De laatste twee dagen ben ik best wel veel bezig geweest met dingen die jij op jouw pagina beschrijft (dingen als: er voor open staan enzo). Ik ben de dag nadat ik de vorige mail gestuurd heb nogmaals wezen kijken, heb de lezersbrieven bekeken en een aantal dingen kan ik heel goed plaatsen.

Ik heb herinneringen van toen ik erg klein was, dat ik met bed en al mijn kamer uitvloog. Ik las gisteren dat het ook met bed en al kan. Ik herinner me inderdaad dat ik bij vol bewustzijn was, al is het wel zo dat het lang geleden is. Volgens mij vond ik het moment dat ik mijn kamer uit zou gaan best wel eng en ik durfde daarom niet te kijken. Het volgende moment vloog ik buiten. Soms keek ik naar beneden (al weet ik dit niet meer zeker) en keek verwonderd en geïnteresseerd naar de wereld beneden me. Ik schat dat ik zo'n vijftig tot honderdvijftig meter boven de lucht vloog. Ik herinner me ook dat ik een briesje voelde, een lekker en aangenaam briesje. Verder voelde ik me altijd heel veilig omdat ik nog gewoon in bed lag. 

Ik herinner me ook dat ik niet een lichaamsdeel uit bed durfde te steken, het bed (en mijn dekens ook geloof ik) boden me bescherming. Ik herinner me ook dat ik door de/een ruimte vloog. Om me heen zag ik allemaal glinstertjes in de kleuren paars, groen en wit. Na een tijdje ging ik weer terug naar huis, naar mijn kamer. Weer durfde ik nooit te kijken als ik naar binnen zou vliegen en het volgende moment...

Bovenstaande is een beschrijving die me - ondanks dat het lang geleden is en daarom niet helemaal compleet zal zijn - erg goed bijstaat. Andere ervaringen zijn veel vager. Heel vaak lig ik wakker in bed en zie ik een glinsterende koepel om me heen, met dezelfde glinsterende kleurtjes als ik net beschreef, behalve dan dat ze de vorm van een koepel in de lucht hebben. Volgens mij heeft iedereen dit wel (toch?). 

Toen ik klein was en ik werd wakker omdat ik moest plassen, durfde ik mijn bed niet uit vanwege die koepel. Zolang ik maar in bed lag, was ik er niet bang voor. Meestal keek ik er vol verwondering naar. Deze koepel zie ik nog steeds heel vaak (alleen als ik wakker ben). Soms zweeft die koepel ook door de kamer heen en dan is de hele kamer ermee vervuld. En soms heb ik het gevoel dat mijn hele kamer gaat draaien inclusief ikzelf, plus het gevoel dat mijn lichaam van alle kanten trekt alsof ik helemaal asymmetrisch aan het worden ben. Dit vind ik allemaal wel fijn geloof ik.

Dan heb ik tot op de dag van vandaag nog een kinderangst. Ik durf nooit als ik in bed lig een lichaamsdeel uit bed te laten hangen. De reden voor die angst is dat ik bang was/ben dat iemand aan me zou trekken, maar dat is me nog nooit gebeurt.

Geesten heb ik nog nooit gezien, al doe ik wel elke avond een knijper op mijn gordijnen zodat deze helemaal afgesloten is, want ik heb wel eens schimmen vanachter het raam gezien (erg eng, maar ik schrijf het nog wel toe aan verbeelding).

Hmmm... Kan wel meer schrijven, de belangrijkste dingen heb ik geloof ik wel. Behalve dan nog een ding. Toen ik een jaar of acht was heb ik wel eens een bibliotheekboekje gehuurd dat ging over uittreden. Ik weet dus ook wel het een en ander vanuit de verhalen / beschrijvingen van een ander. Ik heb zoveel mogelijk geprobeerd bij mijn eigen verhaal te blijven, al kan ik best onbewust hier en daar anders doen.