Uittredingen
[...] Op 20/5/1979 ga ik in een luie stoel zitten en probeer een tukje te doen.Terwijl ik ervan overtuigd ben dat ik nog niet slaap, begint het in mijn voorhoofd enorm te suizen.Opeens besef ik dat ik bezig ben met een uittreding (het leek op een ervaring van Robert Monroe).
Ik vind het een heerlijk maar toch ook een sensationeel gevoel. Ik voel hoe mijn stoffelijke armen op de leuning liggen, terwijl ik mijn armen omhoog beweeg en dan weer terug. Ik probeer er naar te kijken, maar het is net alsof je door gesloten ogen naar de zon kijkt, alles heeft een rode kleur. Toch meen ik in die rode gloed mijn armen te kunnen zien. Ik kom echter tot mijn positieven omdat ik mijzelf , vlak achter mij, hoor snurken. Alleen mijn suizen blijft zeer krachtig aanwezig in mijn voorhoofd en het neemt in sterkte zelfs toe.
Opnieuw gaat mijn bovenlichaam over tot uittreding. Ik voel mij een vlinder die een poging doet om uit zijn cocon te kruipen. Het astrale bovenlichaam probeert uit mijn lichaam te komen en dat lukt wonderwel. Ik vind het een heerlijke sensationele ervaring maar toch ook met een zweem van angst voor wat er gaat komen.Weer zie ik alles in het roodduister en ik laat mijn astrale handen over de lederen bekleding van de stoel glijden.Voel heel duidelijk de bekleding en dan laat ik mij rechterhand zakken tot aan de grond. Voel de vloerbedekking en ga er door en voel dan het beton eronder.
Dan gaat mijn astrale lichaam weer terug in mijn stoffelijke want ik ben weer aan het snurken.Mijn vrouw zie ik op de bank liggen, een dutje doen, en mijn 14 jarige zoon zit aan tafel een boek te lezen. Het schijnt mij niet te storen, ook niet dat ik naar hen heb gekeken, want het suizen blijft aanhouden en ik geef er weer opnieuw aan toe. Op het moment dat het weer gaat beginnen, komt mijn dochterje het huis binnenstuiven en dan ben ik weer helemaal terug in mijzelf en wakker. Zij zet de TV aan en dat lijkt een definitieve storing voor mij want het suizen neemt nu erg snel af om uiteindelijk helemaal te verdwijnen. Het lukt niet meer en ik ben heel erg terleurgesteld dat het afgebroken is, maar tevens heel blij dat ik dit heb mogen ervaren.
[...]
Groeten, Ton
© Alle rechten voor de schrijver
Zoals beloofd zou ik je nog meer van mijn ervaringen sturen. Hier volgt het:
19/8/1980 Ik lig op bed en probeer wat te rusten en te slapen. Kom dan kennelijk in de slaap-waaktoestand en krijg het gevoel alsof ik met mijn linkerbeen heel lichte cirkelbewegingen maak boven het bed.
Even later voel ik mijzelf duikbewegingen maken, het is alsof ik naar beneden val en een soort vloerbedekking te zien krijg .Dan voel ik me mijzelf weer terugtrekken in mijn lichaam en dat gebeurt met een schok. Ik zak weer weg en voel opeens de aanwezigheid van iemand in mijn kamer en die iemand probeert mij kennelijk te wekken door met iets een soort wind te maken welke over mijn gezicht waait. Ik open mijn ogen maar zie dat er niemand aanwezig is. Als ik weer mijn ogen sluit herhalen zich weer die valbewegingen en ga ik weer terug naar mijn lichaam. Ik ervaar dit alles als zeer prettig en het doet me sterk denken aan een beginnende uittreding. Tijdens dit hele gebeuren heb ik niets kunnen zien, alleen even die vloerbedekking. Ik heb nog navraag gedaan bij mijn vrouw en kinderen maar er was niemand op mijn kamer geweest.
