Uittredingen
Beste Sten.
Wat ik hieronder
beschrijf heeft niet direct iets met uittredingen te maken maar ik hoop dat
je antwoord kunt geven op mijn vraag.
Ik ben 17 jaar en ben sinds mijn 16de met spirituele dingen bezig. Daarvoor heb ik me nooit ‘echt’ met die dingen bezig gehouden, omdat ik door 2 nuchtere ouders opgevoed ben.
Ik ben wel een
keer bang geworden toen ik op een nacht wakker werd en er een vrouw in mijn
deur opening stond met een witte jurk en lange blonde haren die gekruld
waren. Ik weet zeker dat ik op dat moment wakker was en ik voelde echt een
angst. Ik heb haar nooit meer gezien. Ik was toen een jaar of 10 en sliep
pas op mijn nieuwe kamer op zolder.
Begin dit jaar verloor ik een oma en een opa. Met mijn oma heb ik wel eens contact in dromen, met mijn opa niet. Mijn opa heb ik nooit gekend, mijn oma wel. Dus ik wilde contact met mijn opa. Ik heb me toen tot de meest foute manier gewend om contact te krijgen… ik heb een ouijabord gebruikt. IK dacht altijd dat die borden onzin waren en dacht: "eerst zien dan geloven".
Ik heb zelf een
ouijabord gemaakt en ben toen met klasgenoten eraan begonnen.
Er gebeurde niks en ik ben toen met mijn nichtjes op mijn kamer
begonnen. We hebben de seance nooit afgesloten, maar zonder pardon
afgebroken. Of we echt antwoorden van een ‘geest’ hebben gehad weet ik
niet, want het kan ook zijn geweest dat een van mijn nichtjes duwde. Ik weet
wel dat er iemand aanwezig was.
Ik heb niet lang
daarna een droom gekregen. Ik ben in een soort herberg en al mijn
klasgenoten zijn in een kamer verderop. Mijn moeder loopt er ook rond. Er
staan 2 banken in de kamer waar ik ben en op 1 hoek ligt mijn ouijabord. Ik
zie er witte dingetjes vanaf vliegen en roep mijn moeder. Ze komt en ik zeg
tegen haar dat dit nou een geest is, intussen worden de witte dingetjes een
gedaante. Ik vraag aan hem wat hij wil en hij antwoordt: “Ik wil mijn
leven terug.” Ik vertel hem dat ik daarbij niet kan helpen maar dat ik hem
wel naar het licht kan leiden. Ik word dan met een schok wakker, krijg angst
en heb het gevoel dat er iemand bij me is die niet goedaardig is. Het is net
of die zin “ik wil mijn leven terug” in mijn linkeroor geroepen is en ik
voel ook een getrek aan mijn astrale voeten. Ik verzet me ertegen en val
even later weer in slaap.
Ik zag deze droom
als waarschuwing, maar ik ben toch weer begonnen aan het bord. Een keer bij
een klasgenoot thuis en weer een keer op mijn kamer met mijn nichtjes. Weer
hebben we de seance zonder pardon afgebroken.
Ik kreeg enige
tijd later weer een droom. Ik ben op mijn kamer met 2 meiden die bij mij in
de klas hebben gezeten. Er zijn meerdere “personen”
aanwezig, hoewel ik ze niet zie, weet ik dat ze er zijn. Ik ben in
die droom bang dat ze me van de trap af zullen gooien. Het is niet gebeurd.
In een droom een
tijdje later ben ik weer op mijn kamer en lig ik in mijn bed. De
“personen” willen me nu met bed en al van de trap afgooien. Ik zie ze
weer niet maar voel de aanwezigheid. Ze verschuiven het bed, dus ik sta op
en schuif het terug. Mijn ouders en broer zijn een verdieping lager. Mijn
broertje komt naar boven en opeens staan we samen bij het trapgat. Ik zeg
tegen hem: “Kijk, daar had ik in kunnen liggen.” Dus ik neem aan dat ze
het bed van de trap gegooid hebben.
