Hallo Sten,
ik heb een aantal jaren terug ook al een brief (Wesley) naar je gestuurd, toen ik mijn eerste uittreding had. Een paar weken terug had ik weer een uittreding, deze was echter heel anders. Ik lag in mijn bed, en het was rond 4 uur 's ochtends. Mijn radio speelde, dus ik was zeker niet aan 't dromen. Mijn ogen waren de hele tijd naar het vensterbank gericht, ondanks ik mijn hoofd probeerde te draaien, zag ik alleen het vensterbank. Ik vond dit beangstigend, dus ik wilde het licht aan doen. Naast mijn bed is er een staande lamp, maar toen ik het lampje wilde aanknippen, lukte dit niet. Toen pleurde ik mijn bed uit, en stapte er toen weer in. Ik had het gevoel dat ik boven mijn bed zweefde, heel raar. Toen wilde ik het grote licht aandoen, maar ik kon mijn bed niet uitkomen, dus ik zette me af tegen de muur, en ik vloog over de grond naar de andere kant van de kamer. Het licht kon ik weer niet aankrijgen. Toen zweefde ik weer terug naar mijn bed. Toen wilde ik het uitschreeuwen, maar er kwam geen geluid uit mijn keel. Toen werd ik wakker, de radio speelde nog, en het licht kon weer aan... Ik durfde niet meer verder te slapen, al weet ik dat een uittreding niets ernstigs hoeft te zijn.
Alvast bedankt.
Wesley (04-03-1986)
© Alle rechten voor de schrijver
Hoi Wesley.
Leuk weer van je te horen :-))
Dit is echt een 'schoolvoorbeeld' van een
uittreding in je eigen omgeving waarbij je denkt dat je in je stoffelijke
lichaam zit, maar dan ontdekt dat je je in je astraalllichaam bevindt. Je
ontdekt dan inderdaad dat je geen materie kunt bewegen. Veel mensen
schrikken en eigenlijk is dat jammer, want het is reuze interessant wat je
allemaal kunt voelen en meemaken.
Ik ben benieuwd naar je volgende ervaring, je
kunt gerust eens je grenzen verleggen.
Liefs,
Sten
