Hoi Sten,
Toen ik vanochtend in de auto zat en de aankondiging hoorde dat iemand in het programma Cappuccino kwam praten over uittredingen, ging er een schok door me heen. Die ervaring heb ik namelijk zelf ook gehad en er nooit raad mee geweten. Nog nooit over gepraat ook. Aangezien ik naar school moest heb ik je niet op de radio kunnen horen maar ben bij thuiskomst wel gelijk op internet gaan kijken. En vond jouw site.
Mijn uittreding vond ruim tien jaar geleden plaats en het was gelukkig eenmalig. Het was in een periode van grote emotionele onstabiliteit en angst. Ik werkte toen als verpleegkundige en had nachtdienst. Toen ik overdag naar bed ging gebeurde het. Eerst zag ik een heel fel licht en geesten (?) die naast mijn bed stonden. Ik zag alleen hun witte gewaden en vervolgens steeg ik op en zag mezelf in bed liggen. Met veel inspanning kon ik 'help' roepen waarop ik weer in mijn lichaam terugkeerde. Geschrokken ging ik rechtop zitten en heb de rest van de dag niet meer geslapen.
Ik heb dit gebeuren altijd verklaard door angst en een daardoor compleet gestoorde ademhaling. Heb altijd gedacht dat ik toen op het nippertje aan de dood ontsnapt ben geweest, maar een mooie bijna-doodervaring was het niet bepaald. Er ging niets troostends van uit.
Eerder had ik al 'paranormale' ervaringen gehad in de vorm van een soort hevige warme-lucht-sensaties, ook tijdens de slaap, en ook niet aangenaam.
Nou ben ik wel op zaterdag geboren, dus...De laatste jaren heb ik het niet meer gehad. Ik vind dat ook prima, wil er ook niets mee. Maar wil je wel danken voor het feit dat ik nu weet niet de enige te zijn met dergelijke
ervaringen.
Hartelijke groeten,
Françoise.
Hoi Françoise.
Hartelijk dank voor je e-mail die ik met grote interesse las.
[...]
Jouw ervaring mag dan in jouw gevoel vervelend geweest zijn, en geloof me, die ervaringen ken ik ook terdege!, maar in mijn ogen zijn alle paranormale ervaringen de moeite waard en op hun manier prachtig.
Misschien kan ik je dan toch een handreiking geven: plaats je ervaring niet los, maar zie het als één ervaring waarop er mogelijk nog meerdere kunnen volgen, als jij er maar voor durft open te staan. Eerste ervaringen zijn vaak eng/vevelend/onaangenaam omdat de persoon in kwestie erg overrompeld is, dat was bij mij ook zo.
En of het troostend of niet was; dat is dus jouw interpretatie ervan, je kunt het ombuigen zoals je wilt in je waardering.
Maar geef het 'paranormale', het spirituele, ook een kans zich te ontwikkelen en voor jezelf om eraan te wennen. Goed beschouwd is jouw ervaring toch heel uniek, niet waar, dat jij zoveel meemaakte op die dag. Zou je nu echt niet meer ervaringen willen op het vlak van uittredingen, als ik jou nu eens zeg dat ze na aanvang vaak al snel veel mooier en fijner worden, als jij er gewoon spontaan in meegroeit?
Ik hoor het graag als je me (en de medelezers van de web site 'Brieven') in nog meer van je boeiende ervaringen wilt laten delen!
Liefs,
Sten