Mijn naam is Oene en ik ben 35 jaar oud en ik ben zeer blij dat ik mijn verhaal kan doen. Ik heb je boek nog niet gelezen maar ga het zeer zeker bestellen want ik ben al jaren bezig met uittredingen of beter gezegd gelovig in een wereld die zich niet beperkt tot het aardse alleen. Ik was als kind al een druk baasje en heb me altijd wel wat een'Einzelgänger' gevoeld alhoewel ik zeer van sociale contacten geniet en men mij ook omschrijft als een zachtaardige persoonlijkheid.
Mijn allereerste ervaringen waren zo net na de pubertijd toen ik avond na avond angstig wakker werd en mijn moeder wilde roepen maar geen geluid kon produceren en ik dan een minuutje nodig had om tot rust te komen en dan lukte het weer; een zeer beangstigend gevoel maar met de tijd wende ik eraan en maakte me er niet druk meer om.
Ook had ik in die tijd soms (ik was klaarwakker) het gevoel dat ruimte begrippen zoals wij die kennen zeer vertekenden. Mijn kamertje leek dan een grote sporthal en mijn handen voelden aan alsof ze honderd keer groter waren en de vingers lekendan te versmelten tot een klomp. Op zich voelde dit niet verkeerd en later (heden ten dage) zou ik beseffen dat dit mede bij het astrale gebeuren hoort.
Trouwens in die tijd realiseer ik me nu heb ik ook een hele periode angst gehad voor demonen of bezoek van aliens en durfde dan bijna ook niet te slapen (Ik heb eens op Discovery een programma gezien over obduction en de beschrijving van die man was 'gewoon' een uittredingservaring viel mij toen op).
Mijn eerste echte ervaring is zo op mijn twintigste geweest toen ik op vakantie op Terschelling midden op de dag en klaarwakker op mijn bed lag en naar het zolderraampje lag te kijken. Een vreemde vibratie begon langzaam op te treden en werd steeds sterker en ineens lag ik een halve meter hoger op mijn eigen bed in het ouderlijk huis (hemelsbreed /- 60 km verder). Ik merkte op dat het plafond dichterbij was en ook de hele inrichting van de kamer werd door mij gadegeslagen vanuit een halve meter wel zo dat het net leek alsof er 2 scharnieren aan mijn hakken zaten en toen ik overeind stond kwam mijn kruin net tegen het plafond. Ik ging een zeer klein stukje vooruit en toen rechtsaf richting de muur die grensde aan de kamer van mijn broer. Vervolgens dwars door de muur heen over zijn bed en ik kwam aan bij het raam van zijn kamer. Toen ik het raam zag was het over en lag ik weer te staren naar het zolderraam op het vakantieadres Terschelling. Ik was helemaal opgewonden want ook toen al had ik belangstelling voor paranormale zaken en vertelde dit hele verhaal aan een vriendin die ik tijdens die vakantie had ontmoet. Zij schreef me kort na de vakantie een brief vanuit Maastricht dat ze een boek had gelezen (waarschijnlijk R. Monroe) dat de vibraties zoals ik die omschreven had exact klopten met wat in het boek beschreven was.
Helaas hebben er geen verdere uittredingen plaatsgevonden maar wel heb ik ervaren dat ten tijde van emotioneel zware tijden er toch iedere keer een helpende hand is.
Ik heb tijdens mijn adolescentie 2 maal een zelfmoordpoging ondernomen als gevolg van depressies en een maal heb ik ook een depressie gehad en toen ik uiteindelijk in slaap viel gebeurde er iets wat ik niet kan verklaren nl. een soort superdroomwaarin alles in no time op een rijtje wordt gezet en het is alsof de hersenen in een nacht(of paar seconden?? je droomt nietwaar) superactief zijn en bij het wakker worden middenin de nacht voelde ik me superblij en heb de walkman op gezet met muziek van Madonna en het kon niet meer stuk. Na mijn 2e suicide actie die een gevolg was van het onderdrukken van verliefdheidsgevoelens omdat ik toen net samenwoonde met mijn vriendin en haar niet wilde kwetsen heb ik een paranormale genezer opgezocht die iets deed met het instralen van diamanten en klankschalen. Dit sprak mij niet zo erg aan maar waar ik echt perplex van stond was het feit dat hij, na de Bron te hebben geraadpleegd, precies mijn ouders wist te omschrijvenmaar belangrijker nog mij vertelde dat ik niet terug wilde naar dit aardse leven en mij daartegen zeer verzette.Dit raakte mij zo diep en het voelde (voelt) inderdaad precies zo aan als hij zei alleen ik had het nooit onder woorden kunnen brengen.
