Uittredingen
Hoi, graag wil ik je vertellen wat mij is overkomen...
Al zolang ik mij kan heugen maak ik 's avonds als ik bijna in slaap ben iets vreemds mee. Het gebeurt nu niet zo regelmatig meer, in de puberteit was het elke dag raak. Ik lig dus in bed en slaap bijna en op een gegeven moment voel ik mijn lichaam heel zwaar worden en heb ik het "gevoel" dat ik op de kop hang. Mijn hoofd zit nog vast in mijn lijf maar voor mijn gevoel wijzen mijn benen richting plafond..Ik vond dit altijd heel vreemd maar nu niet meer..maar ik heb nooit geweten wat dit is geweest.
Heb jij enig idee wat dit kan zijn?
Trouwens ik las op je website dat kinderen die op zaterdag geboren zijn geesten kunnen zien. Mijn zoon (9) is op zaterdag geboren en heeft inderdaad mensen gezien die niet meer leven en zelfs dieren. Hij is daar erg van geschrokken maar ik heb er vaak met hem over gesproken dat hij niet bang hoeft te zijn en uitgelegd wat het was dat hij zag.
Ik heb bewondering voor je werk en vind het erg goed dat je er met zoveel openheid over praat, want dat is erg nodig nu vind ik! Ga zo door!
Met vriendelijke groeten,
Vera
© Alle rechten voor de schrijfster
Ik wilde je graag nog een aanvulling sturen over de ervaringen die mijn zoon Bas en ik hebben gehad..
Bas heeft verteld, ook toen hij net kon praten, dat hij vroeger, voor hij bij ons kwam wonen, op een eiland woonde en dat hij allemaal lijntjes (rimpels) had en met een stok liep..het was heel summier wat hij vertelde. Bas vond het ook heel normaal: niks vreemds aan, dat was gewoon zo. Het beschrijven van de mensen die hij zag deed hij heel uitvoerig.
We woonden net in dit huis en op een avond ging Bas naar boven om op onze slaapkamer nog wat tv te kijken, hij liep de kamer in en daar stond ineens een meneer. Die meneer stond daar en deed of zei niks maar keek naar Bas, Bas heeft even naar hem gekeken en is bang naar beneden gerend. We hebben het besproken en ik vroeg hem wat voor meneer het was, dus hoe hij eruit zag. Gelukkig heb ik hem kunnen geruststellen. Later zag hij ook een kat in ons huis lopen, op de trap. Maar hij is er nu aan gewend en vind het niet meer gek. Persoonlijk ben ik van mening dat het niets geks is en juist heel normaal. Vaak maakt je omgeving er iets vreemds van en hebben ze het nodige commentaar.
Ik heb in 6 maanden tijd nogal wat meegemaakt op dit gebied en het heeft mij erg gerust gesteld dat we niet alleen zijn en dat er niks is waar je bang voor hoeft te zijn.
In aug '97 heb ik een week lang erg sterk gedroomd over zwangerschappen, dat vond ik nogal vreemd, want wij hadden al twee kinderen en het was goed zo. In de laatste droom liep ik langs water, daar zaten allemaal vissers en die gooiden vissen op het voetpad, ik draaide mij om en zag mijn twee zoontjes lopen, met tussen hen in een meisje.Een paar dagen later bleek ik inderdaad zwanger te zijn en het is geen verrassing als ik vertel dat we inderdaad een dochtertje hebben gekregen.
In juni '98 overleed mijn oma van 96 jaar, ik had een kaartje geschreven om haar mee te geven in haar kist, daar stond ook dit in: "We zeggen geen vaarwel maar tot ziens." Een dag of wat later zit ik op een stoel mijn dochter de fles te geven en plots gaat de radio uit en op het display staat GOODBYE. Ik heb alles gecontroleerd en nog eens keer, maar er bleek uit niets waarom mijn radio uit ging..
Dit was mijn oma's manier om tot ziens te zeggen.
Sorry als het zo'n enorm verhaal is geworden. :)
Groetjes,
Vera
© Alle rechten voor de schrijfster
Goed wat je vertelt over je zoon, dat je hem gerust stelt, dat is een goede reactie denk ik. Ik hoop dat andere ouders die jouw brief lezen dit zullen oppikken en het ook zo positief aanpakken als jij.
Wat jij beschrijft van je eigen ervaringen is voor mij zeer herkenbaar: dat je voelt dat je anders ligt als je stoffelijke lichaam. Dat heb ik ook vaak, dan lijkt het alsof ik helemaal scheef in bed lig, bijvoorbeeld net als jij dat mijn hoofd heel laag ligt en mijn benen bij wijze van spreken bijna loodrecht op mijn lichaam in de lucht 'bungelen'.
Gezien de vele uittredingen die ik (na deze waarneming ook) heb inclusief de vele astrale waarnemingen, kan ik je zeggen dat wat je voelt juist is! Je astraallichaam is dan gedeeltelijk uit je lichaam getreden wat jou zo'n merkwaardige waarneming oplevert. Zo kun je bijvoorbeeld met een been of beide benen uitgetreden zijn, terwijl je astrale romp en hoofd nog in je stoffelijke lichaam zitten. Allerlei variaties zijn mogelijk!
Zeg Vera, als het jou zo regelmatig gebeurt, dan verbaast het me dat je niet een 'complete' uittreding mee- gemaakt hebt, of heb je dat wel? Misschien kun je eens de volgende keer van de gelegenheid gebruik maken om te zien of het je lukt je helemaal uit je lichaam te bewegen?
Ik zelf zou het uittreden, al het 'astrale gebeuren' erom heen en de verwante ervaringen voor geen goud meer willen missen.
