Uittredingen
Ik ben aan m'n eigen bewustwordingsproces begonnen rond m'n 30e, tijdens een management training werd ik met mezelf geconfronteerd en de puinhoop die ik tot dan toe van m'n leven had gemaakt. Vanaf dat moment besloot ik de weg omhoog te gaan bewandelen en langzaam m'n ingesleten patronen te vervangen door bewust gekozen nieuwe patronen. Veel gelezen en vele workshops gevolgd. Langzamerhand een omgeving gecreëerd zowel op het werk als privé die voedzaam en ondersteunend is voor mijn veranderingsproces. Als helper en m'n positie als manager kon ik al lerend van m'n eigen proces ook steeds meer mensen in m'n omgeving ondersteunen in hun proces.
Ergens op dit pad ben ik de boeken van Robert Monroe tegengekomen. Deze spreken mij zeer aan, het ervaren van een OBE leek en lijkt me helemaal te gek. Vroeger geëxperimenteerd met geestverruimende middelen en zijn ervaringen lijken beter dan welke trip dan ook. Samen met collega's besloten de eerste zes tapes van de Gateway Voyage aan te schaffen om te zien wat dit was. De tapes zijn goed, maar ik ondervond dat ik geen tijd in m'n leven maakte om ze dagelijks te beluisteren en aangezien de tapes een progressief karakter hebben, moet je elke tapes een behoorlijk aantal malen beluisteren voordat je met de volgende verder gaat. Toch hadden de boeken en de tapes een dusdanige aantrekkingskracht dat zodra ik in 1995 over de benodigde financiën beschikte besloot me op te geven voor een weeklange cursus "Gateway Voyage" op het Monroe Institute.
Een week om nooit te vergeten. Allereerst bevindt het zich op een zeer idyllische plek op aarde in de Blue Ridge Mountains Virginia. Ver van de bewoonde wereld, je voelt dat het een speciale plek is, energetisch is daar wat aan de hand. De opzet van de cursus is eenvoudig: Je horloge dien je in te leveren, vaste tijdstippen, pauzes, etenstijden etc worden middels een gong kenbaar gemaakt (mijlen ver in de omgeving te horen). Dagelijks luister je naar zes tapes, in je eigen checkunit (een soort bedstede met koptelefoon en licht installatie). Na elke tape schrijf je je ervaringen op of spreekt ze in op band waarna je terugkeert naar de groep en je ervaringen (al dan niet) deelt. Het is voor mij en de overige deelnemers (ca 24) een onvergetelijke week geworden. Een week vol emoties, frustraties, hoop, energie, liefde en verbondenheid met het universum of de kosmos als je wilt, weinig slaap ca 4 1/2 uur per dag maar zoveel energie dat dat ruim voldoende was.
Ik heb m'n helpers ontmoet, ik heb gevlogen en gesproken met adelaars, ik ben buiten het heelal geweest, heb energie gevoeld en gezien, heb gesproken met m'n vader die al 18 jaar dood was, door de tijd gereisd en vele vragen beantwoord gekregen (zowel tijdens de bandjes of daarbuiten) die voor mij belangrijk zijn. Ik weet m'n doel in dit leven en weet dat het bewustzijn doorgaat. Bovendien heb ik blijvend toegang tot de verschillende Focus gebieden die je met behulp van HemiSync kunt bereiken.
Elke tape die je luistert geeft een andere ervaring en de volgende bouwt verder op de eerder opgedane ervaringen. Je gaat via een gestructureerde methode naar de verschillende focus gebieden (gebieden waar je andere ervaringen kunt opdoen) bv Focus12 is geschikt voor het vragen, het verkrijgen van antwoorden en ontmoetingen, Focus15 is een gebied waar geen tijd is (tijdreizen), Focus21 is een gebied waar ook overledenen vertoeven. Daarnaast krijg je de beschikking over diverse tools die je kunt gebruiken voor ondermeer communicatie over welke afstand dan ook of heeling van jezelf en anderen. Je leert jezelf te omhullen met een beschermend energie veld dat alleen jij kunt doorbreken, je leert bakens uit te zetten zodat je je weg terug kunt vinden, je leert methoden om je zorgen tijdelijk aan de kant te zetten en je krijgt tools om levensvraagstukken te bewerken en nog veel meer.
Naast het persoonlijke karakter van de cursus en het beantwoord krijgen of geconfronteerd worden met levensvraagstukken viel er voor mij ook veel te genieten. Reizen door of met je geest/bewustzijn door onbekende gebieden is met name tijdens de freeflow tapes geweldig. Vaak heb ik alleen maar liggen genieten, vol be- en verwondering over de dingen die ik zag, prachtige kleuren, wiskundige patronen, energievelden, ontmoetingen, landschappen, soms zonder de betekenis te begrijpen. Soms tijdens communicatie wist ik dat ik een direct antwoord op een gestelde vraag kreeg maar begreep ik het antwoord eenvoudig niet. Diverse malen is het voorgekomen dat ik het antwoord even later (zonder te vragen) via een van de medecursisten kreeg aangereikt. Kortom een week om nooit te vergeten.
