Na een relatie van zeven jaar en anderhalf jaar samen gewoond te hebben, besloot Martin op zondag 10 oktober 1999 het uit te maken met mijn dochter Anneke. Martin was de avond daarvoor naar een reünie geweest en kreeg daar iets met een ander meisje. Martin was nog niet 100% zeker dat het de goede beslissing was, maar bleef bij zijn besluit. Op zondag 28 november verongelukte Martin.
Mijn droom
In de nacht van 27 op 28 november kreeg ik een droom.
Ik was in een soort hal en keek naar beneden hoe gedaantes, ik dacht dat het jongelui waren, een nieuw experiment uitvoerden door geesten zichtbaar te maken. Zij stonden om een soort tafel en deden iets wat ik niet goed kon zien. Er kwam een gedaante omhoog, een silhouet van een menselijk lichaam met daaromheen een schijnsel dat steeds vager werd zoals dat bij een kaars, de kleur van de gedaante was beige. De gedaante zweefde door de hal naar boven en verdween dwars door een dicht venster hoog boven in de hal. Ik was zeer verbaasd en keek weer naar beneden wat die jongelui nog meer deden, maar ik mocht er maar één zien.
Plotseling leek het of er naast mij een luik opende, waar heel veel fel licht uitkwam. Het licht kwam naar mij toe en ik was bang dat als dat felle licht mij zou raken, ik onder stroom zou komen te staan of dat ik mee getrokken zou worden . Ik wist dat dit geen gewoon licht was en voelde dat er verschrikkelijk veel energie in dat licht zat en het ging door mijn onderlijf en benen heen, het voelde als een soort trilling en het duurde een paar seconden en toen ging het weer terug. Ik dacht dat ik nog tegen iemand daar zei: "Wat een energie komt daar uit, zoveel energie had ik nog nooit gezien of gevoeld!" Het was allemaal zo vreemd.
Ik werd wakker en dacht aan die rare droom, waarom droom ik zoiets? Ik lag er nog wat over na te denken en even later, ik weet niet hoeveel tijd daar tussen zat, ging om 08.10 uur de telefoon. Ik pakte hem op en kreeg Ina, Martin's zus aan de telefoon. Zij vertelde mij dat Martin verongelukt was, dat moest ongeveer om 04.30 uur zijn gebeurd.
Zou mijn droom iets
met dit ongeluk te maken hebben of is dit gewoon toeval geweest? Ik
hoop dat u mij een antwoord kunt en wil geven,
vriendelijke groeten,
Tineke
© Alle rechten voor de schrijfster
Lieve Sentina.
Dit is, zoals je zelf al heel duidelijk
aanvoelt, geen gewone droom geweest (als er al zoiets bestaat). Je hebt het
ongeluk duidelijk aangevoeld en verbleef met je bewustzijn in een andere
dimensie vlak voor het gebeurde. Het 'experiment', dat er uitgevoerd werd,
zou mijns inziens best eens echt ergens uitgevoerd kunnen zijn en dat hoeft
natuurlijk helemaal niet op deze aarde te zijn. Dat zou betekenen dat dit
geen droom was (wat een 'droom' nu echt is, moet eigenlijk dringend
geherdefinieerd worden!), maar een kijkje in een andere reële dimensie. De
techniek om geesten zichtbaar te maken, zal beslist ook op de aarde
gerealiseerd worden (misschien is zij er al) en het zou mij niets verbazen
als er al menselijke geesten, die nu nog aan de andere kant verkeren maar
zich voorbereiden op de volgende aardse incarnatie, al aan gene zijde aan
het oefenen zijn met deze nieuwe technieken.
Het moment, dat iemand die je na stond, voor
iedereen onverwacht, overging, pikte jij extra gemakkelijk op, omdat je met
je geest al op een dimensie was afgetuned waar sowieso geesten (voor jou)
beter zichtbaar waren. Het licht dat je passeerde en raakte, kan wel eens
heel goed Martin zijn geweest die op dit moment de aarde verliet en jou op
een bepaalde manier daarmee erg raakte. Kennelijk leef je ook intens mee met
je dochter. De angst dat je 'meegesleurd' zou worden, is mogelijk te
verklaren uit het gegeven dat je onbewust al aanvoelde dat dit iets was wat
ook jou aanging, emotioneel, en daarom voelde je mogelijk de angst dat deze
emoties je wel eens zouden kunnen overstelpen.
Ik hoop dat ik hiermee een beetje meer licht
op deze aparte 'droom' heb mogen werpen.
Veel liefs,
Sten
