Uittredingen
Hallo Sten,
op advies van een ander ben ik op jouw site gekomen. Geweldige site!!! Ohh, had ik veel eerder willen ontdekken. Ik herkende er zoveel in. Ik ben nog lang niet uitgekeken, dus zal nog regelmatig je site bezoeken. Dank je wel voor de kennis en wijsheid die je met ons allen wilt delen.
Ik heb sinds een aantal maanden moeite met slapen. Ik ervaarde allerlei 'rare' dingen en begreep maar niet 'wat er met me aan de hand' was. Ik ben er zelfs naar de dokter voor gegaan, maar die snapte er ook al weinig van. Totdat ik het 'probleem' aan een ander voorgelegde en die herkende in mijn verhaal veel van wat er op jouw site allemaal te lezen/weten valt. Ik ben dus een bezoekje gaan brengen aan jouw site, en pfff, wat een opluchting! Wat ik dus bijna elke nacht ervaar, is een uittreding!!! God, wat heerlijk dat zoiets een naam heeft. Als je dat niet weet, nou, dan kan je flink in paniek raken, hoor.
Ik kan 's nachts opschrikken van een oorverdovend geluid. Op het moment dat ik wakker schrik, is het geluid weg, maar mijn hart bonkt in mijn keel. Niemand anders die het gehoord heeft. Je gaat dan echt denken dat je niet helemaal spoort. Het geluid is ook totaal niet te verklaren. Soms hoor ik ook een zacht gesuis. Maar dat suizen kan ik ook overdag horen, en dat vind ik eigenlijk niet meer dan normaal. Ik weet eigenlijk niet beter. Ik kan energie niet zien, maar wel voelen en horen. Maar dat heb ik al zolang ik me kan herinneren, dus daar vind ik niets engs aan. Toen ik klein was, kon ik het ook zien, maar naarmate ik ouder werd, is dat afgenomen.
Wat ik bijna elke nacht heb: als ik mijn bed in ga, het licht uit doe en probeer in slaap te vallen, schrik ik op een gegeven moment in één keer wakker, mijn hart bonkt als een gek. Ik weet dan niet waar ik ben, en het enge is dat ik altijd mijn ogen open doe, maar pas een seconden of vijf later pas mijn zicht krijg. Mijn lichaam reageert een beetje als een wildebras, maar het voelt alsof ikzelf nog even moet acclimatiseren, om het maar even zo te zeggen. Ik lees vandaag pas dat dat waarschijnlijk dus met een uitreding te maken heeft. Dat klopt, toch?
Wat ik ook vaak heb: dan lig ik in bed, met mijn ogen dicht, maar ik kan dan wel mijn kamer zien. Heel apart! Op een gegeven moment maakte ik er een beetje een spelletje van. Als ik dan ga slapen en beetje weg begin te zakken, dan houd ik express mijn ogen dicht, maar ik kan dan wel mijn kamer zien! Dat vind ik een geweldige ervaring. Weet je hoe dat dan voor me voelt?
Als vrijheid. Op het moment dat ik dus mijn ogen dicht heb, voelt het alsof ik langzaam buiten de grenzen van mijn letterlijke lichaam ga, en dat gevoel is een groots vrijheidsgevoel. En daar zitten voor mij ook geen heftige lichamelijke reacties aan verbonden. Maar het ontwaken en het niet weten waar je bent en het even niet kunnen traceren en kijken, pff, dat heeft me wel angstaanjagende gevoelens gegeven. Nu niet meer zo, want ik ben er inmiddels aan gewend.
Ik heb een vraag aan jou, Sten. Hoe kan het zo zijn dat ik dit pas een paar maanden ervaar? Wat betekent dat? En hoe kan ik ervoor zorgen dat het wat relaxter er aan toe gaat, in plaats van steeds heftig wakker te schrikken?
Ik hoop heel erg dat je me iets hierover kan vertellen. Ik dank je heel erg voor je tijd en energie.
Liefs!
Susanne(geboren op vrijdag 19 januari 1979, ascendant Boogschutter, Venus Boogschutter, Mars Steenbok en Maan in Weegschaal, Chinese teken Paard)
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Susanne.
Hartelijk dank voor je lieve woorden, die
doen mij goed. Ik ben heel blij dat deze site een stuk
her- en erkenning aan jou mag geven.
Wat er bij jou aan de hand is, heeft te maken
met het moment van 'ontwaken' van je bewustzijn. Je 'betrapt' (;-)) )
jezelf er, bewust of onbewust, op te zijn uitgetreden, en je geeft daarmee
een schriksignaal aan je lichaam af. Ook ik heb dit regelmatig, dus wat jij
beschrijft, is zeer herkenbaar voor mij. Je bent met je astraallichaam net
terug in je lichaam gekomen of je bent nog in een uittreding, 'ontwaakt' dan
met je bewustzijn en de schrik van het 'ontdekken' van de uittreding, zorgt
er vervolgens dat je met een plof terug in je stoffelijke lichaam 'valt'.
