Uittredingen en buitenlichamelijke ervaringen 
Ik ben 16 jaar en interesseer me sinds het lezen van een boek over BDE's in het fenomeen van uittreden. Ik heb nog nooit een uittreding meegemaakt, maar ik heb wel vaker geprobeerd er een op te wekken; tot nu toe nog zonder succes (hoewel ik volgens mij wel eens 'op het randje' heb gezeten).
Een van de keren dat ik bewust een uittreding probeerde op te wekken, gebeurde het volgende: ik lag in bed en probeerde me te ontspannen. Om tot rust te komen, concentreerde ik me op een poster op de muur. Maar op een gegeven moment gebeurde er iets vreemds: de kleuren van de poster vervaagden tot er alleen een grijze vlek overbleef. Daarna werd ook de rest van mijn
gezichtsveld grijs, en omdat ik hiervan schrok, probeerde ik het tegen te houden. Daarom hield het op, maar als ik daarna (diezelfde nacht) nog eens naar de poster keek, gebeurde weer hetzelfde, en ook deze keer hield ik het weer tegen. Is dit nou een teken van een uittreding (ik probeerde bewust er een op te wekken), of gewoon een natuurlijk verschijnsel?
Groetjes,
Ruud
© Alle rechten voor de schrijver
Ha die Ruud.
Het is inderdaad een uittreedtechniek om je
op een verder gelegen punt in de kamer te concentreren; soms wil dat
inderdaad helpen een uittreding op gang te brengen. Kenmerken van een
uittreding kunnen zijn dat je gezichtsvermogen (tijdelijk) uitvalt en
dat opeens alles zwart wordt.
Dit maak ik zelf ook' regelmatig mee. In mijn
boek probeer ik een aanzet tot een verklaring te geven. Tijdens mijn
ervaringen doet het uitvallen van het gezichtsvermogen zich meestal voor als
ik in mijn eigen kamer (of direct daaromheen) uittreed. Als ik me in een
hele andere dimensie bevindt, waar het ook daglicht is, in tegenstelling tot
op de aarde, valt mijn gezichtsvermogen minder vaak uit.
Zelf zoek ik de verklaring in het stoffelijke
lichaam. Omdat je als mens nog een lichaam op de aarde hebt, en je
uittreedt, ontstaat er, denk ik!, een 'verwarring' in je ogen: die weten
even niet op welk kanaal ze nu werken: op het aardse kanaal of op het
astrale kanaal. Vandaar dat ze er dan soms maar even helemaal de brui aan
geven, wat ook verklaart waarom het gezichtsvermogen vooral in de aardse
omgeving sneller uitvalt. Dan is de scheiding tussen aards en astraal het
kleinste: als je immers heel ver weg bent en duidelijk in een andere
dimensie, 'weten' je ogen dat ze niet meer 'aards' hoeven te opereren. Als
je in je kamer uittreedt, is er sprake van het astrale direct in het
aardse.
Ik besef dat dit nogal ingewikkeld klinkt.
Kort samengevat wil ik zeggen dat de aardse ogen 'interfereren' met de
astrale ogen, wat wil zeggen: 'de aardse ogen bemoeien zich met de astrale
ogen' en dan ontstaat er tijdelijke uitval van het gezichtsvermogen. Dit is
althans mijn verklaring.
Wat ik wel gemerkt heb, is dat rustig
blijven een gunstig effect heeft. Als je gezichtsvermogen uitvalt, blijf
dan zo rustig mogelijk en wacht geduldig tot het (eventueel) weer terugkomt.
Bij stress- of hectieksignalen zul je eerder uit de ervaring en in je
lichaam terugkomen, dan dat je helpt je gezichtsvermogen tijdens de ervaring
terug te brengen.
Om terug te komen op je vraag: ik denk
inderdaad dat je astraal begon te zien, maar angst blokkeerde je ervaring.
Probeer de volgende keer wat meer vertrouwen in de 'signalen' te krijgen,
misschien komt er dan daadwerkelijk een volledige uittreding op gang.
Succes!!,
Sten
