Uittredingen
Hoi,
ik wil je mijn ervaringen wel vertellen. Ik heb ze al 15 jaar. Ik begon toen ik 17 was, ik ben nu 32.
Toen ik de eerste keer die ervaring had, werd ik huilend wakker. Ik dacht dat ik werd meegenomen door een of andere entiteit (vooral na een paar "geestenfilms" te hebben gezien), maar nu weet ik precies wanneer het gebeurt. Ik voel dan een soort electriciteit door mijn lichaam gaan en hoor verschillende soorten geluiden; ook hoor ik vaker een soort geknisper bij mijn oor. Het gekke is dat je wel wakker bent, maar als ik het voel aankomen, kan ik niet meer terug: ik ga dan los en maak het op verschillende manieren mee.
De ene keer glip ik door het bovenlicht van mijn achterdeur heen en de andere keer heb ik moeite om te gaan: dan tol ik ontzettend hard boven mijn lichaam alsof ik in een kermisattractie zit.
Ik heb ook al voor een immens grote boeddha gestaan. Ik was piepklein en zo kan ik nog enkele verhalen opnoemen. Ik ben ook gaan zoeken naar herkenning en kwam de boeken van Monroe tegen, mijn hemel wat ik daar las........dat had ik zelf kunnen schrijven, en nu ben ik aan het surfen en kom "toevallig" deze site tegen.
Ik weet dat ik wat moet doen met deze ervaringen. Zo "zie" ik vaak verlichte personen: 1 grote met aan zijn kant een klein verlicht persoon (links en rechts) en zij proberen me vaak wat te zeggen.
Het doet me goed te lezen dat ik niet de enige ben (...)!
groetjes,
Miranda
© Alle rechten voor de schrijfster
Bij deze wil ik je in het kort mijn ervaringen vertellen. Ik ben Miranda, ik ben 32 jaar; ik ben 16 maart 1968 geboren, ik ben dus een vis. Mijn eerste ervaring is dat ik op 17 jarige leeftijd mijn eerste uittreding had. Dit was voor mij niet duidelijk: voor mijn gevoel was het of een geest me mee nam. Ik werd huilend wakker en maakte iedereen in huis wakker. Daarna is het vaker voorgekomen en zag ik mezelf ook liggen in bed, ik heb dus ook alleen maar spontane uittredingen.
Het gekke is dat ik me met jou kan identificeren want onze ervaringen zijn bijna identiek te noemen. Ik voel altijd wanneer ik ga uittreden: dan voel ik een bepaalde elektriciteit door mijn lichaam gaan en weet ik dus ook dat het gaat gebeuren. Alleen als ik het geluid hoor (verschillende tonen) kan ik me niet laten gaan, ik verzet me dan hevig en ben dan aan het vechten om in mijn lichaam te blijven. In het begin vroeg ik dan ook "Laat me alsjeblieft met rust!" en meestal lukte dat dan ook.
Er zijn keren bij waar ik het goed moeilijk had om te winnen (misschien een vreemde woordkeus, maar zo voelde ik dat). Maar de meeste keren als ik het voel aankomen, kan ik me laten gaan en dan laat ik ook los, dan moet ik niet eraan denken om mijn fysieke lichaam te willen bewegen want dat gaat dan niet. Ik ben dan helemaal geblokkeerd.
Er zijn uittredingen geweest met hele mooie ervaringen waarvan eentje dat ik op de bank lag, ik voelde dat ik een uittreding kreeg en ik lag net boven mijn lichaam. Ik kon mijn geestelijke ogen (astrale) open doen en er stonden 3 verlichte personen voor me, 1 grote met aan iedere kant een kleintje (leken wel kinderen). Ze waren heel fel verlicht en ik kon geen gezichten zien, alleen mooie verlichte gestaltes. Ik hoorde ze wat zeggen, maar ik verstond ze niet. Ik zei dan ook dat ik ze niet verstond en toen kreeg ik het antwoord dat de tijd nog niet rijp was. Daarop gingen ze heel langzaam naar achteren en verdwenen ze.
Ook heb ik een uittreding dat ik me liet gaan, ik vloog door het bovenlicht van de achterdeur (ik verbaasde me nog dat ik er doorheen paste) en binnen een heel korte tijd (voor mijn gevoel) stond ik voor een immens grote boeddha. Ik leek wel een kaboutertje zo klein, waarom ik hier was weet ik niet. Ik zoek dus nog altijd naar verklaringen waarom ik voor die boeddha stond en of er een boodschap aan is verbonden.
Er zijn ook uittredingen net als jij hebt, Sten, die seksueel beladen zijn. Zo voel ik wel eens handen en hoor ik een stem zeggen bij mijn oor "Geef me eens een kus." Die stem komt vaker terug. Het is niet eng of zo, ik ben er niet meer bang voor, in het begin wel. Ik heb een uittreding gehad dat ik in een kamer kwam, daar zaten allemaal mensen om me heen, ik zat in het midden, ik keek om me heen en alles was zo mooi wit en helder. Die mensen waren zo vriendelijk en lachten naar me. Daar ben ik meerdere keren geweest en er waren ook keren waarbij het leek dat zij mij niet zagen, dan kon ik daar ronddwalen en gewoon eens een kijkje nemen en niemand merkte mij op. Al deze uittredingen beginnen bij mij aan de linkerkant van mijn hoofd zoals geluiden, geknisper, pieptonen en het gebeurt me als ik op mijn rug lig, dit is ook mijn vaste slaaphouding. De centrifuge zoals jij het beschrijft heb ik ook vaker, alleen ik wist het nooit te beschrijven. Ik zei dan: 'Ik draaide om mijn eigen as.' Daarom is het leuk om te lezen dat je er een bepaalde benaming aan hebt gegeven.