(Dit zijn allemaal variaties van hetzelfde fenomeen, voor de goede
verstaander.)
En dat je even moet wachten voor je
stoffelijke gezichtsveld terugkomt, heeft ook alles met het terugkomen te
maken. Ik denk dat je misschien een inschattingsnuance dient te maken:
zolang jij nog niet volledig stoffelijk ziet, bèn je nog niet (helemaal)
terug in je stoffelijke lichaam. Dus er is niets mis met je stoffelijke
ogen, alleen is jouw bewustzijn er als de kippen, en een beetje 'te' ;-)),
snel bij voor je stoffelijke lichaam(sbesef). Ik hoop dat je begrijpt wat ik
bedoel, soms is het voor mij ook zoeken naar de juiste woorden om iets goed
samen te vatten.
'Normaal' (wat heet...) gaat het zo: iemand
komt vanuit een droom / uittreding /terug naar zijn stoffelijke
lichaam en het stoffelijke bewustzijn begint precies op het moment
van het ontwaken. Wat zich echter bij jou voordoet, is dat je terugkomt (ook
vanuit droom / uittreding / ), maar dat je (astrale) bewustzijn er nog is
als je al terug in je stoffelijke lichaam bent gekomen. Je neemt nog waar
als geest en je bemerkt wat er gebeurt, gebeurd is, en daarmee creëer je
een soort schrikeffect.
Samengevat: bij jou is er dus een overlap in
je astrale bewustzijn naar je stoffelijke bewustzijn. In de seconden
ertussen, in de 'overlap' die er bij jou is, kom jij met je
bewustzijn en bemerkt wat er gebeurt en zo begint je hart te bonken, zie je
nog niet volledig of 'normaal stoffelijk' of doen zich andere
'wildebras'-sensaties voor. Weer anders gezegd (poeh poeh ;-)): jij Susanne
bent je stoffelijke lichaam net een tikkeltje voor, je stoffelijke lichaam
wil 'braaf' beginnen met zijn dagelijkse taken (zien, horen, voelen,
proeven, ruiken...) maar pats boem, daar is Susanne al weer met haar
bewustzijn en analyseert wat er gebeurt nog in de astrale wereld. Na een
paar seconden komt je lichaam dan aanzetten met zijn diensten en beiden,
zowel jij als je lichaam 'schrikken' van elkaar :-)) Ha ha, nu ik dit zo
opschrijf, zie ik ook hier de humor van in.
Ja, en dan een advies, dat is moeilijker. Bij
mij doen zich dit type verschijnselen ook nog steeds en ik krijg niet de
indruk dat je alles volledig onder controle kunt krijgen. Misschien helpt
het als je goed hierover nadenkt en het in je opneemt, zoveel mogelijk ook
als 'onbewuste' of 'latente' kennis, zodat je minder schrikt als het weer
eens gebeurt, omdat je nu immers weet wat er aan de hand is. Je mag dus
gerust wat meer vertrouwen hebben, je stoffelijke lichaam is sterk en kan
vele taken aan.
Waarom het nu gebeurt en niet jaren geleden?
Dat heeft te maken met je spirituele ontwikkeling. Je beseft nu kennelijk
dat je ook een astraal leven leidt en dat er ook die andere astrale wereld
is, en je lichaam volgt je op de voet, maar jij loopt met een snelle pas ...
(vergelijkend grapje: Lucky Luke: de man die sneller schiet dan zijn schaduw
:-)) :-)) :-)) ).
Veel liefs en een dikke knuffel,
Sten
Hoi Sten,
Ohhh, hartelijk dank voor je uitleg, zeg! Wat heerlijk dat er iemand is die
dat allemaal een beetje kan vertellen/uitleggen enzo. En nog heerlijker is
het, dat er iemand is die je serieus neemt.
Ik heb het nu sinds enkele maanden. Ohh, in het begin heb ik echt
doodsangsten uitgestaan, ook omdat je simpelweg niet kan verklaren wat er nu
toch steeds gebeurt. Ik ben zo'n iemand die altijd Waarom-vragen heeft. Niet
omdat ik niet iets kan accepteren, maar omdat ik me gewoon altijd afvraag
waarom dingen zo zijn en altijd, maar dan ook altijd een ongekende
nieuwsgierigheid hebt. Ik vind het leven en alles wat daarbij hoort, enorm
intrigerend. Nog intrigerender vind ik gevoelens, ervaringen, dat soort
dingen. Dus stel mezelf altijd vele vragen probeer altijd alles een beetje
helder te krijgen, analyseren, dat soort dingen.
Maar hier kon ik gewoon geen antwoorden op vinden. Het enige wat ik kon
bedenken/voelen was; Ja, het is net alsof je er even niet bent geweest, ofzo,
alsof je even heel ergens anders bent geweest. Het heeft dus allemaal met je
spirituele bewustzijn te maken, gewoon met je proces. Dat is enerzijds dan
ook weer een complimentje naar mezelf toe, want Hoera dat we vooruitkomen!
