Uittredingen en buitenlichamelijke ervaringen 
Sinds kort denk ik heel vaak terug aan de ervaring die ik had toen ik 1 jaar oud was. Heel veel mensen denken nu: dat kun je je toch niet herinneren? Nou ik wel.
Ten minste, toen ik 's nacht in mijn wiegje lag, kwam er een meneer, helemaal in het zwart gekleed mijn kamer binnen, vanuit het raam. Hij stond een hele tijd naast me. En opeens begon ik heel hard te huilen. Toen kwam mijn moeder binnen, de rest kan ik me niet meer herinneren. Maar alles klopte, want toen ik dit vorig jaar tegen mijn moeder zei, klopte alles: hoe de kamer eruit zag, dat mijn wiegje zwarte spaken had, en dat ik naar het raam kon kijken. Ook mijn moeder kon het herinneren, want ik huilde anders nooit, maar op die ene avond heel hard.
Ook zag ik vroeger, toen ik tussen mijn ouders in bed lag, allemaal mensen op de gang lopen. Ze waren heel druk. Ik weet niet of dit komt doordat ik altijd heel lang bleef staren, maar ze leken wel echt. En ik was niet bang voor ze.
Weet iemand wat dit allemaal te betekenen heeft? Ik heb verder nooit contact gehad met geesten ofzo, wel heb ik vaak het gevoel dat ik niet alleen ben, er is altijd iemand bij me, en ik heb het gevoel dat het mijn pas overleden Opa is! Kan dat?
Ik hoop dat ik snel gemaild word!
Deborah
© Alle rechten voor de schrijfster
Lieve Deborah.
Jij hebt een goed geheugen zeg, maar het
heeft dan ook veel indruk gemaakt. Als ik jouw verhaal
zo lees, denk ik dat je vanaf heel jong al af en toe direct in de
'geestenwereld' keek.
Iedereen heeft een of meer beschermengelen en
gidsen. Ik denk dat je opa inderdaad een gids van je kan zijn.
Ik hoop dat je leuke reacties krijgt op je
brief.
Knuf,
Sten
