
Hallo,
ik wil graag wat vertellen over mijn ervaringen. Al van jongs af aan merk ik, dat als ik me ontspan en op een comfortabele stoel zit en voor me uit staar (soms met mijn ogen dicht en soms open) mijn beeldveld wegvalt tot het bijna grijs wordt. Ik word dan helemaal stijf en voel mijn lichaam zowat niet meer. Vooral mijn handen. Ik zit dan zo de hele tijd aan niets te denken, soms wel bijna een halfuur. Soms gaat mijn lichaam ook tintelen.
Ik heb ook wel eens, ongeveer een keer in de maand, een bizarre nacht. Dan heb ik het gevoel dat ik niet meer in mijn lichaam ben, ergens rondzweef. Soms zie ik dan vage beelden en soms mijn kamer, precies als die behoort te zijn. Laatst had ik ook zo'n soort ervaring, en het leek zo echt. Ik lag in bed. Keiharde suisgeluiden hoorde ik in mijn hoofd. Ik voelde me verlamd, gevoelloos. Het voelt of er een zwaar ding op mijn borst ligt dat me platdrukt. Dan ineens denkt ik dat ik wel moet dromen (ik ben al een tijdje met lucide dromen bezig). Ik maakte van dat zware geval op mijn borst lucht en het lukte, ik was bevrijd. Ik kwam overeind, maar merkte toch iets raars, ik lag andersom in bed! Mijn hoofd op mijn voeteneinde en mijn voeten op wat in werkelijkheid het hoofdeinde is. Ik ga weer liggen en keihard komen die suizingen terug en dat verlamde gevoel. Een paar seconden later word ik echt wakker, alles is weer normaal. Weet u wat dit allemaal betekent?
Mary (16-12-1986)
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Mary.
Nou, Mary, dit is niet zo moeilijk voor mij
te beantwoorden hoor. Wat jij meemaakt, zijn uittredingen met de
begeleidenden sensaties. Vooral die suisgeluiden in je hersens zijn
werkelijk heel tekenend voor uittredingen, ze zijn een signaal dat er een
schakelaar in je hersens op 'los' gaat staan, dat wil zeggen: je
astraallichaam krijgt de mogelijkheid om zich los te koppelen van je
stoffelijke lichaam. Je beschrijft dus overduidelijk een uittreding.
Gefeliciteerd! Ik vind dit alleen maar heel mooi, namelijk.
Liefs,
Sten