Beste Sten, ik heb hier nog een ander voorval en die mag je eventueel ook plaatsen als je dat belangrijk vind maar ik stuur 'm jou omdat ik ook graag jouw mening hierover wil horen. Het betreft een ervaring die mijn dochter de afgelopen nacht heeft meegemaakt en mij heeft gevraagd om uitleg hierover.
Marjan, zo heet ze, belde mij vanmorgen op met een verhaal over een vreemde ervaring die ze de afgelopen nacht heeft gehad. Ze ligt op bed en luistert naar muziek (een cd van de groep Live) en als het moment aanbreekt dat ze slaperig wordt, zet ze de muziek uit. Op het moment dat ze rustig ligt om in slaap te komen, onstaat er aan de rechterkant van haar lichaam een heftig trillen. Ze probeert het tegen te gaan maar dat helpt niet, het hevige trillen blijft aanhouden. Ze raakt verstijfd en hoort in haar oren een soort snerpend hoog lachen, geen suizen of metaalachtig geluid. Het maakt haar bang en ze probeert bij haar positieven te blijven en tracht naar haar kat te kijken, die bij haar op bed ligt. Doch deze ligt rustig te slapen. Ze heeft de grootst mogelijke moeite om daar het diertje te kijken omdat ze helemaal verstijfd is.Opnieuw beginnen de heftige trillingen over de rechterkant van haar lichaam en ze heeft het gevoel dat het niet goed is. Ze denkt sterk bij haar eigen"ik wil dit niet, ik wil dit niet!" Hierna stopt het hele gebeuren en is ze veel later pas rustig in slaap gevallen. Heb jij hier een mening over? Zelf dacht ik dat ook zij het begin meemaakte van een uittreding alleen dat snerpend hoge lachen in haar oren is voor mij een raadsel.
Sten, voorlopig bedankt en er komt nog meer van mijzelf, dat stuur ik nog wel.
Groetjes,
Ton
© Alle rechten voor de schrijver
Wat je dochter meemaakte, heeft inderdaad met een (op hand zijnde) uittreding te maken. Maar op de eerste plaats met het feit dat zij op dat moment open stond voor de astrale wereld en kennelijk een Hades geest hoorde, zoals ik de negatief geladen geesten noem. (zie mijn boek als je wilt).
Is het mogelijk dat je dochter somber was op het moment dat het gebeurde? Dit ligt enigszins voor de hand, maar hoeft niet persé. Geen reden tot bezorgdheid, behalve als het inderdaad somberheid is, want depri zijn is voor niemand leuk als het te lang duurt.
In tegendeel (geen reden tot bezorgheid door deze evaring). Het duidt er in ieder geval op dat je dochter gevoelig is voor 'gene zijde', wat in principe een prachtig iets is, als je er maar positief mee omgaat. In mijn boek beschrijf ik die hele ontwikkeling van negatief in het begin naar al snel uiterst positief. [...]
Liefs en succes voor jou en je familie,
Sten
Ik wil je nog enkele ervaringen doorgeven maar ik moet je er bij zeggen dat die allemaal in de tijd zijn gebeurd waarin mijn eerst doorgegeven ervaringen zijn gebeurd. Het zijn er maar een paar en ik moet zeggen dat ik nadien nauwelijks nog iets in die richting heb mogen meemaken. Erg jammer want ik wil zo graag.
Vermoedelijk heeft dat iets met een rustperiode te maken, want toen de meeste voorvallen gebeurden was ik voor halve dagen in de ziektewet en moest dus veel rust nemen en daardoor kreeg ik natuurlijk de kans om mij beter op die situaties te concentreren. Later ben ik weer hele dagen gaan werken, dus veel drukker, en later ook nog in 4-ploegendienst terrecht gekomen. Dat betekende dus volledige ontregeling van mijn biologische klok. In 1998 ben ik daardoor in een soort van burn-out terrecht gekomen en toen ik daarvan opgeknapt was ben ik de vut ingegaan. Misschien is het voor mij nu mogelijk die rust weer te vinden zodat ik hopelijk weer eens een uittreding zal mogen meemaken.Wie weet.
Hier volgen in ieder geval nog enkele mogelijke uittredingen of dromen?
