Uittredingen
Hallo Sten Oomen,
ik ben Martinique G., vrouw, 21 jaar. Ik kwam bij toeval op je site over uittredingen. Ik zal je eerlijk zeggen ik heb nog nooit een uittreding bewust meegemaakt, maar ik weet dat ik wel uittredingen onbewust heb "meegemaakt".
Deze e-mail gaat dan ook niet zozeer over uittredingen maar over mijn spirituele ervaring en een vraag. Ik wist niet of ik je dan wel moest mailen maar mijn gevoel liegt nooit en die zei ja. Als je het wil plaatsen prima, maar ik denk dat dit niet echt met je onderwerp te maken heeft, maar ik zet het er maar bij voor het geval je me anders geen reactie kan geven!!
Ik ben op het moment erg bezig met mijn eigen spirituele ontwikkeling en er komt ineens zoveel op me pad dat ik eigenlijk niet meer weet waar ik moet beginnen en hoe of wat. Ik lees me suf om erachter te komen "hoe het werkt", maar mijn ervaring is dat het er vanzelf uitkomt en door doen leer je, al ga je, plat gezegd, wel eens op je bek. Maar goed dat neemt niet weg dat ik wel een beetje de kluts kwijt ben om het maar zo te zeggen.
Ik kwam op je site ook een afbeelding tegen (onder het kopje afbeelding 1) de man met de dwarsfluit. Toen ik dat plaatje zag kwam er meteen een gevoel van, die man die ken ik, maar als ik goed kijk is het een tekening. Zou het toch kunnen dat ik die man al ken? Want zoals ik al zei: mijn gevoel liegt nooit, al ben ik nu in de fase waarin ik mezelf moet leren vertrouwen en niet gek moet maken met dingen. Vandaar toch dat stukje onzekerheid en mijn vraag of het toch zou kunnen dat ik die man ken.
bedankt alvast,
Martinique
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Martinique.
Wat een leuk briefje vind ik dit. Ja, het heeft wel met 'mijn' onderwerp te maken. Ik denk wel dat het een teken is hoor, dat je het gevoel hebt die man met de dwarsfluit te kennen. Hij lijkt namelijk erg op Robert Monroe, de bekende Amerikaanse trilogieschrijver van 'Uittredingen', 'Astrale Reizen' en 'De ultieme reis' (verkrijgbaar bij Ankh Hermes, in de boekhandel en te lenen in de bibliotheek). Deze afbeelding staat op de voorkant van zijn boek 'Astrale reizen'. De illustratie is gemaakt naar een schilderij van Annie Lauro.
Het is best mogelijk dat je Robert ('Bob' voor zijn vrienden ;) ) kent, bijvoorbeeld uit een vorig leven of uit dit leven van een astrale ontmoeting, wie zal het zeggen. Heb je zijn boeken al gelezen? Lijkt me nu een goed moment, aangezien je zelf al zegt dat je een koers zoekt. Vooral zijn eerste boek is heel goed toegankelijk. Als je het tweede boek koopt, heb je meteen een afbeelding van je vriend (die overigens ook een vriend van mij en vele anderen is :) ).
Succes,
Sten
Lieve Sten,
Bedankt dat je zo snel gereageerd hebt op mijn vraag over de man met de dwarsfluit. Ik mail je terug omdat ik 1) niet alles verteld heb (maar dat had je misschien zelf ook wel door na het lezen van mijn mail) en 2) omdat ik hulp zoek (in wat voor een vorm dan ook).
Ik zal bij het begin beginnen. Ik ben dus Martinique en toen mijn oma overleden was had ik steeds het gevoel dat ze op mijn schouder zat als een engeltje, samen met een oud leraar van mij die ook overleden was. Ik durfde heel lang niks te zeggen, alleen tegen mijn moeder omdat zij zich ook bezig houdt met het paranormale.
Op een gegeven moment heb ik toch besloten om eens naar een paranormale beurs te gaan en daar vond ik een man die dus vertelde dat het inderdaad mijn oma was. Wat was ik toen blij om te horen dat ik niet gek was!!
Daarna ging het allemaal vrij snel. Ik kon mijn oma ineens horen en met haar praten. Ik kreeg dingen door voor andere mensen via hun gidsen. Ik kon genezen met mijn handen. Ik vind dit even heel moeilijk uitleggen hoor, maar er is zoveel ineens gekomen en ik weet er geen raad meer mee. Ik wil zo graag mensen gaan helpen met mijn gave maar ik weet niet hoe en ik hoor ook nog niet alles wat ze zeggen. Ik zie dat ze steeds op een andere manier aan me verschijnen. De ene doet dat door zich recht van voren te laten zien, de andere door ver weg te gaan staan, en er zijn zelfs geesten die zich laten zien met hun rug naar me toe laten zien en
toch weet ik dan bijvoorbeeld dat ze een bril dragen.
Ik weet dat het vanzelf wel allemaal goed terecht komt en dat geduld een schone zaak is. Ik ben nu ongeveer 5 jaar bezig met mijn spirituele reis, maar nu is het moment daar dat ik bang begin te worden en dat vind ik zonde.
Ik ben sinds een tijdje namelijk bang in het donker geworden. Als ik in mijn bed lig zie ik namelijk steeds mensen. Niet duidelijk maar meer schimmen. Het zijn dan twee grote schimmen, 1 links en 1 rechts van het bed en ik geloof dat alleen de rechter zwart is zoals
een schaduw en de linker is omgeven door wit/zilver licht. Aan het voeteneind zie ik ook schimmen maar dan kleiner en een heleboel en die zijn omgeven door een geel licht.
Sten, ik durf midden in de nacht niet te gaan plassen omdat ik bang ben dat ze me volgen of als ik op het toilet zit ze ineens verschijnen. Ik ben nooit bang geweest. Ik heb het altijd met open armen ontvangen en dat wil ik nog steeds. Ik zou niet meer zonder mijn gave kunnen want ik vind het iets heel moois.
Ik heb je nu lang niet alles verteld maar ik kan de woorden zo moeilijk vinden. Ik hoop gewoon iets terug te horen al is het maar 1 regel. Ik ben een snel tevreden mens. Sten, je hebt me al enorm gesteund alleen al door je site!!
Bedankt en liefs,
Martinique
Hoi Martinique.
Bedankt voor je verhaal.
Misschien kun je een
opleiding gaan doen tot (paranormale) therapeut? Kijk eens in de 'Klikgids
2002', die is net uit. Te koop in de boekwinkel.
En over dat bang zijn: zie
het als een fase, daar groei je vast wel overheen. Vraag je beschermengelen
wat hulp en kijk gewoon niet als je het niet wilt zien, denk aan iets
anders, aan iets heel moois voor jou.
Succes, en veel liefs,
Sten