Ik gebruik HemiSync nog vrijwel dagelijks als ochtendritueel en vaak als vorm van meditatie. De tapes en cd's zijn voor mij een steun om de benodigde staat van veranderd bewustzijn te bereiken, die anders alleen na jarenlange meditatie wordt gehaald. Ik gebruik het af en toe om vragen beantwoord te krijgen, maar vaak ook alleen maar om te relaxen en m'n geest vrij door de gebieden te laten dwalen. In m'n kennissenkring verspreid ik de tools regelmatig onder andere voor slaapproblemen of pijnbestrijding. Ze werken goed de bandjes en cd's, ik weet het is een technisch gebeuren en daarmee misschien typisch Amerikaans, maar het werkt wel. Ik ben er blij mee.
© Alle rechten voor de schrijver
Nadat Sten wat kritisch reageerde op de 'kantlijnen' van het Monroe Institute wist Hein haar wat zinvolle aanvullingen op haar mening te geven.....
Beste Sten,
Een mailtje terug maar weer (is toch makkelijker dan brieven, maar niet zo makkelijk als praten via thought balls).*.
Je mag mijn brief plaatsen als lezersbrief.
Ik denk inderdaad dat je te kritisch bent op het Monroe Institute. De structuur die ze aanbieden geeft denk ik houvast aan mensen die voor het eerst met dit soort ervaringen in aanraking komen. Ze zijn inderdaad goedbedoeld en ikzelf heb ze nooit als dogmatisch of belemmerend ervaren. Ik ben dan ook iemand die in dat soort dingen (ik betaal er veel voor) met vol enthousiasme duikt. Tegelijkertijd ben ik zelf zeker ook kritisch en altijd op m'n hoede voor Goeroe-achtige praktijken die mij en anderen proberen te vertellen dat hun waarheid de enige waarheid is. Dat heb ik tijdens m'n weekin het Institute geen moment ervaren. Hoewel er een gestructureerde set upvan luisteren naar de bandjes was en het wekken van verwachtingen niet totaal te voorkomen is, heb ik geen moment de indruk gehad dat we werden gestuurd. Ook in het delen van de ervaringen na het luisteren van de bandjes, heb ik alleen openheid, respect, ruimte en begrip ervaren. Elke ervaring (en die was van 24 individuen natuurlijk anders) was goed en werd niet bekritiseerd, maar geaccepteerd als de ervaring van die persoon.
Voor zover ik Robert Monroe ken vanuit zijn boeken geloof ik ook niet dat hij dogmatisch was, hij heeft allen zijn ervaringen opgeschreven. Dat lezende en de afwezigheid van does and don'ts heeft me juist doen besluiten om naar het Instituut te gaan en te zien wat er voor mij te beleven valt. Ook ik hou ervan om mijn eigen waarheid te achterhalen en heb dat inmiddels via meerdere methoden (en boeken lezen en praten met andere wijze mensen) geprobeerd en blijf dat proberen. o.a. Lightbody en Avatar hebben mij prachtige dingen laten ervaren en nieuwe inzichten doen verkrijgen.
Spirituele ervaringen kun je op vele manieren opdoen en dat hoeft niet metbehulp van bandjes of welke andere hulpmiddelen dan ook, maar het helpt soms wel.
Ik ben het wel eens met je kritiek op het huidige Monroe Insitute, het krantje staat inderdaad vol met holle frasen met maar af en toe een interessant artikel, de semi-wetenschappelijke onderzoeken uitgezonderd. En het vergoddelijken van Robert stuit mij ook tegen de borst, maar ik kan daar tegelijk doorheen kijken. Vergeet niet dat het Amerikanen zijn en die doen dingen nu eenmaal anders dan wij, Amerika is hun thuis markt en daar wordt de schrijfstijl (en het wervende karakter) op afgestemd. Bovendien is het naast een onderzoekscentrum, allang een business geworden, waar vele mensen hun brood mee verdienen, daarbij speelt dan hun geliefde motto "never change a winning team". Zeker niet mijn motto, maar zijn doen het nu eenmaal op hun manier.
Daarnaast kan ik me goed voorstellen hoe jij daar tegenaan kijkt. Vergeet echter niet dat jij het talent of gave (in meerdere mate dan anderen) hebt om uit te treden en daar te ervaren wat je maar ervaren wilt, jij hebt die bandjes niet nodig en me verplaatsend in jou zou ik de structuur (en de beperkte tijdsduur van de tapes) waarschijnlijk ook als beperkend ervaren. Ik weet niet of jij je ertoe geroepen voelt maar wellicht zou jij de juiste persoon kunnen zijn om het Institute van nieuwe impulsen te voorzien. Ga er beslist eens kijken, het is zeker de moeite waard. En doe Robert de groeten als je hem mocht ontmoeten op een van je trips.
Met liefde,
Hein
© Alle rechten voor de schrijver
* Noot van Sten: zie de boeken van Robert Monroe. 'Thoughtballs' zijn een soort kant en klare telepathie-vorm, en dit is het woord wat Robert Monroe eraan gaf. In een 'Thoughtball' zit een zeer geconcentreerde lading van informatie en bevat zodoende veel voor de geest om te 'verteren'...