10-12-1977 Tijdens het rustuurtje (' s middags) op bed probeer ik mij te concentreren op mijn geleidegeesten.Of ik nu ineens in slaap ben gevallen of niet, dat kan ik niet goed thuis brengen, maar het volgende kan een droom of een uittreding geweest zijn.
Ik bevind mij op klaarlichte dag opeens op de galerij van de flat van een vriend, op de zevende verdieping. Ik voel dat ik niet binnen mag gaan en loop weg bij zijn voordeur naar het trappenhuis. Ik neem niet de lift want ik besluit om de trap af te gaan. Halverwege de trap val ik voorover en ga dwars door de trappen heen. Deze val doet mij enorm schrikken en het is alsof ik vanaf het plafond van mijn kamer op het bed wordt gegooid, zo heftig is de schok. Het bed trilt nog na terwijl ik geschrokken mijn ogen open.
28-12-1977 Ik ga gewoon 's avonds naar bed, het is al laat.Ook hier vraag ik mij af of ik gedroomd heb of een uittreding. Ik zweef in de nacht weer voor de flat van voornoemde vriend, op zeven hoog. Onder mij zie ik de lantarens branden en de geparkeerde auto's staan. Ik zweef rustig naar de galerij en uiteindelijk naar zijn voordeur. Daar ga ik gewoon doorheen en kom via de gang in de hal terrecht. Ik verwacht daar zijn hond, een Briar, te zien maar die is niet aanwezig.Wel zie ik door de spleet van de kamerdeur dat er licht brandt, maar ik besluit er niet naar binnen te gaan, alles vervaagt en ik ben wakker. Ik hoef niet direct dit te noteren want het blijft heel duidelijk in mijn herinnering. Pas de volgende dag schrijf ik alles op en zo helder is het nog nooit geweest. Later bij navraag aan de vriend vertelde hij mij dat hij 's nachts zijn hond niet in de hal heeft maar op zijn slaapkamer. Dat ik niet naar binnen ben gegaan verklaarde hij omdat hij tot diep in de nacht iemand op bezoek had en dat ging mij waarschijnlijk niet aan.
4-9-1978 's Nachts heb ik een vreemde ervaring. Ik zie, vermoedelijk in een droom, mijzelf liggen en voor ik alles goed besef, ben ik weer wakker.
25-9-1978 's Middags tijdens mijn rustuurtje probeer ik mij geheel te concentreren en over te geven aan het suizende geluid in mijn hoofd. Dat schijnt aardig te lukken en ik merk hoe ik af en toe, vooral met mijn hoofd, een nogal krampachtige houding aanneem. Ik herstel dat en probeer het opnieuw. Toch schijn ik te zijn weggezakt want ik word met een schok wakker. Vaag herinner mij dat ik weer door iets heen viel.
28-9-1978 Ik word 's nachts wakker door een hevige regen en onweersbui. Ik ben kennelijk niet geheel bij mijn positieven en het suizende geluid in mijn hoofd en oren neemt enorm toe, ja zelfs zo hard dat ik er bang voor word. Ik durf er niet aan toe te geven, bang voor het onbekende. Een harde donderslag brengt mij weer helemaal bij mijn positieven. Natuurlijk achteraf weer jammer dat ik niet heb door gezet maar als het juist is, dan heeft onweer geen goede invloed op een uittreding.
15-12-1980 Eindelijk weer een halve bewuste uittreding gehad. Ik ga dit keer mijn middagrustuurtje houden op de tienerkamer van mijn dochter, daar lig ik namelijk met mijn hoofd naar het noorden (zoals monroe dat aanraadt). Na een korte concentratie, waarbij ik bijna in slaap dreig te vallen, begint er een metaalachtig geluid te ontstaan in mijn hoofd. Wetend wat er gaat gebeuren wacht ik af en stel mij in op de Maan. Ik voel dat ik uit mijn stoffelijke lichaam kom en krijg maanlandschappen te zien. Ik kom kennelijk weer terug en ik voel mijn astrale lichaam weer half uit mijn stoffelijke lichaam en eenmaal eruit lukt het mij om met mijn arm door het bed te gaan en de vloer te raken. Opeens ben ik mij bewust dat er iemand in de kamer is, ik vermoed mijn zoon Paul. Langzaam ga ik terug in mijn lichaam en voel opeens een zachte hand die mij bij de arm neemt. Alsof iemand mij wil wekken. Ik kijk niet direct om mij heen en kom rustig tot mijzelf. Als ik mijn ogen open doe, schrik ik want ik zie beschilderde gezichten, maar dat is loos alarm want ik kijk recht tegen een poster van de rockgroep KISS. Als ik de kamer rond kijk zie ik dat er niemand aanwezig is.