De verschijnselen die ik nog erbij heb is harde steken in mijn ribben, dit is niet altijd bij een uittreding. Ook als ik gewoon in bed lig en wil gaan slapen, voel ik die plotselinge overvallen en dan ook meerdere keren achter elkaar. Vroeger als kind heb ik ze dus nooit gehad, wel dat ik tegen mijn moeder zei "Mama, vannacht heeft mij de hele tijd iemand op mijn schouder getikt en hoe ik ook met mijn dekbed schudde, het ging niet weg." Dat alleen kan ik me nog herinneren.
Deze uittreding is wel leuk: ik was aan het bevallen van mijn eerste dochtertje (ik heb er 2). Ik was al heel lang bezig met weeën en er kwam maar geen vordering. De artsen gaven mij een ruggenprik om de pijn te ontlasten. Ik moest dus gaan persen en ik had zo'n ondraaglijke pijnen dat ik dacht: ik ga dood...... en toen ik het dacht, was ik al uit mijn lichaam. Ik zag mezelf bevallen dit was de enige keer dat ik uitgetreden ben, terwijl mijn lichaam toch zijn werk deed, namelijk mijn dochtertje eruit drijven. Ik ga ermee stoppen. (...)
veel liefs,
Miranda
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Miranda.
Dank voor je aanvulling. Ik had net je eerste brief geplaatst en toen kwam de tweede lange binnen. Die heb ik nu ook meteen verwerkt en me tegelijkertijd zeer verbaasd over de ongelooflijke parallellen in onze ervaringen. Ik heb inmiddels al aardig wat mensen via internet 'ontmoet' waarbij ik me ook verbaasde over de vele overeenkomsten, maar zoveel als met jou, heb ik nog niet eerder meegemaakt. Bijvoorbeeld dat met dat immense Boeddha beeld, bijna 'griezelig', alsof jij en ik exact een aantal dezelfde ervaringen hebben gehad.
De centrifugebeweging, de steken in de rib, het wegschieten door een bepaald gedeelte van je kamer/huis, de manier waarop het zich aankondigde/aankondigt, het verzet, de 'intieme' aandacht, het formuleren in de termen van 'overwinnen' enz enz.
Ik was er dus al achter dat deze ervaringen universeel zijn '(mede dankzij de fijne reacties van mensen op mijn web site) en geen 'afwijkingen' zoals een aantal 'bange zielen' nog steeds beweren (die echter steeds minder in getale worden, er komt immers steeds meer 'bewijsmateriaal' beschikbaar), maar dat ze zo in het detail parallel lopen, dat is wel HET bewijs hoe waarachtig de kosmische ervaringen zijn en geen willekeur of sprookjes...
Prachtig Miranda, wij hebben echt veel gemeenschappelijk.
Houd me op de hoogte als je tijd en zin hebt...ik plaats je aanvullingen graag.
Veel liefs,
Sten
[...] ik heb vannacht zoiets vreemds meegemaakt.
Het ging zo: ik lag net in bed en ik was nog wat met J. (mijn man) aan het praten over dat onze buurman (een maand of 6 geleden overleden) 28 juli dus vrijdag jarig zou zijn, ik zei: "Dan laat ik door mijn 2 dochtertjes een bosje bloemen naar de buurvrouw brengen." Hij vond het ook een goed plan en meteen kreeg ik heel sterk het gevoel dat hij hier was. Ik zei tegen J.: "Zal ik je eens wat zeggen, hij is hier."
Ik merkte dat doordat ik een rilling kreeg over heel mijn lijf en niet een gewone rilling, maar zo intens en op hetzelfde moment een gevoel of iemand mij in mijn matras duwde. Voor mij was het duidelijk dat hij het was. Ook doordat ik zei dat hij er was; het leken mijn woorden niet, eens ik moest het zeggen.....
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Sten,
Ik wil je deze ervaring nog sturen omdat hij zo mooi en verhelderend is voor mij.
Zo'n 4 jaar geleden is mijn oma overgegaan. Dat is voor mij erg moeilijk geweest omdat ik een erg goede band met haar had, ze was pas "overleden" toen heb ik haar nog wat bloemen in haar hand gelegd (3 rozen). Daarna (een paar maanden later) zegt mijn dochter Sharmayne: "Mama, vannacht was oma bij me en heeft me een verhaaltje voorgelezen en mij een zoentje op mijn voorhoofd gegeven."
In eerste instantie dacht ik "no way" maar ik
dacht er ook meteen aan dat ik bepaalde ervaringen had en begon haar een beetje subtiel
uit te vragen.
Ik vroeg "Hoe zag oma eruit?" en ze beschreef haar met de jurk die ze aanhad
toen ze opgebaard lag en met de 3 rozen in haar hand, ik kan je vertellen dat dit voor mij
zo geweldig mooi was.
Ik heb haar ook gezegd dat oma waarschijnlijk heel vaak bij haar is en altijd een oogje in
het zeil houdt en het dus echt niks is om bang voor te zijn.
Het gekke is dat ik zoveel ervaringen met uittredingen heb en ook geesten zie (tijdens
uittredingen) en ik voel ze buiten die uittredingen.
Maar mijn oma die ik zo graag zou willen zien krijg ik niet te zien. Waarschijnlijk wil
zij het zo en daar moet ik dan maar in berusten. Zo zie je maar wij hebben niks te sturen
wij worden gestuurd door de kosmos en de hogere machten, maar ik ben dankbaar voor deze
ervaringen dat ik ze mag meemaken want alles heeft voor mij nu veel meer waarde, zelfs een
miertje, een grassprietje: alles bekijk je op een andere manier.
groetjes en liefs Miranda
© Alle rechten voor de schrijfster
