Uittredingen
[...] In mijn dromen "zwom" ik vroeger al in de lucht. Of deed aan verspringen. En ik probeerde dan zo lang mogelijk in de lucht te blijven. Dit waren zeer heldere, prettige ervaringen, die nog lang nawerkten nadat ik al weer wakker was geworden.
Ook kan ik mij herinneren dat ik een keer een droom heb meegemaakt waarin ik door iemand werd geleid. Ik zweefde samen met hem door de donkerte van de sterrenhemel, en kwam onderweg al enkele malen geesten, of aanverwanten, tegen die niet zo mooi waren. Ik kwam in een soort van onderwereld terecht. En men liet mij zien in wat voor hel daar werd "geleefd". Als je dat leven zou kunnen noemen. Ik vond het destijds een indrukwekkende droom en ook al "droomde" ik hem toen ik nog zeer jong was, hij staat mij nog altijd zeer bij.
Niet lang geleden heb ik voor de eerste keer bewust een bijna uittreding meegemaakt. Deze uittreding kwam spontaan zonder dat ik mij daar op dat moment ook maar iets mee bezig hield. Wel had ik enige tijd daarvoor dus hierover gelezen o.a. op jouw website.
Mijn eerste halve uittreding ging als volgt.
Ik was moe en ging naar bed. Het was midden op de dag. Dit doe ik wel vaker, ik slaap vrij veel. Vlak daarna kwam een poging tot uittreding. Ik lag op mijn rechterzij en kwam langzaam omhoog alsof ik eerst overeind wilde zitten en dan opstaan. Maar ongeveer bij de plaats van mijn hart stopte de uittreding en merkte ik daar een blokkering. Mijn ademhaling, die met die plaats leek te zijn verbonden, was rustig en diep en iets sneller dan normaal, ik adem altijd heel langzaam. Ik probeerde mijn "ogen" te openen maar ik bleef knipperen. Ook in mijn half uitgetreden lichaam merkte ik moeheid, alsof dit was verbonden met mijn hoofd.
Dit alles zonder angst, het ging heel rustig, ik besefte wat er gebeurde. Ik wilde wel weten of ik terug in mijn lichaam kon komen en zocht hulp bij een mogelijke begeleider of iemand die er bij was. Maar ik merkte niets. Ik probeerde ook te bidden en hiervoor mijn handen bij elkaar te krijgen maar dat lukte niet. Ik besefte terdege dat mijn lichaam was verslapt. Dit voelde ik duidelijk en had ik al wel eens eerder meegemaakt. Misschien dat ik probeerde mijn astrale handen bij elkaar te krijgen.
Bij de derde of vierde keer dat ik probeerde uit te treden begon er een druk te komen op de plaats van een vulling (amalgaam) aan de linkerkant van mijn gebit. Deze druk en pijn werd bij elke poging erger. Maar ik probeerde daar niet al te veel op te letten. Uiteindelijk besloot ik wakker te worden. Dit vanwege de druk op de vulling alsmede dat ik niet wist of ik op hulp kon rekenen als wel terugkeren in mijn lichaam. Dit kostte enige moeite maar ik wist dat mij dat zou lukken. Nadat ik wakker was geworden voelde ik de vulling nog enige tijd.
Over het gebit las ik later ook terug in jouw boek waardoor ik het meteen beter kon plaatsen.
Enige tijd later probeerde ik nu bewust een uittreding te krijgen. Dit ging als volgt.