Na een minuut of vijf ga ik van bed af en vraag de anderen of ze soms op de kamer zijn geweest. Mijn zoon Paul zegt mij dat hij alleen maar om de deur heeft gekeken en weer wegging toen hij zag dat ik lag te slapen. Hij is beslist niet bij het bed geweest en heeft mijn arm niet aangeraakt.
Al met al een enerverende ervaring.
© Alle rechten voor de schrijver
Hier weer wat gegevens van mij, mocht je ze willen plaatsen of er iets mee doen, akkoord.
Allereerst wil ik je dit nog meedelen dat ik gelezen heb dat je soms gezichten zag. Wel dat overkomt mij ook wel eens als ik probeer te slapen en ik sluit mijn ogen en probeer dan te kijken via mijn derde oog, althans via de plek waar het moet zitten, iets boven mijn neus en tussen mijn ogen. Ik zie dan grijze doorschijnende gezichten van zowel oude als jonge mensen. Zover ik heb meegemaakt zijn ze altijd vriendelijk van uitdrukking of een soort melancholiek. Niet beangstigend.
Ook gebeurt het wel eens dat ik, terwijl ik dan nog wakker ben, ik mooie landschappen zie waarover ik vlieg,ik zie dan geen mensen maar soms wel een dier. Zo gauw ik door buiten af gestoord word ben ik ze kwijt en komen ze niet weer. Ik heb mijn dromenboek er nog eens op na geslagen en hier de volgende notities:
21-1-1978 Ik bevind mij in een soort kelder of onderaardse gang. Daar word ik plots belaagd door een vlammend rood monster, het lijkt op een rog. Het beest maakt een afschuwelijk geluid en gaat een gevecht met mij aan. Alles om het monster is hel rood en vol vuur. Ik ben vreselijk bang maar toch vecht ik terug, althans ik doe een poging. Opeens vecht het monster niet meer met mij maar met een soortgenoot. Het gehuil en gebrul is vreselijk om te horen. Ik ben nu toeschouwer geworden, ben doodsbang en grijp onmiddellijk de gelegenheid aan om wakker te worden, want dat besef heb ik wel.
25-1-1978 Ik zweef in een groot overzichtelijk landschap waarin ook mensen wandelen. Al zwevend ga ik dwars door deze mensen heen, ik weet dat dat kan en ga er rustig doorheen. Daarna zweef ik dwars door een grote lange muur heen en vervaagt alles en ben ik weer wakker.
2-11-1978 Ik bevind mij in een zeer trieste omgeving en ontmoet daar veel mensen, die triest en stil voor zich uit staren. Het is voor mij een nogal angstige ervaring en de omgeving ziet eruit als een schemertoestand vlak voor de invallende duisternis. Opeens valt mij tussen al deze apathische wezens een manspersoon op, in een grauw kleed. Ik word zeer angstig van hem en hij kijkt mij dan ook doordringend aan met welhaast lichtgevende ogen. Ik voel duidelijk dat hij een bedreiging voor mij is en dat maakt mij ook zo angstig. Deze situatie waarin wij elkaar observeren duurt naar mijn mening dan ook erg lang. Ik heb het idee dat hij een bedreiging voor mij is en bezit van mij wil nemen. Ik voel mij steeds angstiger worden al hoewel er iets naast mij is, dat mij duidelijk maakt dat ik niet bang hoef te zijn. Langzaam ga ik achteruit en verwijder ik mij van deze trieste en angstaanjagende wezens en ik hoor iemand in mijn oor zeggen: "Het is hier veel te zwart!" Dan ben ik weer wakker en blijf nog lang angstig liggen in mijn bed.
