Uittredingen

Maar om met de eerste te beginnen. Een hele vreemde op zich, omdat ik mezelf tegenkwam!!!!!!, iets wat ik ten dele kon verklaren door het bewustwordingsproces wat ik mee maak en waarin angsten die verdwenen leken, weer tevoorschijn kwamen, maar ik kijk er nu bewust naar, dit tot doel het ego te laten verdwijnen.

Zo trad ik 's nachts uit mijn lichaam en zweefde over mijn fysieke lichaam naar de hoek van de kamer bij de deur. Ineens zag ik 'mezelf' op me afkomen met een van angst verwrongen gezicht. De 'echte ik' sloeg dit naderbij komen gade met een volledig vredig gevoel. Toen de 'angstige ik' vlak voor me stond sloeg ik de armen om hem heen en 'zei' hem: 'Je hoeft niet bang te zijn.' 

De 'angstige ik' sputterde echter hevig tegen en 'zei' dat ik terug moest komen naar het fysieke lichaam. Hierop nam ik mijn 'angstige ik' in de armen, net als een kind wat gedragen wordt en bewoog weer naar het fysieke lichaam en 'zei'  (alles wat ik zei is, hier uiteraard telepathisch) dat ik weer terug kwam en dat we er de 'tijd' voor zouden nemen. Toen was ik weer terug in mijn fysieke lichaam.

Daarna is het een tijdje rustig geweest qua uittredingen en hoor ik nu vooral tijdens de ochtend een soort gerinkel in mijn oren en denk dan altijd dat de deurbel of telefoon gaat. 

En vannacht was er een hele mooie waarin ik plotseling achter mijn dochtertje van vijf aanvloog, die al zeer bedreven was (Tja, ze is ook pas geïncarneerd, dus herinnert ze het zich nog prima) en ze steeg op met de bekende duikhouding en ik achter haar aan, over een hoog gebouw heen, het leek me een flat toe maar ik was werkelijk perplex haar aan te treffen. Ineens was ze foetsie en toen belandde ik waarschijnlijk weer in een droomtoestand want ik had een meningsverschil met mijn ex-schoonzusje en zwager over deze uittreding. Ik zei tegen hun dat het prima was dat mijn dochtertje dit deed.

Ik heb navraag gedaan bij mijn dochtertje en mijn ex en ze had vannacht gehuild. Alhoewel het tijdstip van haar 'droom/uittreding', waar ze huilend uit wakker werd en die over iets van brandend hout ging, niet correspondeerde met mijn uittreding /- 1:30, vond ik het toch vreemd dat ze huilend wakker was geworden.

Echter na het lezen van de fantastische boeken 'Gesprekken met God' van Neale  Donald Walsch waarin ook uittredingen aan bod komen, blijkt dat het fenomeen tijd niet bestaat (Iets wat Einstein ook al begreep en vele andere knappe koppen). Ik heb dus nu de indruk dat haar 'huilende droom' en mijn uittreding wel eens iets met elkaar te maken gehad konden hebben; hier in de fysieke wereld was er 'tijdsverschil', terwijl het in de astrale wereld tegelijkertijd gebeurde. 

Ok, Sten dat waren ze dan. Ook voor deze ervaringen geldt de toestemming dat, mocht je ze ooit gaan publiceren, je de vrijheid hebt om dat te doen. 

Groeten,

Oene

 


© Alle rechten voor de schrijver

Dank je, Oene. Je bent een fenomeen!

Sten