Uittredingen
en
buitenlichamelijke ervaringen
Brieven
Nelly:
(donderdag 29 augustus 2002)
 

Ongeveer 6 weken geleden was ik, denk ik, met een uittreding bezig. Ik lag in bed, zette zoals altijd de radio aan als ik in bed lig, en was in slaap-waak-toestand. Ik kreeg aan één kant van mijn gezicht een soort verkrampt gevoel, dit trok weer weg. Na een minuutje begon het weer. Toen voelde ik een enorme kracht: iets wilde me uit mijn lichaam trekken. Het voelde niet goed aan en ik was op dat moment erg angstig. Ik heb op dat moment nog gedacht dat ik droomde, maar ik hoorde de radio en wist dat ik niet sliep. Ik durfde me ook niet te laten gaan: bang waar ik terecht zou komen, omdat dit als negatieve kracht voelde. Vervolgens heb ik me vastgehouden, maar het voelde alsof ik dwars over het bed heen lag. Dit heeft misschien 1minuut geduurd en het kenmerkende van dit gebeuren was, dat de angst ook helemaal na het gebeuren weg was. Na een nare droom kun je je nog wel een tijdje rot voelen. 


 


De vraag is: wat willen ze van mij?


 


Alvast bedankt,


 


Nelly (15-09-1963)



 


© Alle rechten voor de schrijfster


Sten:



Hoi Nelly.


Geen nood, wat je meemaakte was een uittreding in aankomst. Ik kan wel een heel lang antwoord geven, maar iets of iemand wilde je kennelijk uit je lichaam halen (misschien jijzelf ook wel) en de kracht die je voelde was de druk die op je astraallichaam werd uitgeoefend. Ook het verkrampte gevoel komt omdat je het bewust meemaakte. Tijdens onbewuste uittredingen, die alle mensen hebben, merken ze gewoon niet dat hun lichaam gaat slapen, jij merkte het. Het is aan jou of je het de volgende keer toelaat, maar als het echt heel vaak komt, kan het je 'lot' zijn: de weg die je in dit leven gaat. Dat kan een hele mooie en interessante weg zijn hoor, daar kan ik persoonlijk van getuigen :) Dus wat willen 'ze'? Het antwoord ligt in jou zelf: wat wil jij? je kunt ook ter vergelijking mijn boek er eens naast leggen, je zult meteen al veel herkenning vinden.


Succes!


Sten


 
Home - Lezersbrieven - Nelly
LinkerMenu