Beste Sten,
een tijdje geleden had ik u verteld in een e-mail dat
ik reeds vele jaren uittreed, meestal spontaan tot driemaal per week, steeds
in de vroege ochtend, ik vergat echter de toestemming om
publicatie te geven, misschien helpt mijn verhaal de mensen met angst
voor uittredingen, deze te overwinnen.
Het uittredingsproces verloopt zoals
bij de meeste mensen: van 'stijfheid' naar gesuis. Nu weet ik bij het voelen
van de eerste tekenen dat ik rustig diep in en uit moet ademen en mijn ogen
naar het punt van het derde oog moet richten en ik kan dan onmiddellijk
opstaan of beter gezegd: mijn lichaam verlaten.Ik heb nooit enige
vermoeidheid ervaren na een uittreding, in tegendeel: het was en is nog
steeds voor mij een bron van energie.
De eerste 2 jaren speelden mijn ervaringen zich vooral af in de omgeving van mijn lichaam en in de wijde omgeving daaromheen, maar vooral op deze wereld. Nadien vooral in het hiernamaals, waar ik vele overleden familieleden, vrienden en tot dan toe onbekenden mocht ontmoeten.
Over al mijn ervaringen zou ik een dik en mooi boek kunnen schrijven, maar ik bezit het talent en de tijd er niet voor. Wel ben ik bereid om mensen belangeloos te helpen hun angst voor het uittreden te overwinnen, ze mogen mij gerust telefoneren of e-mailen. Het is vooral van belang zich van een goede bescherming te verzekeren, en deze wordt volgens mijn ervaring vooral opgebouwd door een geestelijk bewuste levenshouding, zoals liefde, verdraagzaamheid, eenvoud, en vertrouwen in onze geestelijke begeleiders.
De laatste jaren heb ik nog maar sporadisch een uittreding, dit door familiale moeilijkheden en daardoor te weinig ontspanningsoefeningen, welke toch zeer noodzakelijk zijn voor mij, om te kunnen uittreden.
© Alle rechten voor de schrijver
Lieve Paul.
Hartelijk dank! voor het vertellen van je
ervaringen.
Liefs,
Sten
