Uittredingen en buitenlichamelijke ervaringen
 
Kinder- en Jongerenbrieven
 
www.doorhetraam.nl

Marije:
(vrijdag 3 mei 2002)

 

Hey Sten!


Ik ben een meisje van 15 (bijna 16! :D) (geboren op 23 mei 1986, was een vrijdag volgens mij) (ben dus tweelingen. ascendant=boogschutter chinees=tijgerjaar). Ik zal wat vertellen over mijn ervaringen.



Toen ik een jaar of 8 was, had ik mijn eerste paranormale ervaring, ik zag namelijk meisjeshoofden door mijn kamer zweven. Daarna maakte ik niks spiritueels meer mee. Tot een paar jaar terug. Ik ben altijd al anders geweest dan anderen, maar toen wist ik het zeker. Ik had namelijk een nachtmerrie. Nou, normaal als ik een nachtmerrie heb, weet ik dat en maak ik mezelf wakker. Dat deed ik nu ook, maar nu werd ik niet wakker maar zag mezelf liggen op bed. Ik schrok daar zo van dat ik mezelf terug zag schieten in mezelf. Ik had toen nog nooit van uittreden gehoord. Ik ben toen heel bang geworden. Ook omdat het in het 's nachts gebeurde, ik ben namelijk (nu nog steeds) heel bang in het donker vanwege die ervaring als kind.


 

Een jaar geleden heb ik ontdekt dat ik aura's kan lezen. Ik heb sinds die tijd mijn gaven ontwikkeld (aura lezen, telepathie, voorspellende gedachtes, telekinese en uittreden). Toen mijn opa overleden was, droomde ik plots over hem (een paar maanden daarna). Daaruit kon ik concluderen dat hij wilde zeggen dat het goed met hem gaat. Dat was een mooie ervaring.

 

Maar laatst was ik weer e's nieuwsgierig en wilde weten hoe het met hem ging. Ik deed mijn ogen dicht en meteen zag een een vrouw. Ik vroeg of zij mijn opa kende. Ze knikte, maar toen ik vroeg of ze wist hoe het met hem ging, gebaarde ze dat ik moest wachten. Toen verdween ze in een fel wit licht. Toen viel me trommelgeluid op. Het werd steeds luider en veranderde in een zoem. Toen merkte ik dat mijn hele lichaam tintelde (net als als je been slaapt). Ook voelde ik mijn lichaam langzaam door het bed zakken. Toen werd ik zo bang dat ik mijn knuffelbeer vastgreep en keihard riep: "Stop, hou op, ik vind het niet meer leuk!" Pas na een minuut stopte het tintelen. Pas na een paar minuten besefte ik dat het een uittreding was. Sindsdien ben ik erg geïnteresseerd in uittreden en ik weet dat ik er nu niet meer bang voor ben. Daarom probeer ik weer uit te treden, maar het is tot nu toe nog maar half gelukt. maar ik blijf proberen want volgens mij is het een geweldig.


Marije

© Alle rechten voor de schrijfster
 
Sten:

 

Lieve Marije.

 

Dank voor je brief. Ik denk dat je hiermee veel andere jongeren kunt helpen te begrijpen wat hun overkomt. Ik vind het heel goed van je dat je zo positief op alles reageert en je gaven gebruikt en niet ontkent. Ik kan dus alleen maar zeggen: ik wens je nog veel mooie ervaringen toe en dat je er maar verder aan mag bijdragen dat de aarde een stuk lichter wordt.

 

Knuffels,

 

Sten




 
Home - Lezersbrieven Jeugd - KJMarije
LinkerMenu