Uittredingen
en
buitenlichamelijke ervaringen
Brieven
Giovanna:
(woensdag 27 augustus 2003)

 


Beste Sten,

de naam Giovanna is een alias omdat ik zelf een niet veel voorkomende naam heb, waardoor mensen snel weten dat ik ik ben. Ik ben een vrouw van 26 jaar en al enige tijd bezoek ik deze site en ben druk bezig alles te lezen.

Om een heel lang verhaal samen te vatten: ik weet al sinds enige jaren dat ik enigszins paranormaal begaafd ben; voor zover tot nu toe bekend betreft het magnetisme. Heb me er in het begin mee bezig gehouden, maar daarna jaren gelaten voor wat het is. Sinds kort ben ik de 'draad weer op aan het pakken' en me er weer wat meer in aan het verdiepen. Niets van hetgeen hier allemaal beschreven wordt (en ik tot nu toe heb gelezen) komt mij bekend voor, ik kan me er niet op 'betrappen' dat ik uittredingen heb. Geen enkele van de kenmerken kan ik op mij betrekken.

Mijn vraag omvat eigenlijk het navolgende:

ik slaap al járen 'slecht'. Mijn dromen zijn meestal vreselijk intens en lijken realiteit, maar ik weet toch naderhand dat het niet klopt (feiten kloppen niet me de 'dagelijkse realiteit'). Ik word 's ochtends altijd doodmoe wakker en hoewel ik me de rest van de dag wel altijd vrij fit voel, zou ik me op ieder moment van de dag, overal, zo kunnen neerleggen en probleemloos in slaap kunnen vallen. Vreemd genoeg lijkt het wel alsof ik mijn slaap in kan halen, 's ochtends vroeg als ik wakker ben geworden en nog - bewust? - een half uurtje of uurtje kan soezen (ik val dan ook niet meer echt in slaap, het is maar heel lichtjes).

Ik slaap 's nachts zo vreselijk diep en vast dat ik met geen mogelijkheid wakker te krijgen ben, ik slaap werkelijk letterlijk onverstoorbaar door. Mijn vriend kan 's nachts het licht aandoen, hardop praten en mij op en neer schudden: ik word níet wakker.

Dat in ogenschouw nemende, wordt het volgende verhaal wel frappant: ca. 3 jaar geleden had ik een afscheidsfeestje van een collega op de dag voor mijn verjaardag. Dat was natuurlijk meteen na werktijd in een kroeg, dus zonder avondmaaltijd aan de wijn gegaan. Alles ging goed met 6 flinke bellen rode wijn, maar de man met het hamertje sloeg genadeloos toe, toen ik naar buiten stapte. Mijn vriend was wat later op uitnodiging nagekomen, had me naar huis gebracht en zou blijven slapen (we woonden nog niet samen). Ik was zo dronken dat ik 'even wilde gaan liggen', maar dat ging faliekant mis: met mijn ogen open draaide mijn hele kamer om mij heen, deed ik mijn ogen dicht voelde het alsof mijn lichaam met Mach 5 vooruit gekatapulteerd werd.



 


Uiteindelijk is dat afgezakt, heb ik me uitgekleed en ben onder de wol gekropen om weer helemaal 'van de wereld' te zijn.
Gelijktijdig met mij had ook mijn vader een feestje van zijn werk en was inmiddels (toen ik nog beneden zat) thuisgekomen en linea recta naar boven gelopen en naar bed gegaan. Omdat hij dat altijd deed als hij écht teveel gedronken had, besteedde mijn moeder er geen aandacht meer aan. Zij en mijn vriend zijn een ruime tijd later naar bed gegaan en hebben schijnbaar nog wat over mij gegrapt omdat mijn vriend gewoon het licht aan kon doen en niet stil hoefde te zijn, omdat ik toch nooit wakker werd. Toen mijn moeder naast mijn vader in bed lag en nog wat aan het lezen was, hoorde ze mijn vader een vreemd gorgelend geluid maken. Omdat ze niets kon zien - mijn vader lag met zijn rug naar haar en de slaapkamerdeur toe - is ze om het bed gelopen om eens te kijken. Ze schrok zich wezenloos toen ze het bloed op zijn kussen zag, zijn kapotte bril op het nachtkastje en zijn
gezicht opgezwollen en bebloed was.



 


Ze is heel stil mijn slaapkamer opgelopen om mijn vriend zachtjes wakker te maken en te waarschuwen. Hoewel ze zachtjes fluisterde tegen mijn vriend 'er is iets gebeurd, zijn gezicht zit onder het bloed', stond ik in 2 seconden klaarwakker en broodnuchter naast het bed. Hij bleek uiteindelijk die nacht van de stoeprand gevallen te zijn en zijn hoofd bleek geschampt te zijn door een autoband hetgeen die verwondingen had veroorzaakt. Eind goed, al goed gelukkig en ik de dag erna zonder kater.

Toch blijft dit me bezighouden, hoewel ik in een diepe slaap moet zijn geweest omdat mijn vriend vrij luidruchtig naar bed was gekomen en schijnbaar nog een beetje op me had geschampt vanwege mijn 'gezelligheid' die avond na thuiskomst en ik niet wakker ben geworden, kreeg ik alles mee wat mijn moeder tegen mijn vriend fluisterde over mijn vader.

Ik kan er geen logische verklaring voor vinden. Evenals voor het telkens 's ochtends doodmoe wakker worden. Mijn vriend is trouwens een lichte slaper en heeft mij verzekerd dat ik niet onrustig slaap, oftewel veel beweeg. Meestal word ik 's ochtends ook in dezelfde houding wakker als ik me als laatste kan herinneren van de avond daarvoor.

Ik moet erbij zeggen dat ik een bangeschijter eersteklas ben. Hoewel het paranormale mij erg fascineert, weet het mij ook grote angst in te boezemen.

Als iemand mij wat meer kan vertellen, graag. Want beeld ik me nu dingen in of is er meer aan de hand en zo ja, hoe kom ik daar achter?

Alvast bedankt!



 


Giovanna (01-11-1976)



 


© Alle rechten voor de schrijfster

 
Sten:

Hoi Giovanna.


Het klinkt alsof je volkomen opgaat in de droomwereld en (het) daar ook heel intens (be)leeft. Of je dan ook uitgetreden bent (in droomgebieden of verwant), laat ik in het midden. Er zijn mensen die tijdens hun 'dromen' elders bijvoorbeeld andere mensen/geesten helpen, terugkomen en zich daar dan niets van herinneren, maar heel moe zijn, net zoals jij. Dat je iets niet meer weet, wil dus niet zeggen dat er niets in die geest heeft plaatsgevonden. Misschien leef je daar wel ten volste, zozeer, dat je er hier nog moe van bent en bij wijze van spreken overdag dus je nachtrust nodig hebt. Gelukkig kun jij wel wat bijslapen en blijf je toch fit.


Misschien zou het leuk zijn meer zicht te krijgen op je nachtactiviteiten, ze structureel op te schrijven of dit te proberen, zodat je je geheugen traint en misschien kunt herinneren waarom je nu precies zo moe bent 's ochtends.


Het verhaal over je vader toont aan, dat je bewustzijn toch op een bepaalde manier op twee plaatsen tegelijk kan zijn, dat je dus zelf (onbewust) ervoor kiest al dan niet wakker te worden en iets mee te krijgen.


Ik raad je dus aan je nachtleven grondig te gaan bijhouden zodat misschien duidelijk mag worden wat jij allemaal onderneemt in je slaap.


Liefs,


Sten


 
Home - Lezersbrieven - Giovanna
LinkerMenu