Opmerkelijke overeenkomst vond ik het verhaal van jou dat je een deal had gesloten om weer terug te gaan naar dit leven!!!!! Ook heb ik een aantal jaren geleden nog een sessie gedaan bij een regressietherapeut en weliswaar zijn de beelden die je krijgt gevoelsmatig (ik verwachtte van te voren 'echte' beelden uit vorige levens) toch zijn ze zo echt dat ik ook daar die uittredingsgevoelens ervaarde zoals bijv. het feit dat ik als klein jongetje in een vorig leven ben doodgemarteld en op het moment van doodgaan je ook werkelijk jezelf van je lichaam voelt wegzweven en het doodmartelen van een afstand bekijkt.
Dan terug naar de daadwerkelijke uittredingservaringen of pogingen die ik nu sinds een jaar of 4 weer probeer (weliswaar met fasen) na het lezen van het boek van Robert Monroe. Het lukt me een heel eind op weg te komen qua ontspanning en ook de vibraties kan ik opwekken alhoewel dat de laatste tijd wat minder is maar op het moment dat de vibraties op zijn sterkst zijn raak ik opgewonden en dan lukt het me niet los te komen van mijn lichaam.
Spontaan heb ik nog een keer een ervaring gehad een paar jaar geleden dat er een of twee wezens links van mij aanwezig waren maar dit voelde niet goed want ze kwamen in een donkere enge omgeving voor en ik heb toen nog getwijfeld om verder te gaan maar besloot om de ervaring te stoppen. (Weet jij of dit goed of kwaad is?) Langzamerhand gaat nu alles op zijn plaats vallen omdat ik nl. al geruime tijd depressies heb gehad en elke dag wel een moment had om er een einde aan te maken. Toch weerhield mij steeds iets om het te doen omdat ik gelovend in reincarnatie 'weet' dat ik iets moet afmaken in dit leven.
Toen we echter begin dit jaar de knoop heb doorgehakt om te gaan echtscheiden en ik bovendien een brief van mijn werkgever kreeg dat hij mij wilde ontslaan heb ik na de kinderen na school te hebben gebracht mijn 3e poging ondernomen en heb veel kalmerings/slaap middelen ingenomen met als resultaat opname in een psychiatrische inrichting. Stel je niets voor van de psychiatrie want het is door de bezuinigingen een puinhoop maar ik voelde positieve energie meteen vanaf het momentdat ik daar kwam en heb me dankzij die positieve houding en het delen van gevoelens met medepatienten in no time weer gebracht tot waar ik nu sta. Trouwens tijdens een van de eerste dagen in het psychiatrisch ziekenhuis waar ik ook steeds probeerde maar ook voelde om het te doen en een enorm vredig gevoel kreeg en ook een soort mooi wit licht zag en wist dat het goed zou komen.
Ik heb nu geen enkele spijt van mijn actie hoe ingrijpend het ook voor mijn omgeving is geweest maar ik heb alleen maar de liefde in de mensen ontdekt en het is werkelijk fantastisch hoe mensen mij gesteund hebben. Er is er niet een geweest die negatief op mijn zelfmoord actie heeft gereageerd, nee, bij het opbouwen aan mijn nieuwe leventje ben ik juist van alle kanten geholpen en woon nu zeer tevreden in een huis met bijna uitsluitend gekregen spulletjes.Mijn visie ten aanzien van de hedendaagse wereld is ook veranderd; materialisme sowhat ik geniet nu van de kleine dingen en ook mijn werksituatie zal me een worstwezen. Ik voel nu zeer sterk dat dit mijn laatste aardse leven wel eens zou kunnen zijnen dat het ervaren van de liefde van mensen in dit leven wel eens het leerpunt zou kunnen zijn. Had ik eerst nog wel eens het gevoel vanuit kwaadheid/onmacht dat de wereld verrot was nu kan ik het beter plaatsen en natuurlijk zou ik iedereen hetliefste happy zien maar het aardse leven heeft een doel en ik probeer te streven naar 'verlichting' met de mogelijkheden die ik heb.
Okee Sten het is een heel verhaal geworden en ik hoop dat je er wat mee kunt.Publicatie mag gewoon met naam adres telefoon etc want ik heb er nu geen schaamte meer voor.Graag zou ik in contact komen met mensen die ook uittredingservaringen hebben of geinteresseerd zijn en misschien kun je een database opstellen zodat mensen via jouw in contact met elkaar kunnen komen.
Oene Spanjer
© Alle rechten voor de schrijver
