Hallo Sten,

ik ben Orrin. je kent me al een beetje, omdat ik ooit de Puss-in-boots heb gewonnen bij een prijsvraag van jou.

Ik ben gehandicapt. Doordat ik te vroeg geboren ben, heb ik in de couveuseperiode zuurstofgebrek en hersenbloedingen gehad, waar door mijn hersens beschadigd zijn.

Ik kan nu lopen met een looprek en binnen met eiffeltjes. Maar ik wil zo graag zelfstandig lopen.
Zit dit er nog in, of zal ik altijd met behulp van een hulpmiddel blijven lopen?

Verder mis ik mijn oma en mijn hondje Kelly, die allebei dood zijn.

Kun jij misschien een antwoord op mijn vraag geven????

Ik hoop het.

Groetjes van Orrin

Lieve Orrin,

ik heb nog eens naar je weblog gekeken en daar kreeg ik het volgende gevoel. Jij zult stapje voor stapje steeds zelfstandiger worden en ik denk inderdaad dat je weer los zult gaan lopen.

Mijn idee is dat jij mogelijk al snel (niemand kan iets zeker weten, maar ik kreeg dit wel als eerste ingeving) een lief vriendinnetje zult krijgen dat je zal inspireren om flink vooruit te gaan. Zij zal heel geduldig zijn en van je houden om wie je bent, dit zal het beste uit jou halen en je zult er extra kracht van krijgen. Jij zult nog veel verder kunnen komen dan de doctoren vroeger en nu al dachten.

Je oma en Kelly zullen verder altijd in energie bij je zijn om je aan te moedigen. Zij zijn jouw trouwste fans! Misschien sturen zij je in de toekomst wel een hondenkameraadje op je pad die ook hun vriendje is, zodat je toch weer een hondje hebt dat op Kelly lijkt.

Liefs,

Sten