Na deze dromen
vond ik het wel genoeg worden en dacht dat ik het tussen mijn oren had
zitten. Ik heb met mensen erover gepraat en die vertelden me dat ik het niet
gedroomd had maar dat ik het bewust meegemaakt had. Ik kreeg verschillende
tips en heb toen op mijn kamer tegen de “geesten” gepraat en gezegd dat
ik ze uitgenodigd had, maar dat ik ook wilde dat ze weer weg gingen. Dat er
een tijd van komen en een tijd van gaan is. (het klinkt heel stom, maar ik
moest toch iets proberen)
Ik kreeg kort
daarna weer een droom (hoewel ik nu twijfel of het wel echte dromen waren).
Ik ben weer op mijn kamer en er ligt een meisje van mijn school op mijn bed.
Ik wil haar zoenen in mijn droom en ik weet ook dat “de slechte persoon
uit mijn vorige dromen” in haar zit. Toch wil ik haar zoenen. Dit lukt
niet omdat de “geest” uit haar gaat en in een teddybeertje gaat zitten.
Die teddybeer valt me aan en houdt me bij die meid vandaan. Ik trek een poot
van de beer af en even later zijn kop. (in deze droom is maar 1 “geest”
aanwezig, dus ik neem aan dat de andere vertrokken is toen ik het gevraagd
heb)
Nog geen 3 dagen
daarna word ik ’s nachts 2 keer wakker (maar volgens mij ben ik niet echt
wakker geweest want de kamer was heel duidelijk en ik heb slechte ogen en
kan dus nooit de kamer zo duidelijk gezien hebben). Ik val weer in slaap en
hoor een vrouwenstem zeggen: “Was je bang toen je wakker werd?” Ik was
niet bang voor de vrouw en ik weet dat ze me wil helpen. Maar ik weet niet
wie ze is.
Nu moet je AUB
niet denken “Oh, daar heb je weer zo’n dom kind die zich weer met foute
spelletjes ingelaten heeft.” Ik
heb me inderdaad met foute spelletjes ingelaten en heb zeker de gevolgen
ondervonden. Ik denk dat jij hier verder niks vanaf weet, maar ik vraag me
alleen af of jij mij kunt vertellen of het nou dromen waren of met
uitredingen verwante geestestoestanden? Zoals jij in je boek op blz. 36
beschrijft.
Ik hoop dat je me kunt vertellen wat het waren.
Alvast heel erg bedankt
Groetjes,
Jaimie
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Jaimie.
Wat een uitgebreid verhaal. Ja,
als je met borden en dergelijke gaat werken, kan het heel intens worden. Jij
bent echter volgens mij goed uit 'de strijd' gekomen.
Overigens kun je niet aan de hand van de
scherpte van je gezichtsvermogen concluderen of iets wel of niet 'echt'
gebeurd is en/of je 'wakker' was. Als je namelijk astraal ziet, kan je
gezichtsvermogen anders zijn dan overdag: beter en ook slechter, afhankelijk
van de context. Ook kunnen er dimensies gaan mengen, wat bijvoorbeeld een
andere lichtinval oplevert. De enige blijvende graadmeter ('to be or not to
be') blijft toch de wakkerheid van je bewustzijn, als je echt jezelf checkt
en er helemaal bij bent en waarnemingen doet met je zintuigen, kun je, naar
mijn opinie, het gebeurde als astraal benoemen. Er zullen zeker geesten en energieën
bij betrokken zijn geweest, denk ik.
Uiteindelijk is alles wat je meemaakt een
realiteit, al is het misschien niet de aardse realiteit. Dat is het
standpunt waar we, denk ik, met ons allen heengaan, alles is/heeft/bevindt
zich in een dimensie, alles bestaat ergens, ook bijvoorbeeld 'dromen'.
Uittredingen zijn de brug tussen de aardse en de astrale (geest) dimensie,
maar hoeveel dimensies zijn er wel niet: oneindig.
Tot horens Jaimie!
XXX Sten
