Uittredingen
Sinds 2 jaar heb ik te maken met uittredingen. Soms vele keren achter elkaar, soms 2 maanden achter elkaar niet. Een half jaar geleden ontmoette ik mijn gids, dacht ik. Alleen door onderzoek van anderen bleek dat het mijn gids niet was, maar iemand uit de 'tussenwereld' die zich voordeed als mijn gids. Nu heb ik het advies gekregen om te stoppen met uittreden (niet dat ik er zoveel tegen kan doen) Heel af en toe probeerde ik het wel eens bewust te doen. 2 keer is dat gelukt. Dit is volgens de anderen heel gevaarlijk en ik moet daar onmiddellijk mee stoppen. Dit heb ik dus ondertussen gedaan. De reden dat het zo gevaarlijk voor me is. komt omdat ik het onderscheid niet kan maken tussen goed en kwaad, net zoals bij de gids.
Ik vind het jammer dat ik moet stoppen en twijfel hier ook sterk aan. Stoppen betekent voor mij vermoeide inspannende nachten. Als ik naar bed ga, voel ik meestal al snel een draaierig gevoel: het gevoel dat mijn bed op en neer gaat, dat ik in 2e staat word getrokken, gesuis in mijn hoofd, etc.. Vaak probeer ik hier wat aan te doen door heel gespannen te gaan liggen en me er op te concentreren dat het stopt. (Dit heeft voornamelijk te maken met de angst die ik er nog steeds voor heb.) Elke nacht zo gespannen liggen kan zeer vermoeiend zijn. Soms laat ik het dan maar gewoon gaan en of dan treed ik uit of ik val in slaap en treed in mijn droom dan soms als nog uit.
Degenen die mij het advies gaven te stoppen, gaven me ook het advies me te gronden. Zo zou ik niet meer uittreden. Dit heb ik gedaan en het uittreden is inderdaad weggebleven op één keer na.
Ik ben er nog niet achter hoe ik goed van kwaad moet onderscheiden. Ik wil dit heel graag ontdekken als ik maar weet welke richting ik op moet.. Heeft u dit probleem ook meegemaakt, hoe bent u er op gekomen? Is het iets wat ik zelf moet ontdekken?
Bedankt voor het maken van deze site.
Liefs: Gabriëlle (27-10-81)
© Alle rechten voor de schrijfster
Lieve Gabriëlle.
Bedankt voor het delen van je gevoelens en
ervaringen. Ik ga jou niet zeggen of je wel of niet mag uittreden. Dat recht
heb ik niet, en andere mensen hebben het ook niet. Dat is jouw keuze.
In jouw verhaal mis ik jouw eigen persoon een
beetje. Het woord 'de anderen' komt wel erg vaak voor. Waarom neem je zomaar
iets van een ander aan? Waarom geef je ze meer krediet dan je jezelf geeft?
Waarop baseren die anderen zich? Het gaat mij om wat jij erbij voelt. Ik zou
het jammer vinden als je je eigen spirituele weg blokkeert door zo
geforceerd met uittredingen om te gaan.
Het 'gevaar' element is kennelijk 'in', want
ik hoor de laatste tijd steeds mensen roepen hoe gevaarlijk uittreden wel
niet is. Die mensen weten soms niet eens wat uittreden precies inhoudt noch
weten zij dat ieder mens elke nacht uit zijn of haar lichaam treedt tijdens
dromen en astrale reizen. Als die anderen maar blijven roepen 'Gevaar!' dan
zal ik daar zeker een tegengewicht in bieden. Ik voel en weet dat uittreden
iets volkomen natuurlijks is. Of je het wel of niet wilt beleven en hoe, dat
zul je voor jezelf moeten uitvogelen. Je kunt best leren, als je het nu al
niet kunt, onderscheid te maken in goed en kwaad. Uiteindelijk zul je zelfs
niet meer bang zijn voor 'Hades' (zoals ik het negatieve noem) omdat je
beseft dat ook Hades een deel van de kosmos is, en, hoewel 'zowat niemand' dit
wil erkennen, een hele positieve werking kan hebben. Denk maar aan mensen
die na 'tegenslag' veranderen van egoïstische mensen in meelevende mensen,
simpel omdat ze zich nu meer kunnen inleven in de ander. Hades zorgt voor
veel spirituele groei...
Het gaat om een stuk acceptatie. Indien je
accepteert dat uittreden een stuk van de kosmos is, en dat de kosmos zowel
licht als donker kent, zul je er een stuk ontspanner mee om kunnen gaan.
Zoek dus uit wat je zelf wilt en accepteer
dan je eigen keuzes. Laat je vooral geen angst aanpraten. Angst is en blijft
een slechte raadgever.
Liefs,
Sten
