Uittredingen
Hallo Sten,
de vraag gaat over een Bijna Dood Ervaring (?) van mijn vader. Mijn pa, 81 jaar oud, was kortgeleden zo ernstig ziek dat hij stervende was. Hij lag op dat moment op de intensive care van het ziekenhuis. Inmiddels is hij weer wat opgeknapt maar vaak erg emotioneel. Gisteren vertelde hij mij in het diepste vertrouwen dat hij tijdens zijn stervensproces 'de dood' had ontmoet.
De ervaring was de volgende: hij liep vergezeld door 2 onbekende personen door een naargeestige schemerige, kale gang (leek wel een ziekenhuisgang). Hij voelde/wist dat hij op weg was naar de dood. Ergens in die gang ontmoette hij een angstaanjagende oude man met lange grijze haren gehuld in een lang grijs kleed met een bezem in zijn handen. De gedaante, waarvan mijn vader wist dat het de dood was, keek hem bijzonder boos aan, veegde of duwde hem ruw met zijn bezem aan de kant en maakte hem zo duidelijk dat hij op die plaats niets te zoeken had. Daarop keerden ze terug. Hiermee eindigde de 'bijna dood ervaring' van mijn vader.
Mijn vader is zeer geschrokken van deze ervaring, met name van de boosheid die de gedaante naar hem uitstraalde. Het was volgens hem absoluut geen droom maar werkelijkheid. Het beeld achtervolgt hem nog vrijwel elke nacht in zijn dromen hetgeen hem hevig emotioneert en angstig maakt. Wat kan ik mijn vader vertellen zodat hij deze ervaring kan verwerken?
Peter
© Alle rechten voor de schrijver
Hoi Peter.
Bedankt voor je brief.
De bedoeling van dit alles is mijns inziens
een nieuwe kans tot vergroot bewustzijn. Veel mensen zitten vast in een 'eng
gedachtekader'. Zij zijn geïndoctrineerd door het oeroude beeld (van de
kerk) van straf en sanctie. Dit is niet het ware wezen van het universum.
Het ware karakter is een eindeloze kans te groeien, het is te zien als een
handreiking. Echter de ervaring wordt een straf als men er niets mee doet
maar alleen maar wegkrimpt van de pijn.
Als het de bedoeling van het leven was
geweest je vader te laten overgaan, had hij naar mijn mening nooit deze
ervaring in deze vorm gehad, of had hij tenminste een eerlijke kans gehad
erop te reageren aan die kant dus. Hoed je vader ervoor te gaan denken dat
dit het lot is wat hem wacht. Dat is het niet. Ieder is meester over zij of
haar eigen lot. Alles kan positief omgebogen worden. Je bent zo krachtig en
machtig als je zelf wilt. De enige maar is, dat je jezelf onder ogen zult
dienen zien, met al je sterke en zwakke punten en daar doelbewust mee verder
gaat in een zuivere zin. Je vader kan dit juist zien als een zegen die hem
gegeven is, hij heeft immers de kans er nu over na te denken en te kiezen
welke weg nu bewust te
gaan.
Laat hem dus niet gevangen raken in zijn
eigen angst maar zie het als een groot geschenk van de kosmos tot enorme
groei.
Wedden dan dat de volgende ervaring misschien zelfs verbijsterend positief
zal zijn. Laat nog eens weten hoe het gaat.
Liefs,
Sten
Hoi Sten,
Bedankt voor je reactie. Hoewel ik jouw boodschap begrijp is het nog een
hele klus om mijn vader dit aan het verstand te brengen. Hij is inderdaad
van de oude katholieke stempel, en denkt volgens mij nog sterk in termen van
hemel en hel (goed en kwaad). Ik zeg hem altijd dat er geen hel bestaat en
dat we allemaal in de 'hemel' komen. Overigens en dat ben ik in mijn vorige
brief vergeten te vermelden had hij in dezelfde periode een nare droom
(visioen?). Hij vertoefde in een soort steppeachtig oerlandschap. Het leek
wel prehistorie (je moet weten dat mijn vader een verwoed amateur archeoloog
is). Hij was plotseling omringd door tientallen wolfachtige dieren die hem
trachtten te verscheuren. Om te overleven moest hij een zware strijd leveren
en ze een voor een doden, hetgeen hem met haast bovenmenselijke inspanning
lukte. Ook deze droom achtervolgt hem maar in mindere mate. Ik denk zelf dat
deze strijd symbool staat voor de doodstrijd die hij gevoerd heeft en waar
hij louter op eigen kracht uit gekomen is.
Groet,
Peter
© Alle rechten voor de schrijver
