Uittredingen
Beste Sten,
ik heb zojuist je site ontdekt en zit met hartkloppingen in mijn keel en zweethanden te tikken. Ik herken veel verhalen en ben blij dat ik geen stroomstoring in mijn hoofd heb.
Als kind heb ik 's nachts zo vaak gevochten tegen het vallen. Het begon met loeihard gebrom, mijn lichaam verstijfde en er kwam niets uit mijn keel, hoe hard ik ook mijn moeder probeerde te roepen. Mijn hoofd leek heel diep naar achteren te vallen en mijn hele lichaam was verstijfd. Het enige dat ik kon doen was heel heftig nee te roepen in mijzelf: ik wil niet, ik wil niet! Ik was bang om mijzelf te verliezen. Pas als ik mijn arm kon bewegen en mijn vuist kon ballen hield het op. Mijn arm leek terug te klikken. Als ik daarna vermoeid bijna in slaap viel gebeurde het weer. Soms wel 6 keer achter elkaar. Verder hoor ik heel vaak geknipser in mijn oren, mijn kaken zijn dan bijna altijd verstijfd. De eerste keer dat ik dat hoorde dacht ik dat mijn vader bezig was met vuilniszakken, maar het duurde wel erg!! lang. Toen had ik door dat het in mijn hoofd zat, ik dacht dat ik kortsluiting had in mijn hoofd.
Een keer toen ik niet kon slapen vroeg ik aan mijn overleden opa of hij mij kon kalmeren, ik geloof dat dat kan. De eerste keer heeft hij mij zo hardhandig in mijzelf laten draaien dat het pijn deed, mijn kaken zaten weer op slot. Ik wilde mijzelf oprichten maar ik werd teruggeduwd in mijn bed en het ging door. Ik ben boos geworden en ik zei dat ik het dan liever niet had. Ik ben toen wel in slaap gevallen en al mijn 'worries' waren weg.
Ik heb het daarna nog 1 x gevraagd, ik was zeer oververmoeid. Die keer was het veel zachter, ik ben heen en weer gewiegd door de hele kamer, zo voelde het tenminste, maar ik had weer steeds het gevoel dat ik mijn ogen niet open mocht doen. Of ik durfde het gewoon niet, bang dat het dan zou eidigen. Wat zou ik gezien hebben als ik mijn ogen had geopend?
Verder heeft een Surinaamse stem een keer gezegd: "Stil maar meisje. Kom maar mee." Of iets in die trant. Ik vond het niet fijn. Kan je mij geruststellen en mijn vragen beantwoorden?
Is er een manier om niet meer zo te verstijven en angstig te worden, kan ik hulp inroepen, kan ik stoppen wanneer ik dat wil, zijn er geesten die kwaad kunnen doen? Waarom val ik met mijn hoofd naar achteren in het oneindig diepe en stijg ik niet naar boven? Hoe zien die geesten, bijv mijn opa, ons?
Ik hoop snel op antwoord.
Alvast bedankt.
Je mag publiceren.
Roos
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Roos.
Hartelijk dank voor je brief!
Ook ik ben blij met wat jij schrijft, want dat geeft ook de andere lezers en mij een steeds beter en breder beeld over wat er nu werkelijk, spiritueel, astraal, en dergelijke, gaande is 'onder de mensen'.
Te weinig gemeengoed nog steeds! Te weinig serieuze reacties van wetenschappers.
Wisten jij en ik (en vele anderen) veel dat dit iets universeels is, maar dat het onder de oppervlakte verborgen ligt; ligt te sudderen tot 'iedereen' er eens wat over gaat schrijven/vertellen.
Natuurlijk zijn er wel boeken en hierin vind je inderdaad 'de' fenomenen, precies zoals jij ze ook beschrijft. Het gekke is echter dat het nog steeds niet echt openlijk besproken wordt. Veel mensen houden het nog voor zichzelf! (dat is althans mijn sterke vermoeden, zeker nu ik zo regelmatig brieven hierover krijg)
Ik kan je inderdaad gerust stellen.
Er is niets mis met je, je lichaam kan dat suizen en dergelijke, de 'stroomschokken', de tijdelijke verstijvingen, best hebben.
Ik zelf heb het al 15 jaar en ik leef nog steeds, en ik ken ook andere mensen die het fenomeen suizen, knallen, stroom in het hoofd en lichaam, enzovoort, hun hele leven al kennen, en die ook gewoon normaal functioneren.
Sommige houden het voor zich: bang dat ze voor gek verklaard worden.
Maar het zijn gewoon de verschijnselen die zich voordoen wanneer je in contact staat met de astrale wereld. Kennelijk gebeurt er ook iets met je hersenen en lichaam; dat klinkt enger dan het is.
Want weten mensen nu bijvoorbeeld ook wat er tijdens dromen gebeurt, of noem maar op andere lichamelijke processen?: nee dus. En het gebeurt overal, over de hele wereld.
Wij mensen, ik spreek nu maar even vanuit het gemeengoed, zijn zoveel vergeten van onze 'diepe afkomst', van het wonderbaarlijke van het leven en de wonderbaarlijke mogelijkheden en de ongekende mogelijkheden van de menselijke geest.
Daarom heb ik ook mijn boek geschreven: een authentiek verslag van mijn diepe 'nachtleven'. Ik weet het nog: onze 'goddelijke' afkomst die zovele mogelijkheden biedt. Wees blij dat je het kent en wees ook maar niet meer bang. Accepteer het, je zult zien dat het zelfs goed voor je is, voor je spirituele en mentale evenwicht.
Over de controle als uittredingen en dergelijke zich voordoen: ik heb geleerd dat een deel in je eigen hand ligt, en een deel in de hand van de kosmos. Zou jij nu werkelijk willen dat alles zou gaan zoals jij dat wilt: zou dat niet saai zijn en onbevredigend?
Je mag gerust nog eens bang zijn en verstijven, misschien hoort dat er af en toe gewoon bij.
Maar bedenk vanaf nu dat er niets met je aan de hand is, integendeel: je staat open voor je 'oer- afkomst' en je kunt zeker ook iets aan je opa vragen. Ze zien ons als ze willen en mogen, gewoon wat we doen en wat we voelen. Als je iemand echt aanspreekt, zal hij/zij dat zeker horen.
Je kunt hulp inroepen van je beschermengelen enzovoort, maar de even goede bescherming of zelfs wel de beste bescherming is dat je een stabiel iemand bent die weet waar ze voor staat (waarden) en die in het goede gelooft. Die probeert het juiste te doen. Dan ben je veilig, 'for all times'. Ook al lijkt het soms of je danig op de proef gesteld wordt.
In feite treed je al uit door in die 'oneindige diepte' te vallen, want je gaat uit je stoffelijke lichaam. Wacht gewoon maar af en probeer jezelf niet te blokkeren. Ga er misschien zelfs eens voor liggen.
Overigens lijken je ervaringen zeer op die van mij, ook de manier waarop geesten je tegemoet treden. Misschien leuk/zinvol om mijn boek eens bij de bibliotheek te bestellen (als ze het nog niet hebben, kun je vragen of ze het willen aanschaffen) / lenen of als je het geld wilt/kunt missen te bestellen? Ik ben benieuwd wat je ervan vindt.
Succes en liefs,
Sten
