Uittredingen
[...] Op spiritueel gebied gebeurt er erg veel met me de laatste tijd, achteraf besef ik steeds meer dat ik al veel langer groei op dat gebied. Als ik dan verward ben, schrijf ik wel eens naar JHK en als ik dan naar hem schrijf, kom ik er achter dat ik mijn antwoorden wel ken, hihihi, maf hè, maar toch ben ik er inmiddels achter dat als ik met een vraag rondloop, dat mijn antwoorden vanzelf komen, toch schrijf ik jou nog eens. Deels omdat ik iemand zoek met wie ik er over praten kan. Deels op advies van JHK. Maar goed. Ik zal maar eens vertellen wat me de laatste tijd allemaal gebeurd is.
Vroeger als kind beleefde ik ook wel eens dingen zoals dat ik aura's zag of dat ik wist of iemand zwanger was of ziek was, maar daar ga ik nu ff niet op in. Na mijn 12e dacht ik dat dat gewoon weg is gegaan, maar achteraf realiseer ik me dat onbewust alles toch op de een of andere manier verder is ontwikkeld. Nu ben ik 29 en ja de afgelopen jaren beleefde ik wel dingen zoals voelen dat er wat aanwezig was, maar ik had er gewoon geen aandacht voor, denk ik en buiten dat voelde ik me dan koud en angstig. Dus daar heb ik nooit wat mee gedaan. (ik hoop niet dat ik al te verwarrend word nu, hoor) maar al een paar jaar ben ik behoorlijk ziek en nu loop ik bij een neuroloog. Het lijkt erop dat ik MS heb. Nou zijn die onderzoeken nogal uitgebreid en is er veel voor nodig om precies uit te zoeken wat ik nu precies mankeer dus de uitslag laat nog ff op zich wachten, maar dat ff terzijde.
Al een tijd had ik last van steken in mijn borst en het gebeurde ook veel dat ik als ik rusten ging of slapen ging, dat ik dan opeens realiseerde dat ik mijn lichaam niet meer voelde en ik schrok vooral omdat ik mezelf niet meer voelde ademen. Ik moest dan moeite doen dat gevoel zeg maar terug te krijgen. Toen wist ik dus echt niet wat er gaande was. In die zelfde periode (oudejaar avond) overleed hier in ons dorp een jongen van 16 jaar. Hij was een van de vuurwerk slachtoffers van de afgelopen jaarwisseling. Ik kende hem nauwelijks, maar aangezien dit een klein dorp is, zal ik hem ongetwijfeld wel eens gezien hebben.
De volgende dag stond hij hier in de kamer. Ik zag hem niet, maar ik voelde hem. Ik voelde waar hij stond en dat hij me aankeek. Alles ging op instinkt zeg maar, ik zag niets verder, maar ik dacht van: ja, dahag, hihi ik ben maf. Maar hij bleef daar maar staan. De volgende ochtend keek ik toch naar hem en niet met woorden, maar met gevoel en gedachten of zo liet ik hem weten dat ik met hem meeleefde en ik beloofde tijd voor hem te maken.
Diezelfde avond toen iedereen op bed lag ben ik op de bank gaan zitten en was ik er voor hem. Wat precies en waarover we gepraat hebben weet ik niet allemaal. Ik weet wel dat direct in het begin dat ik hem voelde, ik zijn verdriet voelde en ik heb een tijd gewoon zitten huilen met hem. Volgens mij wist hij niet dat hij wel dat hij dood was maar hij was in de war en wist gewoon niet wat er aan de hand was. Wat er allemaal gezegd is en wat er verder gebeurd is weet ik niet meer, hoor, maar ik heb ook nog zijn... ja gedaante of zo zijn aura gezien, gewoon alleen energie, niet zoals wij mekaar zien maar puur alleen zijn wezen zeg maar. Tegen een uur of 3 heb ik gezegd: 'Nu ben ik moe, ik ga slapen.' en ben toen ook terplekke daar in slaap gevallen. Dat ik zolang daar heb gezeten, heb ik niet eens gemerkt, dus tijd heeft geen rol gespeeld toen. Maar de volgende dag was hij dus weg en ik voelde dat het goed was zo. Er hing ook een lekker sfeertje toen.
Ik heb hier nog heel veel aan gedacht moet ik zeggen en ik weet ondertussen wel wat er gebeurd is en ik denk toch dat ik onbewust meer beleef dan ik denk. Maar om even terug te gaan op dat nare gevoel bij het slapen gaan. Ik vond het gewoon eng. Ik dacht dat ik wat mankeerde tot ik voor een tijdje terug weer zoiets beleefde. Het ging lichamelijk prima de laatste tijd met mij en ik had 's middags al lekker geslapen en ik dacht: hup lekker vroeg op bed.
Ineens gebeurde het weer. Maar nu heel snel, allemaal net voor dat ik in slaap wilde vallen. Ik lag in foetus houding en ineens voelde ik mezelf niet meer. Ik voelde mezelf niet meer ademen. Ik schrok erg maar deze keer liet ik me ongewild toch weer gaan. Weer kwam dat gevoel heel snel over mij. Achteraf besef ik dat ik mezelf gezien moet hebben want op het moment dat ik alle moeite deed weer te kunnen bewegen moet ik achter mijn nek hebben gezeten want ik zou met mijn ogen niets gezien kunnen hebben. Ik denk zelf dat ik zo geschrokken ben daarvan dat ik met een knal terug kwam. Toch duurde het een tijd allemaal. Hoelang weet ik niet maar ik heb dus een hele tijd op bed gelegen omdat ik niets kon en ik moest me echt erop concentreren dat ik mijn ademhaling bleef voelen en achteraf weet ik dat ik het niet eens benauwd had.
Is dit normaal? Ik heb dus iedere keer weer als ik iets ervaar dat ik achteraf besef wat er gebeurd is. Alsof het me ergens ingefluisterd is en op die manier weet ik ook altijd mijn eigen vragen te beantwoorden, elke keer komen de antwoorden wel uit mijn onderbewuste boven drijven. Verder al lezende over van alles heb ik het vermoeden dat ik al eens eerder naar dat soort Zomerland zoals JHK dat beschrijft ben geweest. Ik ben toen op een hele mooie plaats geweest maar er waren dieren weet ik nog. Alles was zo mooi; zelfs de bomen hadden bloemen. Alle kleur was veel mooier dan hier. ik ben daar in het gras gaan liggen geloof ik, en dieren waren niet bang voor me. Ik weet nog dat er een hertje was en vogels en konijnen en achteraf besef ik dat dit geen gewone droom is geweest, maar kan ik nu aannemen dat ik al eens eerder ben uitgetreden zonder dat te weten, ook blijk ik helderziend te zijn?
Ook sinds kort pas dat ik dat bewust ervaar. Eigenlijk met alles op dit gebied. Ik wist er van en toch niet bewust en nu sinds een half jaar gebeuren al die dingen bewust. Net of er een deurtje is open gezet.
Heb jij hier meer van gehoord? Ik moet nu stoppen want ik moet naar een afspraak. Ik hoop dat je mij nog meer duidelijkheid kan geven. Misschien een tip of zo. Het gevoel van niet je lichaam voelen en niet voelen dat ik adem. Kun je me daar meer over vertellen? Wat doet mijn lichaam nu precies als ik uittreed? Wat gebeurt er als ik uittreed en iemand komt aan mij bijvoorbeeld? Dat beangstigt mij nogal. [...]
© Alle rechten voor de schrijfster
