Uittredingen
Hallo Sten,
al sinds ik een klein meisje ben, ervaar ik het begin van een uittreding. Als kind vond ik dit heel erg eng. Het gebeurde altijd alleen als ik op mijn rug lag, ik kreeg dan het gevoel dat ik op de één of andere manier mijn matras werd ingetrokken. Het lukte me altijd mezelf er tegen te verzetten en ik slaap sindsdien nooit meer op mijn rug.
Toen ik zo'n twintig jaar was, kreeg ik weer dat aparte gevoel, maar nu gewoon in zijhouding. Ik had daarbij het gevoel helemaal licht te zijn en uit mijn lichaam te kunnen, maar uit angst deed ik dit echter nooit! Een poos geleden (na een paar wijntjes) besprak ik mijn ervaringen met een kennis en hij wees me op deze website. Er is een wereld voor me open gegaan, dank je wel Sten! Sinds ik je site heb gelezen en de lezersbrieven is mijn angst voor 'het gevoel' verdwenen, en durf ik wat dingen uit te proberen als het gevoel daar is. Bij mij is het trouwens ook vooral een voelen, echt zien doe ik niet. Ook de suizingen heb ik niet echt ervaren. Bij mij is het een gevoel van helemaal licht zijn en omgeven met warmte, ik kan het gewoon niet uitleggen, het is gewoon heerlijk. Bij mij komen dit soort ervaringen bijna altijd als ik 's nachts wakker ben geweest om bijvoorbeeld mijn dochtertjes te laten plassen en ik niet meer slapen kan.
Een paar nachten terug had ik weer een kleine meid die moest plassen en een slokje water wilde drinken en weer kon ik niet slapen. Weer kreeg ik op een gegeven moment dat gevoel. Bij mijn voeten ging ik 'eruit' en ik ging eerst rond, en daarna voelde ik me heel ver rechtdoor naar boven schieten, heerlijk. Ik heb een paar seconden echt iets gezien (wow!) boven een stad, helaas duurde dat maar even. Iedere keer als het 'to exciting' was, voelde ik me terug gaan en deed ik mijn ogen open, gelukkig kreeg ik meteen weer het uittreed gevoel en ging weer verder. Ook het erotische aspect is mij niet vreemd! Maar ik zie dus echt haast nooit iets, ik voel het alleen, is het dan wel een uittreding? Zouden mijn astrale ogen nog moeten open gaan? Ach ja, zo zonder zien geniet ik ook erg van het uittreden, wie weet komt het nog. De laatste tijd komen de ervaringen ineens in een stroomversnelling, steeds intenser en het duurt steeds langer.
Je begrijpt, ik baal niet langer van het 's nachts wakker liggen, maar ik kan me erg verheugen op de uittreding die kan komen als gevolg van het niet kunnen slapen ;-)
Groetjes Helma L. (25-01-1977) die je boek meteen gaat kopen als de nieuwe druk uit is, ik kan niet wachten!
© Alle rechten voor de schrijfster
Lieve Helma.
Heel erg bedankt voor je
woorden dat je echt iets aan mijn site hebt. Gezien de toch vele uurtjes die
erin gaan zitten, is dat natuurlijk heel plezierig om te horen.
Heel mooi wat je beschrijft.
Natuurlijk is het wel een uittreding, daarvoor hoef je niet persé iets te
zien hoor. Het gevoel is het grootste bewijs en ik herken de sensaties die
je beschrijft. Het kan inderdaad zijn dat je astrale ogen nog open moeten
gaan, maar dat lijkt mij een kwestie van tijd. Misschien vond je het tot nu
toe onbewust veiliger om niets te zien en houd je uit zelfbescherming je
ogen onbewust dicht, of zorgen je beschermengelen ervoor dat je geen schok
krijgt door opeens iets te zien.
Ja, uittredingen die zich frequent
voordoen, kunnen als effect gaan krijgen, dat je ernaar terugverlangt. Daar
is niets mis mee aangezien uittreden voor je geest hetzelfde is als ademen
en de vleugels uitslaan na een poosje in een 'kooi' gezeten te hebben (het
menselijke lichaam).
Ik zou dus inderdaad zeggen: enjoy! en verleg
je grenzen gerust stapje voor stapje.
Veel liefs en good luck, XXX,
Sten
