Uittredingen
Hoi lieve Sten.
Eindelijk heb ik de moed gevonden om je te mailen.
Ik heb alles van Door het raam al heel vaak gelezen en ik vind het in één woord geweldig, daarvoor mijn complimenten.
Laatst heb ik zelf wat raars mee gemaakt toen ik in mijn bed lag, en volgens mij had ik toen al even geslapen. Maar ik schrok wakker van een raar geluid in mijn hoofd. Daarbij kon ik mijn armen en benen niet meer bewegen. Wat ik ook probeerde, het ging gewoon niet over. Mijn man lag naast mij, alleen zijn gezicht lag de andere kant op. Ik denk: ik roep hem wel, maar uit mijn mond kwam ook al geen geluid, toen werd ik echt bang, en dit alles heeft toch nog vijf minuten geduurd eer het over was.
Ik zou zo graag willen weten wat er nu met me aan de hand was, of heeft het iets te maken met mijn overleden moeder? Ik ben nog steeds elke dag bezig met haar dood en dat is ze al bijna 10 jaar. Ik heb ook licht grijze schimmen gezien in mijn slaapkamer van drie personen denk ik, maar ik weet het niet zeker, al zegt mijn man dat hij ze ook had gezien. En hij gelooft niet eens in dat soort dingen.
Ik hoop dat je mijn mailtje leest, het heeft mij veel moeite gekost om dit te doen, maar dit voelt wel heel vertrouwd.
Ontzettend bedankt voor het lezen van mijn brief en ik hoop op een reactie terug.
Veel liefs,
Jacqueline (10-07-1965)
Hallo lieve Sten.
Mijn naam is Jacqueline en ik heb je site al heel vaak bekeken, mijn complimenten hoor. Ik houd mij al een hele tijd bezig met uittredingen en lucide dromen.
Ik heb vroeger als kind iets meegemaakt waarvan ik niet eens weet of het een droom of een uittreding is geweest. Ik lag in mijn bed en het begon al licht te worden. Ik ging toen mijn bed uit, maar zodra ik mijn deur van mijn slaapkamer open deed, begon ik lichtjes te zweven. Ik ging steeds maar verder richting trap, ik vond het best eng, ik bleef ongeveer zo'n 30 centimeter boven de trap hangen, en uiteindelijk zweefde ik heel langzaam naar beneden toe, zonder de trap te raken. En toen werd ik weer wakker in mijn bed. Ik was toen een jaar of 12 en het is me altijd wel bij gebleven.
En nu ben ik 37 en ik kan het me nog herinneren alsof het gisteren was. Nu heb ik ook een maand of 4 geleden weer wat vreemds meegemaakt, ik lag 's nachts in mijn bed en werd eigenlijk wakker van een soort gesuis in mijn oren. Ik was erg bang want ik wist niet wat er met me aan de hand was, ik kon me ook niet bewegen, wat ik ook probeerde. Ik had mijn ogen open en zag mijn man wel te liggen, ik dacht: ik maak hem gewoon wakker. En ik deed mijn mond open en er kwam geen geluid uit. Ik voelde me op dat moment zo machteloos: daar lag ik dan en ik kon gewoon helemaal niets. Niet bewegen, niet roepen, niet huilen, en na zo'n 3 minuten was het weer over. Ik heb toen toch maar mijn man wakker gemaakt en het hem verteld.
We zijn best geschrokken hoor, maar dat komt ook omdat ik wel eens epilepsie heb gehad in de afgelopen 2 jaar, ook zo maar uit het niets, en gelukkig heb ik er geen last meer van. En na die tijd heb ik een hobby gevonden en dat is computeren. Zo ben ik ook op jouw site terecht gekomen en ik ben je daar heel dankbaar voor, want ik voel me echt stukken beter nu. En nu zeker omdat ik mijn verhaal aan je gegeven heb, het heeft lang geduurd, maar voor mij is het een hele opluchting want niet iedereen gelooft je jammer genoeg.
Maar ik zou graag willen weten, zou ik een voorteken van een uittreding hebben gehad? Al vast bedankt en veel succes met je mooie site.
Groetjes,
Jacqueline
© Alle rechten voor de schrijfste
Lieve Jacqueline.
Het doet mij heel goed te horen dat er mensen
zijn die echt iets aan mijn site hebben, bedankt voor je lieve woorden.
Het klopt dat uittredingservaringen heel tijdloos
aanvoelen. Ik had mijn eerste uittreding op mijn 7e tijdens een narcose en
nog steeds lijken die beelden als van gisteren. Je hebt kennelijk een
tijdloos bewustzijn buiten je stoffelijke lichaam.
Het suizen is echt een typisch aankondiging van
uittredingen. Ook na terugkomst van een uittreding willen zich vaak
suizingen voordoen. Het is echter iets heel anders als oorsuizingen, want de
uittredings suizingen hoor je in de hersens zelf. Maar ik vermoed dat jij
geen oorsuizingen bedoelt. Volgens mij had je een verschijnsel dat door
wetenschappers (...) ook wel sleep paralysis genoemd wordt. De verklaring
van hen doet er echter geen recht aan, omdat ze het schijnbaar afdoen als
droom of hallucinatie. Ik zie het als een tijdelijk verlamd zijn, als je astraallichaam nog
niet helemaal ingedaald is in je stoffelijke lichaam, als de klik van het
éénworden van deze twee lichamen nog niet gedaan is. Daarom bereiken jouw
woorden niet je mond om ze te zeggen of uit te schreeuwen. Ik heb het zelf
ook vaak gehad. In eerste instantie is het inderdaad nogal schrikbarend,
maar als je weet dat het slechts een tijdelijke 'aandoening' is, is er goed
mee te leven. Je kunt, als het niet teveel gevraagd is, jezelf op zo'n
moment ook eens observeren: hoe lang duurt het, hoe voel ik me in mijn
lichaam? Misschien kun je, als je dat wilt, op zo'n moment ook weer uit je
lichaam schieten om te experimenteren.
Het verband met epilepsie is er mijns inziens ook. De
tijdelijke verlammingen, het niet kunnen spreken, het soms met een 'attaque'
terugkomen in je lichaam, lijken soms inderdaad op epilepsie aanvallen. Ook
ik herken dit weer en zelf heb ik ook wel eens gedacht dat er zoiets als
'nacht epilepsie' bestaat (dit schijnt overigens echt te bestaan, heb ik
eens in een dik medisch boek gezien, maar ik heb er verder geen informatie
meer over gelezen). Een vriend van mij benoemde epilepsie ook eens als een
typische spirituele aandoening, je zou tijdens zo'n aanval door een scheur
naar een andere dimensie schieten, al dan niet met herinnering achteraf. Hoe
dan ook: het is de kunst niet gevangen te raken in angsten en instant
veroordelingen van dergelijke fenomenen. Zolang er mee te leven valt, kun je
ze ook beschouwen en ondergaan als interessante aspecten van de menselijke
geest. Het aardse leven is en blijft immers kwetsbaar en onderhevig aan
lichamelijke 'bijverschijnselen'. Ieder gaat hier zijn / haar weg en zal
uiteindelijk de aardse jas weer 'aan de wilgen' hangen en verder reizen.
Ik wens je veel mooie spirituele ervaringen toe, en ook
uittredingen als je dit wenst, en misschien tot horens?, veel dank,
Sten
