Hey Sten, mijn naam is Shana H. (een meisje dus) en ik ben geboren op 14/11/'86.

Ik had je graag een klein mailtje gestuurd met hééééél véééééél gelukwensen en felicitaties. Ik heb je al eens een e-mail gestuurd, maar dat heeft nu geen belang. Ik wil je gewoon even vertellen dat ik je boek nu heb gekocht en uitgelezen. Ik vind het fantastisch hoe je alles beschrijft en hoe je met dieren,vooral vogels omgaat. Ik heb dat ook (een beetje) met katten.


Ik wist niet dat je al ZOVEEL had meegemaakt op het gebied van uittredingen.



Ik had een vraagje : Als ik die verhalen las over je gidsen merkte ik pas hoe belangrijk ze in ons leven zijn. Nu zoek ik een manier om ze te bedanken voor al hun hulp en steun die ze mij al gegeven hebben. En ik zou ze, als dat mogelijk zou zijn, ook eens willen ontmoeten, al begrijp ik dat dat waarschijnlijk nog even op zich kan laten wachten. Als je na al die andere
brieven en mails te lezen en te beantwoorden nog even tijd had om me enkele tips te geven (over uittreden of hoe ik mijn gidsen op een geschikte manier kan bedanken en duidelijk maken dat ik van ze houd), zou ik je daar heel erg dankbaar voor zijn.

Als je iets in deze mail kan gebruiken voor je boek of website, mag je dit altijd publiceren. Eventueel onder de naam Shana ofzo. Maakt mij niet zo veel uit.



Nogmaals gefeliciteerd met je prachtige site en je awards.

Veel liefs,

Shana

PS. Ook nog veel liefs aan je vogels en beschermengelen toegewenst

© Alle rechten voor de schrijfster


 


Zo hé, Shana, dat vind ik echt fijn hoor om te lezen. Wat ben jij lief in je mailtje, je bent net zo lief als een beschermengel hoor. Wat leuk dat je net zo gek bent op dieren als ik.


 


Hoe laat je het je beschermengel weten? Ik zelf ben erg gek op knuffels en ik heb een speciale knuffel waar mijn hoofdbeschermengel in 'woont', dat voel ik gewoon, al heel lang. Als ik die knuffel bij me leg of tegen me aan, word ik meteen rustig, ook als ik echt heel onrustig was. Als ik dan wat liefs tegen mijn beschermengel wil zeggen, dan knuffel ik wat met die knuffel en deel ik er wat kusjes op uit.


(Iedereen die dit raar vindt, mag het zelf weten, ik vind het heel gewoon, je moet je niets aantrekken van mensen die iets raar vinden, als jij voelt dat het goed is, is het goed voor jou.) Dan zeg ik tegen die beschermengel: 'Die knuffels zijn voor jou, hè.', en ik weet zeker dat die hoofdbeschermengel het dan letterlijk zo voelt.


Je kunt ook in gedachten iets tegen ze zeggen, zo van: 'Ik houd van jullie en ik zou het heel fijn vinden als we contact kunnen hebben!', (bijvoorbeeld in je gevoel, in dromen, uittredingen, door 'tekens').


Ik voel een beschermengel regelmatig, dan heb ik het gevoel dat ik heel zacht en lief geknuffeld word en/of ik voel een hele rustige zachte energie om me heen.


Onthoud maar: alles komt aan, wat je ook zegt, als je echt iets wilt mededelen, horen ze je zeker. Daar kan je 100 % van op aan,


 


tot de volgende keer Shana, en bedankt hè,


 


Sten

Hey Sten,

hier Shana H. (14/11/'86) .Ik heb je een tijdje geleden eens een mailtje gestuurd dat nu op de brievenpagina staat. (met een vraag over mijn beschermengelen).

Ik heb de lezersbrief van Monique v.O. gelezen en er zijn enkele dingen die ik met haar gemeen heb.

1) Ik steek bijvoorbeeld ook niet zomaar een lichaamsdeel uit bed. Ook zo'n kinderangst. Ik heb dan soms zo'n beetje schrik dat er plots iemand aan mijn been of arm gaat trekken.

2) Ik herken dat van die koepel ook. Toen ik klein was, en het was donker in mijn kamer, dan was het soms of er in mijn hele kamer (of toch zeker rond mijn bed) allemaal deeltjes, of glinsterende kleurtjes, rondzweefden. Bij mij was het niet echt een koepel, ik zou het eerder een soort 'gordijn' of zo noemen. Soms vond ik dat wat angstaanjagend en deed het licht aan. In het licht was er dan niks te zien. Ik hoopte dan ook dat die glinsterende deeltjes weg zouden zijn als ik het licht terug uitdeed. Dat gebeurde spijtig genoeg niet altijd. Nu zie ik die 'deeltjes' niet meer.(of eens héél soms) Ik heb lang gedacht dat dat niet echt was, maar nu ik dat verhaal van Monique las, wist ik wel beter.

Ik heb ook nog geen geesten gezien (naar ik mij meen te herinneren tenminste).

