Uittredingen
Hallo Sten,
Ik heb vroeger voor mijn 17 (ik ben nu 31) ook uittredingen gehad. Soms ging ik ervoor liggen op mijn bed en soms gebeurde het spontaan.
Ik zocht ergens het onbekende op, maar ik was tegelijkertijd ook erg bang en angstig. Dit kwam omdat ik een keer meemaakte dat ik bijna niet meer in lichaam terug kon komen wat mij erg angstig maakte. Ik was er die keer voor gaan liggen ( ik moet jonger dan 9 zijn geweest) en soms bleef ik dan alleen een meter of wat boven mijn lichaam hangen om mezelf te bekijken, maar die keer verliet ik ook mijn kamer om naar beneden te gaan om mijn ouders te bekijken. Toen ik hun stemmen hoorde, vluchtte ik automatisch toch naar boven, althans dat was de bedoeling. Ik kwam niet goed in mijn kamer. Nu ik dit opschrijf bedenk ik me ook dat ik altijd dan verbonden leek te zijn met soort van 'draden'. Uiteindelijk lukte het wel, maar het was dus een zeer onprettige ervaring.
Ik zocht het dus niet meer op maar soms gebeurde het spontaan. Zo weet ik ook nog een keer dat ik 16 of 17 was en op de brommer zat naar school. Door de monotone klank van de brommer kwam ik in een soort roes en ja hoor daar zag ik me zelf weer. Ik zag me daar een paar seconden rijden en dacht ik opeens dat dat hartstikke gevaarlijk was en dat ik snel terug moest wat ook meteen goed ging.
Vanaf mijn 20ste heb ik het eigenlijk niet meer meegemaakt. Het is nog wel een terrein wat me trekt, maar de ervaring weer houdt mij.
Marco
© Alle rechten voor de schrijver
[ ...] Ik hoopte echter op een reactie van jou dat je ergens mijn angst wat kon wegnemen en misschien wel tips hebt om weer dichter bij het 'gevoel' te komen van het uittreden.
Dus of je mij daar op een manier zou kunnen helpen want het avontuur daarin lokt nog steeds! Wellicht staat het ergens op je site of in je boek geschreven, maar herken je dat ergens van die 'draden' die ik beschreef tussen de twee lichamen? [...]
Je verhaal is heel herkenbaar. Ik ga er inderdaad elders op in: zie de Tips pagina en mijn boek! Het grappige van jouw verhaal is dat ik het letterlijk heb over wat jou overkomen is: een man op een motor ziet zichzelf rijden. Zie bladzijde 57 van mijn boek 'Door het Raam'.
Marco, je lichaam kan het heel goed hebben dat je uittreedt; jij bent er toch ook nog steeds (in je lichaam). Er zijn inderdaad 'draden' die jou tot de 'alleenheerser' van je eigen lichaam maken; je keert er ook terug. De kansen dat er iets mis gaat met het terugkeren en dergelijke zijn zeer klein, die 'draden' zijn er, je hoeft ze niet zelf te creëren of zo. Je astraallichaam 'rijdt' gewoon over die onzichtbare draden terug naar je lichaam om het maar in de vervoerstermen te houden...! Heb vertrouwen.
Als het zich nog eens aandient, zou ik dus zeggen: probeer de angst uit te bannen en verwonder je over wat er allemaal mogelijk is...
Liefs,
Sten
