Uittredingen

vorig jaar mei is bij mijn vader longkanker geconstateerd. Na 5 maanden lijden is hij op 13 november jl. overgegaan.

Vlak voor hij overging, deed zich de eerste uittreding bij mij voor. Althans de aankondiging van een uittreding. Dit ging, zoals bij zovelen, gepaard met suizingen en metaalachtige klikken in mijn hersens. Een buitengewoon beangstigende verschijnsel voor mij persoonlijk. Na een zeer luide klik merkte ik dat ik alle controle over mijn stoffelijke lichaam verloor. Ik werd heel erg bang en probeerde met man en macht weer de controle terug te krijgen. Dit duurde naar mijn gevoel heel erg lang. Ik probeerde me vast te grijpen aan het matras, maar mijn handen grepen door het matras heen. Ik probeerde met mijn handen in mijn ogen te wrijven, maar mijn handen verdwenen letterlijk in mijn gezicht. Uiteindelijk kon ik een klein beetje stemgeluid produceren en is het me gelukt mijn vriend wakker te maken en hem te verzoeken me wakker te schudden. Ik kwam weer terug in mijn lichaam. Had daarbij ontzettende pijn in mijn kaken.

Maar goed, nu 6 maanden later word ik gemiddeld 3 x per maand geconfronteerd met een uittreding. Het is blijkbaar mijn lot en er is naar mijn mening een reden waarom ik een van degene ben die moet uittreden.

Echter blijf ik ontzettend bang, verzet me en vecht elke keer weer opnieuw om terug te komen. Verder dan het suizen en klikken ben ik dan ook niet gekomen. Heb ondertussen jouw boek en alle 3 de boeken van Monroe gelezen. Heb reeds wat mensen ontmoet die soortgelijke ervaringen hebben, maar nog steeds blijf ik bang. Deze uittredingen, of aankondiging, doen zich voornamelijk voor als ik op mijn rug lig. Ook heb ik nu al een aantal keren meegemaakt dat ik vanuit een droom bewust word dat ik buiten mijn lichaam ben. Wil dan snel terug naar mijn lichaam en ook dit gaat weer gepaard met suizingen en klikken. En opnieuw ben ik dan door angst bevangen.

Ik heb me jarenlang met lucide dromen beziggehouden en kan best zeggen dat ik daar uiteindelijk goed in getraind ben. Overigens was ik daar nooit bang. Maar het verschil tussen lucide dromen en uittreden is erg groot. Qua gevoel dan.

Misschien kun je me een geruststellend antwoord geven waardoor ik de angst iets kan overwinnen.

Ik bezoek overigens regelmatig je site en ben blij dat je het onderwerp suizingen hebt toegevoegd. Tevens mijn complimenten voor je boek!!!

Echt een spectaculair verhaal heb ik niet, maar misschien vind je het goed genoeg om te plaatsen.

Liefs,

Jacqueline L. (14-11-1969)

© Alle rechten voor de schrijfster

Hoi Jacqueline.

Bedankt voor je interessante relaas!

Wat jou misschien zou kunnen helpen, is een fijne uittreding. Als ik je verhaal zo lees, krijg ik de indruk dat je een beetje blijft hangen, letterlijk, in negatieve beleefde uittreedsensaties. Ik denk dat als je je een beetje meer 'laat gaan' (...) , er vrije uittredingen op gang zullen komen waarvan ik verwacht dat er zeker ook hele mooie bij zullen zitten. Als je dit ervaart, ebt de angst misschien wat weg en blijft zodoende binnen proporties. Zelf zie ik uittredingen en verwante geestestoestanden als een verrijking van mijn leven en hoewel ik je angstsensaties herken, raad ik je aan ze gewoon wat te relativeren. Het is geen levensbedreigende toestand immers, maar een natuurlijk onderdeel van het menszijn op aarde. Wat ook erg helpt, is te beseffen dat ook 'Hades' (zie mijn boek dat je gelezen hebt ;-) ) een functie heeft in dit leven, namelijk leren en sterker worden. Vervelende dingen zijn alleen vervelend omdat dat de waarde is die een mens eraan toekent. Je kunt het ook ombuigen.

Ik ben erg benieuwd naar je volgende ervaringen en misschien kun je die in de toekomst weer eens sturen?

Veel liefs,

Sten