24-2-1991 De hele nacht door korte hevige dromen over vuur en oorlog. Telkens na het wakker worden val ik opnieuw in dezelfde soort droom. Vuur, olievelden en oorlog.
De volgende dag hoor ik via de radio dat de golfoorlog is uitgebroken.
21-5-1993 Ik heb een soort droom in een droom en dat is wonderlijk maar toch ook een angstige ervaring. Ik droom dat ik wakker word midden in de nacht en ik zie mijn vrouw het bed uitstappen en naar beneden gaan. Ik hoor haar beneden wat stommelen en val dan langzaam in slaap. Dan word ik opeens besprongen door een klein wezen, ongeveer als een zevenjarig kind, dat op mijn rug zit en zich wurgend om mijn lichaam klemt. Ik sta doodsangsten uit en schreeuw uit alle macht om hulp. Mijn vrouw schijnt mij niet te horen. Ik blijf worstelen om los te komen en schreeuwen om hulp maar ik kan praktisch geen geluid voortbrengen. Het heeft de armpjes om mijn keel en de beentjes om mijn armen geklemd en het blijft zich vasthouden aan mij. Ik blijf vechten en om hulp roepen en dan opeens ben ik wakker. Ik denk erover om ook naar beneden te gaan want het was gelukkig een droom. Ik tast naar het lichtknopje en op dat moment word ik pas echt wakker en druk het licht snel aan. Tot mijn verbazing ligt mijn vrouw gewoon rustig naast mij te slapen. Een droom in een droom. De ervaring met het wezentje doet mij sterk denken aan een ervaring uit het boek van Robert Monroe tijdens diens uittreding.
© Alle rechten voor de schrijver
Hallo Sten,
Ja ik heb nog eens goed mijn dromenboekje doorgespit en daar heb nog iets gevonden wat ik finaal over het hoofd heb gezien. Ik wil het je toch laten weten.
5-6-1995 Ik probeer te slapen en opeens bevind ik mij in een volkomen duisternis. Plots krijg ik een noodkreet te horen en ik weet op dat moment dat die van mijn dochter, uit Haarlem, afkomstig is. Ik moet er heen en ga opeens met een immense snelheid door de duisternis. Een tel en ik ben bij haar flat en ga door het raam haar woonkamer binnen. Daar zie ik haar ex-vriend, die op dat moment nog bij haar woont, met nog twee andere jongens zitten. De twee andere jongens kan ik niet goed onderscheiden. Ik ga naar de gang en daar zie ik mijn dochter, in pyama-t-shirt, bij de wc staan. Zij kijkt erg verdrietig en ik omhels haar onmiddellijk en zij begint hevig te huilen. Ik zeg tegen haar op dringende toon dat ze snel naar mij toe moet komen want ik wil haar spreken over haar problemen. Ook zeg ik haar dat ze haar flat zo gauw mogelijk moet verkopen, dat is de beste oplossing en dat ze snel weer op haar zelf moet gaan wonen. Ik laat haar weer los maar zeg nogmaals dat ik haar dringend wil spreken. Met dezelfde snelheid vlieg ik weer door de duisternis en word wakker.
Opmerking: Haar relatie was op dat moment gestrand maar haar ex-vriend woonde nog bij haar tot hij een onderdak zou vinden. Mijn dochter kon de twee jongens niet thuis brengen en uiteraard heeft zij van dit hele voorval niets gemerkt maar dat hoeft natuurlijk ook niet. Wel heeft zij op dit moment haar flat verkocht en gaat binnenkort weer in haar oude woonplaats opnieuw beginnen.
Het was een bijzondere ervaring welke mij toch sterk doet denken aan een echte uittreding.
Groetjes,
Ton Huis in 't Veld.
© Alle rechten voor de schrijver
