Uittredingen
en
buitenlichamelijke ervaringen
Brieven
Thom:
(zaterdag 5 januari 2002)

 


Hoewel sommige mensen doen voorkomen alsof uittredingen slechts via het slapen voorkomen, komt het fenomeen dat men uittreding noemt voor bij narcose, bewusteloosheid, schrik, inductie en 'spontane gebeurtenissen'. Verder beweren sommigen via de lucide droom over te kunnen stappen in een uittreding en komt de uittreding voor in de "bijna dood ervaring", maar dat is een hoofdstuk apart.


 


Zowel tijdens narcose als tijdens bewusteloosheid werden waarnemingen gedaan die gezien de plaats van het lichaam onmogelijk moesten zijn. In de VS is een meldpunt voor chirurgen/internisten/artsen om de ervaringen van patiënten tijdens de narcose/bewusteloosheid op te laten tekenen.


 


Helderzienden beweren de uitgetreden personen soms te kunnen zien, zoals bij schrikken. (Men zegt dat daar ons gezegde "De tegenwoordigheid van geest verliezen." vandaan komt.) Het is ook soms gelukt om een geïnduceerd uitgetreden persoon op een scherm zichtbaar te maken. (Ik meen me te herinneren dat het scherm bedekt was met een platinaverbinding.) Ik schrijf nu steeds soms, omdat uittredingen uit bepaalde fasen schijnen te bestaan en daarover later. Eerst mijn persoonlijke ervaring met lucide dromen en uittredingen.


 


Het kostte me veel moeite met allerlei technieken om een paar lucide dromen te veroorzaken, zelfs dromen is moeilijk voor mij. Spontaan heb ik enkele keren een uittreding ervaren. Zou ik het dagelijks bewustzijn op 100 zetten, dan zou de lucide droom voor mij 90 zijn en de uittreding 120. Ik betwijfel daarom de bewering van sommige mensen dat lucide dromen en uittreding hetzelfde zijn. Zij komen tot die conclusie omdat zowel in de lucide droom als bij een uittreding vaak/soms de wens voldoende is om iets te doen of te bereiken.Om uittredingen te induceren is mij nooit gelukt, maar dat ligt waarschijnlijk aan mijzelf en niet aan de technieken.


 


Bij mijn spontane uittredingen kon ik mijn uitgetreden astraallichaam niet zien. Sommigen zien dit wel en hebben dan kleding aan en dat laat "tegenstanders" beweren dat het hallucinaties zijn. Hallucinaties hebben gemeen dat het beelden uit het verleden gebruikt of combinaties ervan, waarbij er geen logisch verband en/of geen chronologisch verband aanwezig is. Bij een hallucinatie zou je jezelf bijvoorbeeld in spiegelbeeld waarnemen. In mijn persoonlijke ervaring was dit niet zo. De uittreding waarbij men zichzelf met kleding aan als uitgetreden persoon waarneemt, is waarschijnlijk het moment waarop helderzienden de uittreding ook waarnemen.


 


Er zijn namelijk nog meer fasen. Bijvoorbeeld iedereen ziet de uitgetreden persoon, maar de uitgetreden persoon is niet tastbaar, terwijl dit in een volgende fase wel mogelijk is. De bewegingsvrijheid schijnt ook steeds verder af te nemen. Testen moesten daarom vaak drie of meer keren worden herhaald voor er resultaat was. Wordt de uitgetreden persoon zichtbaar dan spreekt men over een bilocatie en m.i. is een bilocatie een combinatie van uittreding en projectie.*


 


Er zijn verscheidene meldingen over bilocaties, zelfs van drie en meer van deze projecties (men noemt het dan nog bilocatie, maar zou m.i. dan trilocatie, etc. moeten zijn). Er zijn ook bi-, trilocaties gemeld van dieren en dat zou volgens mij op projecties van hun baas/bazin duiden.


