Ik vlieg! Ik vlieg langs een water, er lijkt een trambaan naast te lopen. Het lijkt op de Vliet, die naar Delft loopt. Maar het zou ook ergens anders kunnen zijn. Ik vlieg het water over. Aan de andere kant staan huizen. Ik vlieg over de eerste huizen heen en land daarachter in een soort poortje bij tuinen. Ik hoor dat er Engels gesproken wordt in de tuin naast mij. Ik kijk schuin links omhoog langs een huis. Het is een wat ouder huis met schuiframen net als bij mij. Ik heb het gevoel dat ik iemand moet helpen. Het raam staat op een kleine kier, 10 cm of zo. 

Ik ga door de kier, ook al kan dat eigenlijk niet. In de keuken staat een jongen. Hij is bezig met een maaltijd. Ik weet dat er nare figuren komen om hem dwars te zitten en het is mijn taak om hen weg te jagen. Ik ga naar de woonkamer. Daar komen een paar mannen binnen via een ander raam. Ik kan me niet herinneren hoe ik het doe, maar ik jaag ze in ieder geval de stuipen op het lijf en ze zijn zo bang dat ze vertrekken.

De jongen is onwetend. Ik ga naar hem toe en laat mezelf zien als een soort lichtenergie. Hij is niet bang en loopt naar een slaapkamer om mij een jurkje te laten zien. Waarom hij dat wil laten zien, weet ik niet. Hij houdt het voor mij. Opeens voel ik dat ik naar de voordeur moet. Ik ga erdoor heen (geloof ik, ik kan me niet herinneren, dat ik de deur open doe). Op de stoep (met treden ervoor) staat een donkere man. Hij is niet van deze wereld, dat weet ik direct. Ik zeg tegen hem: “Dit vind ik leuk, dit wil ik nog een keer doen!!” Ik ben heel enthousiast. Hij zegt dat dat niet de bedoeling is nu. Ik mag niet nog een keer. 

Ik zweef een stukje verder en ‘sta’ onderaan een niet al te hoge flatgebouw/ appartementencomplex. Mijn bedoeling is om omhoog te vliegen. Op het moment dat ik dat doe, word ik in de aarde gezogen door krachten buiten mijzelf. Vervolgens schrik ik direct wakker en ben helemaal overdonderd van wat er is gebeurd.

Dit plattegrondje (ik vraag me af of ie goed overkomt...) is niet helemaal in de juiste proporties, maar wel zoals ik me het huis herinner. Ik kwam binnen door het raam linksonderaan. Die verticale strepen rechts zijn de treden naar de straat. [kaartje]

Uitleg: ik heb zeer sterk het gevoel dat ik ben uitgetreden om deze jongen te helpen. Het zou goed kunnen dat de zwarte man mij heeft gewaarschuwd dat het (nog) niet de bedoeling is om vaker uit te treden, ook al zou ik dat wel willen. De kracht die mij terugtrok, was veel sterker dan ik en het terugtrekken gebeurde vlak nadat hij de ‘waarschuwing’ gaf.

Ik ben ontzettend nieuwsgierig naar het paranormale, maar ik heb al meer dromen gehad die ik zou kunnen uitleggen als een boodschap dat het nog niet mijn tijd is om er echt mee bezig te mogen zijn. Dus ik lees me suf en wacht 'geduldig' (dat ben ik nou juist helemaal niet!!) af.

Liefs, 

Isolde

 


© Alle rechten voor de schrijfster

Powered by
StarFixIT