Wonderverhalen
won·der¹ (het ~, ~en) Bovennatuurlijke gebeurtenis, door tussenkomst van God of door goddelijke machten plaatsvindend => mirakel Bron:Van Dale
Is er nog plaats voor wonderen in deze gehaaste wereld? Geïnspireerd op de serie 'Miracles and Other Wonders' presenteert Door het Raam exclusief feitelijke gebeurtenissen die men kan ervaren als wonderen.
| Verhaal 1 Inleiding Verhaal 2 Silly en opa (door Karin) Verhaal 3 Schoonmaker aan het ziekenhuisbed Verhaal 4 Onbewuste roeping Verhaal 5 Dubbele dimensie in de woestijn Verhaal 6 Het stopcontact Verhaal 7 Het katje Verhaal 8 De krekels |
Verhaal 9 De 5 tonner Verhaal 10 De staf Verhaal 11 Golfoorlog Verhaal 12 Twee vriendinnen Verhaal 13 Het koord Verhaal 14 De Farm Verhaal 15 A Long Way Home Verhaal 16 Steve's droom |
Jerry was op weg terug van de Golf Oorlog. Zijn vrouw zou binnenkort bevallen van hun baby en daar wilde hij bij zijn. Hij hielp een jong gezin, dat het kennelijk niet breed had, bij het instappen in de bus en dacht daarbij aan zijn eigen toekomstige gezinnetje. Hij was behulpzaam van nature. Echter zijn behulpzaamheid werd op een vreemde manier terug betaald: hij werd beroofd van zijn portemonnee en papieren en was zo in één klap zijn mogelijkheid kwijt snel naar huis te komen. Hij kon nog wel zijn vrouw, Rosaly, bellen en deze liet hem weten dat zijn spoedige terugkeer zeer gewenst was, want er zouden problemen ontstaan bij de geboorte. Er was een bloedprobleem bij de baby vast gesteld en er was door de doktoren geconcludeerd dat het bloed van de vader nodig was voor een bloedtransfusie, direct na de geboorte. Jerry beloofde zijn vrouw dat hij, wat er ook mocht gebeuren, op tijd zou zijn voor de geboorte. Maar hoe? Thuis: dat was nog 2000 miles (meer dan 3000 kilometer) ver weg.
Jerry zag een goederentrein voorbijkomen en hij kreeg meteen de impuls erop te springen: hij moest en zou op tijd thuis zijn. Echter: zo gemakkelijk is het niet op een rijdende trein te springen. Als uit het niets was daar de arm en de hand van een vriendelijke oude man die, vanuit de trein, Jerry ophees. Hij stelde zich voor als 'Pen' en noemde Jerry's naam voordat Jerry hem gezegd had. Jerry vroeg verbaasd: "Hoe weet jij mijn naam?" De oude man lachte daarop en zei: "Ach, Jerry!"
De oude man bleek een ervaren trein reiziger en hielp Jerry de paar dagen die volgden naar huis te komen. Het bleek namelijk dat Jerry op de verkeerde trein zat (verkeerde richting) en daarop beloofde de oude man hem naar huis te helpen. Jerry vond dit ongelooflijk vriendelijk van de man. Zelf had hij geen ervaring in het overleven zonder geld en reizende met goederentreinen. Voor het eerst zag Jerry de schoonheid van het Amerikaanse landschap bewust: vroeger had hij altijd per vliegtuig of op de highway gereisd, maar nu, zo reizende in een open goederenwagon, keek hij als met herboren ogen naar zijn land.
De reis zat erop, Jerry was in zijn woonplaats aangekomen. Hij had niets om aan de oude man te geven dan zijn legerdeken en gaf deze aan Pen. Pen was hier zeer verguld mee en nam hem met dank aan. Jerry nodigde Pen nog wel uit om mee naar huis te komen, hij wilde zijn nieuwe vriend graag bij zijn familie introduceren, maar dit sloeg Pen vriendelijk af.
In het ziekenhuis aangekomen, vloog hij zijn vrouw om haar nek. Hij was nog net op tijd, want zijn vrouw was al aan het bevallen. De bloedtransfusie kon op tijd plaats vinden. Wat Jerry nog niet wist, was dat zijn grootmoeder, toen hij moeilijkheden bleek te hebben om naar huis te komen, een gebed richting de hemel had gedaan. In het ziekenhuis had hij toevallig nog even in zijn rugzak gekeken en zag tot zijn immense verwondering dat de legerdeken weer in zijn rugzak zat, terwijl hij hem kort daarvoor had weg gegeven aan Pen. De deken was keurig opgevouwen en gestreken.
Na de succesvolle bloedtransfusie hadden de jonge ouders eindelijk tijd voor elkaar en voor het genieten van hun kleine baby jongen. Jerry, Rosaly en zijn moeder bekeken een oude babyfoto van hem. Jerry verstarde van emotie toen hij de foto zag en vroeg: "Wie is die man die mij daar vast houdt?" Zijn moeder zei: "Dat is je grootvader aan je vaders kant. Je hebt hem nooit gekend, want hij overleed kort na je geboorte. Zijn naam was Pen." Na een korte, geladen stilte zei Jerry: "Ik ken hem misschien beter dan je denkt. Dat is de man van de trein, zijn naam was Pen."
Pen had hem geholpen toen hij echt hulp nodig had. Hij had hem de schoonheid van het Amerikaanse landschap laten zien en het belangrijkste: hij had hem gezegd: "Help mensen, veroordeel ze nooit, help ze." Over de grenzen van afstand en 'dood'' heen bleek deze familie verbonden in Liefde.