 


* Er zijn vele meldingen van projecties. Men projecteert dan een image van anderen of zichzelf die voor iedereen zichtbaar is, maar al kan men via de image van zichzelf waarnemen, van uittreding is geen sprake. Uittreding, bilocatie en projectie zijn zeer vreemde fenomenen.


 Thom


© Alle rechten voor de schrijver

 
Sten:

 


Hoi Thom.


 


Bedankt voor deze wetenschappelijk ook waardevolle bijdrage. 


 


Eén ding wil ik graag toevoegen vanuit eigen ervaringen. Ik heb enige jaren goudvissen mogen verzorgen, die inmiddels tot Goudkarpers geworden waren (32 centimeter lang!). Tijdens een paar uittredingen heb ik hun in mijn woonkamer gezien buiten hun aquarium: ze zwommen als visgeesten door de lucht (en bij deze dus echte vliegende vissen). Ook na hun overgaan heb ik hun tijdens uittredingen mogen zien. De belangrijkste waarneming daarbij was het moment dat ze, uit gewoonte zo leek!, hun voormalige huis (aquarium) weer inzwommen (er zat toen geen water meer in, ik heb het na hun overgaan leeggehaald), en er aan de andere kant weer uitzwommen. Waarbij, en nu komt het: ik citeer uit mijn dagboek: ...


 


"Het vrouwtje zwom het aquarium in dat er inderdaad nog steeds staat (leeg) en het mannetje zwom haar achterna. Toen leek hij opeens te beseffen dat hij weer écht in het aquarium zat en dacht hij dat hij er, zoals vroeger, bij de grenzen ervan niet uit kon!!! Het vrouwtje was al helemaal 'doorgezwommen' maar hij maakte rechts in het aquarium van die ik-wil-eruit,-maar-ik-kan-niet bewegingen, tot hij opeens weer 'het besef' leek terug te krijgen en er met een 'duw' doorheen schoot, door de ruit eruit. Hij leek wat gestrest, want hij begreep het een en ander nog niet helemaal: "Hoe kan dit nou: ik zat toch gevangen binnen 1.80 meter, maar nu opeens niet meer?" Al met al waren ze dus heel blij met hun vrijheid, maar wel wat hectisch nog."


 


Noot: deze uittreding van mij, waarin ik dit waarnam, was kort na hun beider overgang. Ik moest ze weer terug aan de kosmos geven na een, niet te overwinnen (believe me, I tried everything), infectie van het water. Het was hun tijd ook, ik voelde dat ze (vooral het mannetje) terugverlangden naar de onmetelijke vrijheid. Ik had ze alles gegeven wat in mijn vermogen lag, alles wat hun vissenhart maar kon begeren én een steeds groter aquarium dus tot 1.80 meter (toen was mijn geld op). 


 


Eén ding kon ik ze echter niet geven: de echte vrijheid. Ik had ze overgenomen van mijn werk waar ze als 6 centimeter lange, magere 'guppies' in een miserabele vissenkom zaten. Wat ik toen zo erg vond ,dat ik er steeds wat van zei als ik het zag. Met als resultaat dat men zei: "Nou, neem jij ze dan mee." Wat ik dus deed. Ik heb lief en leed met ze gedeeld en het Wonder van de (groeiende :) ) Vis mogen aanschouwen. Vissen zijn de Diepste wezens van deze planeet, ze zijn een en al OER. Na deze uittredingen ben ik tot de conclusie gekomen dat ook vissen uittreden. Niet gek, aangezien wij mensen biologisch van de vis afstammen, om het zo maar te stellen. Alles komt uit de (oer)zee nietwaar, biologisch gezien dan.


 


Dit dus als reactie dat, naar mijn ervaring, een dier ook kan uittreden en dat ook doet, dat het dus geen projectie van hun 'baasjes' hoeft te zijn, zoals jij in een zin voorzichtig stelt.


 


Liefs en veel dank,


 


Sten



 
Home - Lezersbrieven - Thom
LinkerMenu