Beste Sten,

© Alle rechten voor de schrijfster

Liefste Xiomara.

Alle antwoorden die jij nodig hebt, staan al in je eigen brief. Er overheersen twee dingen. Ten eerste: de angst. Die voel ik overal haar kopje opsteken. En al die gebeurtenissen waarvan jij soms het gevoel krijgt: ze moeten mij hebben. En wat mij meteen tegelijkertijd invalt, is het sterretje op je wang toen. Xiomara, het is mij duidelijk. Je bent duidelijk een Kind van het Nieuwe Millennium en je bent gewoon hypergevoelig en ik kan je daarin de hand geven, want er staat er net zo eentje recht tegenover je (ik zelf dus). 

Xiomara, 'ze' hebben inderdaad iets met jou, maar dan in positieve zin, en niet in negatieve zin, zoals jij het vaak geïnterpreteerd heb (ook dit gevoel herken ik). Ook jijzelf bent het, die dit in feite ergens wel wil, denk ik. Het is slechts je eigen angst die je moet overwinnen en dan zal je zien dat wat er allemaal zeker ook weer op je af komt, getroffen wordt door een heel ander gevoel, namelijk door kracht en vertrouwen van jouw kant.

Xiomara, je hebt vast een taak en dat is om jezelf en anderen te helpen door alle angsten heen te prikken. Je hebt het over angst voor de dood, maar jij weet net zo goed als ik, als ik dit zo mag zeggen, dat je niets hebt om bang over te zijn, want je zult steeds weer thuiskomen, zoals je ook op deze aarde een plek hebt gevonden.

Je schrijft veel, bijvoorbeeld over dat palmblad. Daar kreeg ik meteen het gevoel dat een scène uit een vorig leven je parten speelde. Of de droom van de man die je neersteekt, ook dat zijn allemaal uitingen van angst, misschien ook aangezet door vorige levens waar je zeker ook veel meegemaakt hebt. 

Maar Xiomara, je bent nu hier en je praat tegen mij. Het is toch okay, je bent er toch nog en je zult er altijd zijn. Pijn kan er misschien wel zijn, maar er iets niets wat jouw ziel kan stoppen te leven of te genieten. Je hebt toch ook de mooie kanten gezien en nog steeds: de prachtige droom over de Engelen. Trek je daar aan op, niet aan al die gevallen die je interpreteerde als 'bedreigend'. Die waren er enkel om je alert te maken en te wijzen op nog wat zwakke puntjes, waarvan ik zeker weet dat jij ze met vlag en wimpel kunt overwinnen. Je geeft jezelf te weinig krediet. Probeer eens wat meer afstand te scheppen de volgende keer als je iets 'overkomt'. Onderdruk dan eens de angst en kijk eens met heldere ogen naar wat er gebeurt. Je kunt meer doen en reageren dan je zelfs soms denkt. Misschien zul je tot je verbazing ontdekken dat er dan toch wel heel veel mooie ervaringen jouw pad kruisen en steeds meer.

Liefs en wees trots op je bijzondere gaven en gevoeligheid,

Sten

Powered by
StarFixIT