Uittredingen
Zolang ik mij kan herinneren heb ik lucide dromen gehad en de laatste jaren ook uittredingen. Toen ik jong was, voelde ik al de kolkende energie over mijn rug gaan en dan door mijn hoofd, maar ik was klein, wist niet wat het was en doodsbang. Ik noemde het voor mezelf: "Ik word naar het zwarte getrokken." en vocht altijd als een razende om 'bij mijn positieven' te blijven. Later las ik de boeken van Robert Monroe en begreep intellectueel wat er gebeurde, maar ik bleef doodsbang en ben dat nog vaak. Ik heb zijn boeken werkelijk verslonden en herlees ze nog regelmatig. Ik bewonder zijn moed en ook de jouwe om zo open over dit onderwerp te schrijven.
Ik hoopte altijd dat er ook in Nederland een instituut als van hem zou worden opgericht en waar mensen als ik met hun angst terecht konden en onder goede begeleiding zouden kunnen uittreden.
Inmiddels ben ik regelmatig uitgetreden d.w.z. ik voel dat ik los raak van mijn lichaam, ga door een soort tunnel en kom dan in een andere omgeving terecht. Die uittredingen duren bij mij niet zo lang. Het gekke is dat ik altijd naar iemand toe zweef om te vragen of ze me kennen. Waarom?
Ik ben 3 keer in mijn kamer uitgetreden waarbij ik boven mijn bed zweefde. Ook dat duurt niet zo lang. Waarschijnlijk omdat ik angstig blijf. Ik ben nooit geesten tegengekomen want daar ben ik dus het meest bang voor: dat ik negatieve geesten tegen kom.
Ik kon ook een hele tijd een uittreding oproepen en zweefde dan een tijdje boven landschappen en zeeën, wat ik heerlijk vond. De laatste tijd lukt dat moeilijk, waarschijnlijk omdat ik nogal depri ben af en toe. Ik heb aan depressies geleden, ben daar zonder medicijnen uitgekomen maar raak mijn sombere ondergrond, tot mijn grote verdriet, nooit helemaal kwijt. Op dit moment wordt mijn leven nogal beheerst door de dementie van mijn 85-jarige moeder en het daarbij horende verdriet (en ook woede) en het uiteenvallen van ons gezin bijvoorbeeld. Alhoewel ik dit ook allemaal als (weliswaar zware) lessen beschouw. In moeilijke momenten raadpleeg ik altijd de I Tjing en het grappige is dat ik die nacht altijd (een aanzet tot) een uittreding krijg. Ik heb dus ervaring met uittredingen, maar mijn grootste wens is mijn angst hiervoor nu eens totaal te overwinnen en niet af en toe.
Lieve groeten,
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Sten.
Ik vertelde dat ik een tijdje geen uittredingen meer had, maar afgelopen zaterdag trad ik weer uit, kwam in een vreemde stad terecht waar ik wat rondkeek maar was jammer genoeg weer vrij snel in mijn lichaam, jammer.
De dag erna trad ik uit in de slaapkamer maar merkwaardig genoeg was het niet mijn eigen slaapkamer maar die in het ouderlijk huis. Ik begrijp dat nooit want het is absoluut geen droom, maar ik bevind me dan in een bed in het huis van mijn moeder. Ik heb dan een groot verlangen om uit te treden. Dat gebeurt dan ook, maar ik voel dat alleen maar, ik zie het niet. Het is zo merkwaardig. Het lijkt dan of ik op 2 plaatsen ben, in mijn slaapkamer in Delft en in een slaapkamer in het ouderlijk huis.
Verder werd mij een gezicht getoond, lichtgevend een man, die eruit zag zoals je wel eens foto's van Nero ziet. Hij lachte heel vriendelijk en ik kreeg een heel warm en blij gevoel. Dat gevoel is nu al een paar dagen blijven hangen.
Dat was het even.
Liefs,
Marian
© Alle rechten voor de schrijfster
Sten:
Hoi Marian.
Bedankt voor deze brief.
Je ervaringen zijn heel herkenbaar en je kunt ze zeker inschalen als uittredingen, je kunt als geest op twee of zelfs nog meer plaatsen tegelijk zijn. Het (menselijk) bewustzijn heeft veel meer mogelijkheden dan veel mensen beseffen.
liefs,
Sten
