Lieve Sten,

  nou, het is gebeurd hoor. Afgelopen nacht heb ik mijn allereerste uittreding gehad. Al maandenlang wist ik dat het eraan zat te komen en ik ben er ook best wel bang voor geweest, maar na afgelopen nacht wil ik er zo snel mogelijk nog een meemaken. Ik zal vertellen hoe het gegaan is. Toen ik om twaalf uur naar bed ging hoorde ik muziek bij de bovenburen (wij wonen in een flat die best gehorig is). Ik werd hierdoor wakker gehouden en voordat ik het wist was het half drie. De gedachte dat de wekker alweer om 7 uur af zou gaan, maakte het er niet beter op en ik voelde me steeds meer gespannen worden. De muziek die ik hoorde was erg vreemd. Ik kon niet zeggen tot welke muziekstroming het behoorde en ik begon steeds meer te twijfelen of ik er wel echt muziek gedraaid werd.Onze bovenburen zijn oudere mensen en ik kon me erg moeilijk voorstellen dat ze zo laat nog muziek zouden draaien.Terwijl ik me hierover best wel lag op te winden, merkte ik dat er een vreemd gevoel in mijn onderarmen en handen zat. Ik kneep ze telkens krampachtig in elkaar, maar ik kreeg niet het gevoel dat ik er kracht in had. Ik weet niet of dit sommigen bekend voorkomt, maar het is een erg raar gevoel. Toen ik op de wekker zag dat het alweer half vier was, draaide ik me op mijn buik en toen gebeurde het. Ik werd supersnel uit mijn lichaam getrokken en ik vloog naar voren door een mooie, brede zilveren tunnel. Voor me zag ik niets, maar naast me en achter me zag ik de tunnel. Ineens stond ik stil en ik zag iets wat op een scène uit een film leek. Links zag ik de achterkant van een man en rechts stond een vrouw met kort haar en een geel/gouden shirt aan. Ze stonden te praten. Het rare was, dat dit alles in het Engels was.  De man was ik en de vrouw was (zo bleek vanmiddag, doordat zij precies hetzelfde shirt aanhad) mijn buurvrouw, die me altijd erg goed helpt als het om paranormale kwesties gaat. Zij is ook erg gevoelig en weet veel meer dan ik. Maar we gaan verder met het verhaal. De scène duurde denk ik twee seconden en toen werd ik (weer met de snelheid van het licht) naar links getrokken. Ook hier zag ik een scène, weer in het Engels, maar ik kan me niet herinneren wat hier gebeurde. Weer na twee of drie seconden werd ik naar rechts getrokken en, je raadt het al, weer een scène in het Engels waar ik me niets meer van herinner. Toen hoorde ik een stem die in het Nederlands zei:" Zo het is even genoeg, je gaat weer terug." Ik weet nog dat ik dacht:"Nee, ik wil blijven, eindelijk heb ik een uittreding en dan zal het zo kort duren? Ik ga niet mee!" Maar ja, voordat ik het wist lag ik weer in bed en ik was klaarwakker. De muziek was gestopt en binnen vijf minuten sliep ik.

Vandaag heb ik de hele dag aan niets anders kunnen denken dan aan wat ik de afgelopen nacht had meegemaakt en ik kan eigenlijk niet wachten totdat ik de kans krijg om voor de tweede keer deze unieke ervaring mee te maken.

Dus Sten, eindelijk weet ik een beetje waar jullie het allemaal over hebben.

  Liefs,

  Nils