Uittredingen
Hai Sten,
ik heb met veel interesse je website doorgelezen.
Ik heb nooit bewust een uitreding meegemaakt.
Wel heb ik als kind veel (lucide) dromen gehad. Hierin vloog ik ook vaak. Ik weet nog dat ik dat zo'n geweldig gevoel vond dat ik, als het ook maar een beetje buiten waaide, naar buiten ging om te kijken of ik het dan ook kon.
Ik heb altijd gedacht dat ik zoveel en zo bewust heb gedroomd omdat ik wilde ontsnappen aan de "echte" wereld. Ik kon echt overal en altijd dromen en soms twijfelde ik zelfs aan wat nu echt de droom en werkelijkheid was. (ik voel me beetje belachelijk terwijl ik dit laatste schrijf)
Wat ik ook vaak had was dat ik in bed lag en dat mijn lichaam steeds harder ging ronddraaien, pas als ik mijn ogen op deed stond de wereld weer stil.
Toen ik ouder werd is dat (helaas) helemaal verdwenen en ging ik ook steeds minder mijn dromen herinneren totdat ze helemaal weg bleven.
Door de jaren heen blijf er echter 1 "droom" (helaas) vervelende droom een paar keer per jaar terugkomen. Meestal ergens rond twee uur 's nachts word ik met een hevige schok wakker terwijl ik als verdoofd en compleet verkrampt in mijn bed lig. Mijn ogen zijn strak op de deur, die op een kier staat, gericht en ik ben me er compleet van bewust en doordrongen dat er iemand achter die deur staat. Ik gloei over mijn hele lichaam en wil eigenlijk schreeuwen, maar ik kan helemaal niks doen. Niet bewegen, niet praten, alleen maar naar de deur staren en hopen dat degene die erachter staat, weg gaat.
Meestal na een kwartier krijg ik weer een beetje controle over mijn lichaam en kan ik mijn vriend wakker schudden. Pas als hij wakker is, verdwijnt ook de angst en de beladen lading uit de lucht.
Helaas neemt mijn vriend het me niet altijd in dank af om midden in de nacht te worden wakker gemak ;-)
Sten, heb jij enig idee wat dit betekent of beter nog: hoe kan voorkomen dat dit gebeurt... (als dat al kan)?
Groetjes,
Monique
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Monique.
Dank voor je mail.
Je verhaal te horen, klinkt het alsof jij uittredingen hebt (gehad) maar ze misschien niet zo categoriseert. Nu is de overgang van heldere droom naar uittreding ook niet eens zo groot. Wat vind je er in het algemeen van?
Dat je zo helder bent, wil toch veel zeggen. Namelijk dat je er spiritueel wel aan toe bent kennelijk.
En over die droom: ik zou het geen droom noemen. Beter is de naam visioen, denk ik, ook al word je er bang van, of een met uittreding verwante geestestoestand.
Zo doe je er meer recht aan, denk ik. En waarom? Het enige wat ik er uit mijn eigen ervaringen over kan zeggen, dat je er ergens aan toe bent kennis te maken met deze wereld. Bij mij was het begin ook niet 'plezant' om met de Vlamen te spreken. Maar als je het bestaansrecht van iets erkent en accepteert dat er daar van alles is, wordt alles al een stuk anders.
Op een bepaalde manier krijg ik de indruk dat jij het zelf bent die achter die deur staat. Alleen: je bent er bang voor je letterlijk naar de andere kant te begeven, dat kan overigens heel veilig hoor. Na uittredingen kom je gewoon weer terug.
Je interpreteert het 'duister' maar misschien zijn het je eigen verborgen kanten en talenten die je daar aanvoelt en die je de stuipen op het lijf jagen.
Over voorkomen van zoiets: dat is moeilijk hoor. De kosmos kan een hele eigenwijze zijn als 'ze' voelt waar jij spiritueel bent. Misschien dat het lezen van boeken en ervaringen wat van je angsten zullen wegnemen. Je schrijft toch ook dat je sommige ervaringen wel heel fijn vond, nu, die horen er ook bij hoor.
Alles heeft twee kanten, accepteer dat zo goed mogelijk. Dan ben ik ervan overtuigd dat je ervaring zich in de toekomst zal transformeren.
Mag ik je ervaring plaatsen onder je voornaam?
En: niets wat je schrijft is 'belachelijk', ook geen 'beetje', dat weet je best, denk ik.
Liefs en succes,
Sten
Oranje = Sten's antwoord
Hoi Sten,
> Je verhaal te horen, klinkt het alsof jij uittredingen hebt (gehad) maar ze misschien niet zo categoriseert. Nu is de overgang van heldere droom naar uittreding ook niet eens zo groot. Wat vind je er in het algemeen van?
Ik heb pas geleden hier toevallig een gesprek over gehad met een goede vriendin. Niet helemaal dit onderwerp, waar het op neer komt is dat ik op spiritueel gebied een heleboel dingen wel geloof, behalve als ze bij mijzelf gebeuren ;-)
> Op een bepaalde manier krijg ik de indruk dat jij het zelf bent die achter die deur staat. Alleen: je bent er bang voor je letterlijk naar de andere kant te begeven, dat kan overigens heel veilig hoor. Na uittredingen kom je gewoon weer terug.
> Je interpreteert het 'duister' maar misschien zijn het je eigen verborgen kanten en talenten die je daar aanvoelt en die je de stuipen op het lijf jagen.
Ik moet bekennen dat dit me wel aan het denken zet. Ik ben nogal een controle freak wat betreft mijn gedrag, gevoelens en houding naar buiten toe. Dit is iets wat ik in mijn jeugd mezelf heb aangeleerd en waar ik nog steeds mee bezig ben om dit af te leren omdat het er uiteindelijk voor zorgt dat ik mezelf en mijn gevoelens niet snap.
> Over voorkomen van zoiets: dat is moeilijk hoor. De kosmos kan een hele eigenwijze zijn als 'ze' voelt waar jij spiritueel bent. Misschien dat het lezen van boeken en ervaringen wat van je angsten zullen wegnemen. Je schrijft toch ook dat je sommige ervaringen wel heel fijn vond, nu, die horen er ook bij hoor.
> Alles heeft twee kanten, accepteer dat zo goed mogelijk. Dan ben ik ervan overtuigd dat je ervaring zich in de toekomst zal transformeren.
Sten, je brief heeft me in ieder geval aan het nadenken gezet en misschien helpt het me de volgende keer dat het gebeurt de situatie anders aan te pakken of in ieder geval minder bang te zijn.
> Mag ik je ervaring plaatsen onder je voornaam?
> En: niets wat je schrijft is 'belachelijk', ook geen 'beetje', dat weet je best, denk ik.
Ja, je mag mijn brief plaatsen. Nogmaals bedankt voor je uitleg.
Groetjes,
Monique
© Alle rechten voor de schrijfster