Ik heb ook nog iets anders te vertellen. Een aantal maanden geleden had ik enkele dromen die misschien iets met uittreden te maken hebben. Hopelijk interesseert het je. Het is bijna letterlijk overgetypt van wat ik opgeschreven had.

10/3/'01
Ik heb deze nacht gedroomd dat ik in water liep/lag/zat/...en dat ik zomaar kon ademen.

1STE DROOM
Ik werd wakker (dacht ik toch) en lag in bad. Met mijn hoofd onderwater, maar van het bad is niks meer te zien. Ik zweef in een (redelijk donkere) ruimte (met water). Ik denk: ik ga verdrinken, maar dan komt de gedachte in mij dat ik kan ademhalen. Ik waagde het erop en kon inderdaad (in het water) ademhalen. Het was een HEERLIJK gevoel: het gevoel dat ik niet kon sterven in dat water, want ik kon ademhalen.

2DE DROOM
In mij kwam de gedachte aan de 1ste droom en ik dacht dat ik bijna wakker was. Plots ben ik in diezelfde ruimte. Eerst ook met ingehouden adem. Maar als ik daarna merk dat ik nu ook vrij kon ademen, wist ik dat dit het gevolg moest zijn van mijn 1ste droom. Daarna is het niet echt duidelijk meer, dus ik vermoed dat ik daar nog even wat gezweefd heb en daarna ECHT wakker geworden ben.

Ziezo, dat waren de dromen. Ik hoop dat je aan deze mail ook nog iets hebt en je mag alles zeker publiceren onder de naam Shana ofzo.

Vele vriendelijke en liefdevolle groetjes,

Shana

PS.Geef je beschermengelen nog maar een dikke knuffel.

© Alle rechten voor de schrijfster

Lieve Shana.

Dank je voor deze waardevolle beschrijvingen, ze zijn een verrijking van wat wij mensen weten en mogen meemaken.

Jij krijgt van mijn beschermengelen en van mij een extra dikke knuffel.

Sten

Hey lieve Sten,

hier Shana weer (ik heb je al andere mails gestuurd, 14/11/'86). Ik wil je graag iets laten weten over een soort uittredingservaring die ik gehad heb.

Ik droomde dat ik achterna gezeten werd en neergeschoten. Alleen, ik voelde geen pijn, ook al wist ik dat er in mijn schouder geschoten werd en ik (dodelijk) gewond was. Vlak daarna werd ik dus lucide. Ik besefte dan ook, dat, als ik wilde, ik over kon gaan in een uittreding en ook kon vliegen.(ik wilde dat graag eens doen). Bij die gedachte, ging ik dus omhoog.

Maar, ik dwong mezelf naar beneden, omdat ik nog niet 'klaar' was, ik moest nog iets afhandelen. Dan ging ik naar een klasgenoot die daar plots ook was, en begon daar mee te praten. Als ik daarmee klaar was, mocht ik van mezelf 'vliegen' en uittreden. Ik was dus al ver klaar met mijn gesprek, tot ik geen geduld meer had en toch al wilde vliegen en uittreden. Ik sprong omhoog en wilde nog eens even vliegen, maar ik kwam (zoals gewoon op aarde) terug op de grond. Ik geraakte niet meer omhoog. Ik was erg teleurgesteld, en concludeerde dat ik pas kon 'vliegen' als ik echt voor de 100% klaar was. Ik wilde dan toch maar verder met mijn gesprek gaan, maar toen werd ik wakker.

Nu vraag ik me toch af wat ik nog zo nodig moest afhandelen. Ik vind het spijtig dat ik in het begin, toen ik omhoog ging, niet verder gegaan ben. Weet jij misschien, of kan jij misschien te weten komen wat ik nog zo nodig moet / wil afhandelen voor ik eindelijk kan uittreden? Ik ben al verschillende keren op het randje van een volledige uittreding geweest, maar ik heb, als
het dan stopte, vaker het gevoel dat ik eerst nog wat moet doen. Ik weet enkel niet goed wat.

Je mag dit alles gerust publiceren.

Bedankt dat je even tijd voor me nam en ik hoop van harte dat je blijft doorgaan met je leven en website zoals nu. Je doet het geweldig.

Ik wens jou, je lieve beschermengelen en je vogeltjes, veel liefde en geluk toe.

XXX-jes,

Shana

© Alle rechten voor de schrijfster

Hoi Shana.

Bedankt voor de aanvulling. 

Tja, wat houdt je tegen? Misschien dat je eerst zeker van je zaak wilt zijn. Het 'eerst praten met een ander' wijst er mogelijk op dat je eerst zeker wilt weten dat je na die 'totale' uittreding nog steeds midden in de maatschappij kunt blijven staan. Nou, dat gevoel zul je toch zelf moeten bereiken, maar ik kan je in ieder geval zeggen dat je dezelfde Shana blijft, zo goed als je al bent.

Liefs voor jou en je geliefde vrienden,

Sten

Powered by
StarFixIT