toen ik achttien jaar oud was (inmiddels ben ik 47 jaar oud) was ik erg bezig met de zin en onzin van het leven. In mijn omgeving ging iedereen er van uit dat er alleen het stoffelijke leven was en verder niets. Als dat zo was, dan vond ik het leven een zinloze aangelegenheid en ik kon dat niet accepteren. Volgens mij moest er een grote kracht of energie van niet stoffelijke aard aan het leven ten grondslag liggen en ik had een groot verlangen om die kracht te leren kennen, of te ontdekken. 

Op een nacht, toen ik op bed lag voor het inslapen kwam er plotseling een mij onbekende kracht of energie in mij. Het was een energie in de vorm van suizingen in mijn hoofd of als een wind die in mijn hoofd waaide. Deze ervaring kwam ook op latere tijden terug en soms hoorde ik ook geluiden zoals knallen of muziek. De ervaring was zo krachtig dat het leek alsof er in mijn hoofd een deur open ging naar de kosmos, alsof ik oploste in het oneindige. Deze ervaringen bewezen voor mij ondubbelzinnig dat er inderdaad meer was dan de materiële wereld en ik probeerde dieper te gaan in deze ervaringen. Alleen kon ik er met niemand over praten en de enkeling die ik het vertelde, dacht dat het hallucinaties waren. Natuurlijk las ik alles wat los en vast zat en later vond ik het eerste boek van Robert Monroe, dat me erg aansprak.

Kees