Hallo Sten Oomen.

Door zomaar wat rond te surfen ben ik toevallig op jouw website terecht gekomen. Met stijgende verbazing heb ik jouw verhaal en de lezersbrieven zitten lezen en ik krijg hoe langer hoe meer de behoefte om je een ervaring te vertellen die ik een paar jaar geleden heb meegemaakt. Ik heb altijd gedacht, dit moet wel een droom zijn, want dit kan niet.... 


 


Ik lig in bed en kan de slaap niet vatten, ik lig maar te dubben en een beetje te huilen, want ik heb ruzie met mijn man en dat vind ik heel erg. Opeens heb ik heel sterk het gevoel dat er iemand achter ons bed staat, ik zie niks maar ik ben wel bang. Ik probeer mezelf wijs te maken dat ik me dit maar verbeeld, maar het gevoel verdwijnt niet, integendeel, ik voel dat die aanwezigheid mijn kant opkomt en gek genoeg weet ik op dat moment zeker dat het een oude vrouw is (ik voel dit alleen maar heel sterk, ik zie niks) Ik durf haast niet meer bewegen van de schrik. Omdat we ruzie hebben, durf en wil ik mijn man niet wakker maken. Ik vind de moed om mijn arm uit te steken om het nachtlampje aan te doen. Tot mijn ontsteltenis blijkt het lampje opeens stuk te zijn, hoe ik ook knipper het gaat niet branden. Ten einde raad maak ik mijn man dan toch maar wakker, hij knipt zijn lampje aan, maar er is niks te zien en dan blijkt ook mijn eigen lampje weer te werken. Een paar maanden later, weer toen we met ruzie gingen slapen, gebeurde dit opnieuw, exact hetzelfde! Ook toen wilde mijn lampje niet branden...Weken nadien ben ik nog met angst gaan slapen, tot ik mezelf overtuigd had dat het wel een droom zal geweest zijn, tenminste, tot het deel dat ik mijn man wakker maakte.


 


Ik heb tenslotte wel vaker rare dromen, zoals deze:  ik ben in een operatiezaal, op de tafel ligt een lichaam, ik neem een scalpel en snij het lichaam in 't midden door (in de lengte) Ik doe dit heel voorzichtig, maak hier en daar een bochtje om niks te beschadigen. Ik word geassisteerd door één persoon. Opeens ben ik me ervan bewust dat het mijn lichaam is dat op de tafel ligt. Het lukt me om het lichaam zonder ongelukken in twee te delen, er is zelfs geen bloed. Ik neem de ene helft heel voorzichtig op en leg dit op een andere tafel, heel zachtjes, want ik weet dat er anders iets mis zal gaan. Ik lijk dit hele tafereel gade te slaan van ergens boven in een hoek van de operatiezaal!
Ik ben dus de chirurg, de patiënt, en de toeschouwer. Heb jij misschien een verklaring voor deze droom, Sten ?

En nu ik toch bezig ben, wil ik je ook graag deze hele prettige ervaring vertellen: sinds enkele jaren mediteer ik iedere dag een klein half uurtje. Tijdens één van deze meditaties moet ik in slaap zijn gevallen want opeens schrik ik wakker van een hevig gefluit in mijn oor gevolgd door een luide plop en tegelijkertijd bevind ik me in, tja hoe zal ik dit noemen... in het niets,ik ben heel verbaasd, ik hoor veel helderder maar er is alleen maar stilte, echte stilte, al mijn zintuigen lijken veel helderder, het is er zo sereen, zo aangenaam zo...er zijn geen woorden voor... Ik ben echt onder de indruk, ik voel een diep respect, ik ben nog nooit zo ontspannen zo veilig en zo gelukkig geweest. Hier wil ik voor altijd blijven, in het niets, gewoon "ZIJN" Ik BEN en ik aanschouw NIETS
Ik vind echt niet de juiste woorden om dit te beschrijven, er zijn gewoon geen woorden voor. 
Ik ben er me ook van bewust dat ik in mijn stoel zit te mediteren en tegelijkertijd ergens ben waar ik nooit eerder was en me toch heel thuis voel. Na een paar minuten is het voorbij, ik probeer het nog vast te houden maar het glipt weg. Ik beëindig de meditatie en zie dat het een uur verder is. 


Ook na de meditatie blijft alles veel helderder, ik blijf me nog dagenlang heel gelukkig en ontspannen voelen, ik heb het gevoel dat ik heel de wereld aankan, hou intenser van de mensen, dieren en planten, kortom: de wereld leek opeens veel mooier, liever en begrijpelijker. Na deze ervaring lukte het mediteren niet zo best meer, waarschijnlijk omdat ik telkens te hoge verwachtingen had en daardoor niet geheel kon ontspannen.

Ik zou het fijn vinden mocht je de tijd vinden om op mijn brief te reageren. Ik wens je nog veel succes toe met je zeer interessante website en ik ga zeker in de nabije toekomst je boek lezen.


 


Vriendelijke groetjes,


 


Merel (16-7-1949)


 


© Alle rechten voor de schrijfster




 

Lieve Merel.

Wat uitermate interessant wat je beschrijft.

Over die geestverschijning na de ruzie met je man: mogelijk is het een gids die zo aan je verschijnt, als oude vrouw, en zo je weer nader tot je man wil brengen.

Het gedeelte over de operatietafel vind ik zelf niet minder dan spectaculair. Mij werd meteen bij het lezen al duidelijk wat dit wil zeggen (en ook in relatie tot je andere bijzondere ervaringen). Je scheidde je eigen lichaam, met zorg en aandacht. het werd geen bloedvergieten en je werd begeleid. Duidelijker kan het gewoon niet. Jij bent eraan toe om de astrale wereld, gene zijde, toe in je leven te laten. Dit kan in de vorm van allerlei ervaringen met je eigen geest en met andere zielen. De 'operatie' staat voor een uittreding uit het lichaam, waarbij je je inderdaad in tweeën splitst en dit kan inderdaad heel goed zonder nadelige gevolgen. En inderdaad word je daarin begeleid door tenminste één beschermengel. Prachtig, een zeldzaam mooie en scherpe symboliek van het allerhoogste droomkaliber. Zuiver als een diamant. Ja, over zulke diamanten onder de dromen word ik steeds opnieuw enthousiast. wat een wijsheid zit er toch in die zielen van ons.

Over je meditaties en je hemelse ervaring. Ik weet wat je bedoelt. Je bent daar in een hemels gebied terecht gekomen waar er alleen maar vrijheid en schoonheid bestaat. Ook ik mag dat ervaren. Het betekent dat jouw geest zich de hemel herinnert en er af en toe weer terug gaat. Inderdaad: op dit soort liefde, vergelijkbaar als het zien van een beschermengel in volle glorie, kan je, als dat moet, een heel leven lang teren.

Merel, erg bedankt, je brief is ook een opsteker voor mij.

Veel liefs,

Sten

Powered by
StarFixIT