Mijn tweede uittreding
Ik had gelezen over verschillende methoden om uit te treden en dacht ik ga proberen uit mijn lichaam te vallen. Ik probeerde op de rand van waken en in slaap vallen te komen maar meerdere keren viel ik in slaap. Op een gegeven moment was ik weer in slaap gevallen en was misschien alweer begonnen met dromen toen ik mezelf voor een spiegel zag staan. Achter mij stond een man en die raakte mij voorzichtig aan. Ik dacht waarom raakt hij mij aan, en vervolgens keken we elkaar aan. Het leek op dat moment alsof ook hij het vreemd vond dat we elkaar ineens zo konden aanstaren. Op hetzelfde moment werd ik mij "bewust" en besefte ik dat ik mij in een vreemde wereld bevond. Toen viel ik als een wolkje uit mijn rug en lag/dobbelde een beetje verdwaasd naast mijn bed. Het was een vrij rare maar leuke gewaarwording. Ik keek helemaal rondom om mij heen zoals ik wel vaker heb gedaan als ik wakker was en ook dan half was uitgetreden maar dan was ik altijd nog in mijn fysieke lichaam bewust maar toen dus niet!! Ik wist niet wat ik nu moest doen en probeerde te "kijken" of er iemand om mij heen was. Maar weer zag ik (nog steeds) niemand. Ik wist totaal niet hoe ik mij moest verplaatsen en kort daarna, toen ik naar mijn lichaam probeerde te kijken, was ik weer terug in mijn lichaam.
Ik zit volgens mij dus wel enigszins los in mijn lichaam omdat ik halve uittredingen ook al had meegemaakt als ik wakker was en gewoon liep of zat. Ik heb dit toen alleen nooit een uittreding genoemd.
Op die wijze kijken, dus helemaal rondom, heb ik ook een keer een overleden kennis gezien die langskwam toen hij dood ging en in de hoek van mijn kamer zweefde. Hij sprak toen tegen mij en vond de toestand waarin hij zich bevond volgens mij wel apart. Alleen ik schrok toen een beetje omdat ik wist dat hij dan nu dood zou zijn en probeerde hem over te halen terug naar zijn lichaam te gaan omdat ik dacht dat hij niet besefte dat hij was overleden en ik niet wilde dat hij dood was (overgegaan was). Hij overleed vrij onverwacht. Verder heb ik een paar keer volgens mij gidsen gezien. Maar helaas zie ik alles nog vrij vaag. Of denk ik dat het er zo uit zou moeten zien als op aarde maar dat gewoon niet het geval is?
Hier heb je weer een verhaal over uittreding er bij. Ik hoop je over enige tijd te kunnen berichten dat ik weet hoe ik bewust moet uittreden en je kan vertellen over verdere ervaringen als je dit leuk zou vinden.
[...]
Vriendelijke groeten,
Marianne
© Alle rechten voor de schrijfster
Hier wat meer ervaringen.
Na mijn brief aan jou over mijn uittredingen heb ik er geen meer meegemaakt. Ik heb het ook niet echt geprobeerd.
Wel heb ik de laatste tijd als ik naar bed ga veel meer last van mijn benen die niet stil willen blijven liggen en als ik mij dan toch probeer te ontspannen gaat mijn lichaam schokken!! (Kriebelbenen heb ik als kind nooit in verband gebracht met uittreden of niet goed in je lichaam zitten, maar nu ik het bewuster meemaak is dat wel het geval!).
Het voelt alsof mijn benen dan al uittreden! en als ik ze dan bewust stil houd, ervaar ik een "stroom" van beneden naar boven door mijn zenuwen heen lijkt wel, en als ik probeer te ontspannen dan worden de schokken heftiger en gaan mijn benen zelfs omhoog.
Ik bleef van die schokken klaarwakker en kon heel lang niet in slaap komen (en naar mijn idee ook niet uittreden terwijl het wel lijkt alsof dat de bedoeling is). Waarschijnlijk is het zo dat alleen mijn benen dan kunnen uittreden omdat ik dan nog veel aan het denken ben waardoor o.a. mijn hoofd niet ontspannen is.
Ik ben nog aan het uitzoeken wat ik hier mee aan moet. En ik vroeg mij af wat jij hier van vindt?? Als jij tips of ideeën hierover hebt dan hoor ik die graag.
Verder heb ik een keer het zilveren koord/levenskoord gevoeld/gezien bij een hond die erg ziek was. De toen vrij dikke "bundel" kwam vanuit haar nekvel. Het was toen alsof dit gemasseerd moest worden zodat de overgang makkelijker zou verlopen. Misschien weet jij of dit laatste gevoel juist was?
© Alle rechten voor de schrijfster