Ik heb het dus sinds een paar maanden. Het lijkt wel alsof het er ook steeds
meer dingen bijkomen. Ik zag laatst een beeld van mijn huisgenoot voor
me,die tevens ook een goede vriend is. Ik lag in bed, maar het voelde anders
dan een droom. Het was net alsof je in slowmotion naar een film zat te
kijken. Alles was ook in dezelfde kleur; blauwgrijs. Ik probeerde langzaam
naar hem toe te komen, omdat ik niet helemaal wist wat er aan de hand was.
Ik wist namelijk niet of hij nu sliep of dood was. Ik zag hem liggen, met
zijn ogen dicht, maar voornamelijk was het beeld op zijn gezicht gericht.
Het leek wel alsof ik steeds wat bewuster van de situatie werd. Op een
gegeven moment vond ik het toch wel een beetje engig wat er gebeurde en deed
ik maar snel mijn ogen weer open. Toen was het beeld ook weg. Ik vond het
aan de ene kant wat raar natuurlijk, aan de andere kan dacht ik ook; Ach ja,
we zijn toch al zo lekker bezig de laatste tijd, het verbaast me allemaal
niet meer zo. Het lijkt ook wel alsof je lijkt te groeien in dingen. Steeds
meer dingen vallen je 's nachts op. Alsof je je bewuster aan het slapen
bent, of zoiets.
Wat ik ook heb meegemaakt is heel apart. Ik lag in mijn bed en was volgens
mij een beetje tussen slapen en wakker zijn in. Op een gegeven moment zag ik
een soort mist voor me. In die mist kwam een gezicht naar voren. Ik had dat
gezicht nog nooit gezien, kende het dus niet, maar gevoelmatig kende ik het
wel heel goed. Hij keek me vriendelijk aan, rustig was hij. Hij glimlachte
en zei heel zachtjes: "Binnenkort ben ik bij je". Op dat moment
blies hij zachtjes in me gezicht, en daarmee blies hij zichzelf ook weg. Op
dat moment schrok ik pas. Ik had het de hele tijd gewoon rustig aanschouwt,
voelde hem als een rust op me overkomen, maar ik schrok pas, omdat ik dat
geblaas ook ECHT VOELDE!!! Als iemand je in je ogen blaast, ga je
automatisch knipperen met je ogen. Nou, dat deed ik dus ook. Ik voelde echt
werkelijk waar dat zachte geblaas op mijn gezicht. Zo, mijn hart begon te
bonken en ik dacht echt van; wow, wat gebeurt hier nou weer?? Sindsdien heb
ik het niet meer gehad. Best wel jammer, want het was een hele bijzondere
gebeurtenis, en het is de eerste keer dat ik dit zo (bewust dan in ieder
geval) meemaak. Weet jij misschien, Sten, wat dit eventueel kan betekenen?
Sten, ontzettend bedankt voor je uitleg. Ik kan er ontzettend veel mee, je
hebt me er enorm mee geholpen! Ik ben je zeer dankbaar, Sten.
Liefs,
Susanne
© Alle rechten voor de schrijfster
Lieve Susanne.
Gelukkig zijn er steeds meer
mensen open over hun ervaringen met de astrale wereld, en daarvan getuigt
ook deze site waar het aantal lezersbrieven blijft groeien, en dit is nog
maar een topje van de ijsberg. Elke brief, ook die van jou, draagt bij aan
dat stukje serieus genomen worden waar we zo naar verlangen omdat we voelen
dat het contact met het astrale een heel wezenlijk iets van het aardse
bestaan is.
Over je ervaring dat iemand
in je gezicht blaast: het is een geest die zich verdicht...ook dat is dus
een mogelijkheid van de astrale wereld. Ik vermoed dat het een gids van je
was die zijn bestaan op die manier met je deelde. Iemand in het gezicht
blazen kun je in dit geval zien als iemand inspireren, wat ook letterlijk:
aanblazen betekent. De adem, de lucht is het 'voertuig' van de ziel, de
levensbron van alles... dat hij zei dat hij binnenkort bij je zal zijn, mag
je opvatten als een realistische mededeling, waarschijnlijk komt er iets op
je pad waar hij je in zal begeleiden, gezien of ongezien.
Ik heb ook vaak meegemaakt
dat een geest zich verdicht en ken je verrassing omdat je het voelt als een
aardse sensatie; zelf heb ik meermaals gedacht dat iemand mijn kamer was
binnengekomen...soms dacht ik zelfs een inbreker :-)), maar dan voelde ik
dat het geen inbreker was maar vertrouwd, zoals jij het ook voelde, en
gelukkig was er dan in de stoffelijke zin nooit iemand binnengebroken...maar
de astrale wereld kan zeer verrassend aards aanvoelen en eruit zien... Je
staat er voor open, dat is duidelijk.
Heel veel succes met alle astrale
gebeurtenissen,
liefs,
Sten
