Uittredingen

Hoi Sten,

ik wilde je dit verhaal, de ervaring is van gisteren, even mailen, je hebt mijn toestemming om het te plaatsen als je wilt.

Gisteravond was het weer eens raak, ik werd door Aurora gevraagd of ik misschien wilde helpen met het overgangsproces van een verdwaalde ziel. Ik besloot dit keer meteen ja te zeggen omdat ik toch daarna naar bed zou gaan. Ik maakte mijn gedachten leeg en werd getransporteerd naar een verlaten weg, Daar zag ik een meisje van circa 16 jaar huilend naast haar wrak van een brommer zitten. Toen ik naar de bromfiets keek, dacht ik bij mijzelf: hier klopt iets niet... De brommer zat namelijk zo in elkaar dat het meisje toch minstens wel een schram moest hebben gehad. 

Toen ik wat verder keek, begreep ik wat er aan de hand was, ik zat eigenlijk niet meer tegen het meisje te praten maar met haar ziel/geest, op dat moment zag ik namelijk een roerloos lichaam liggen een paar meter van de bromfiets vandaan dat wel degelijk letsel had opgelopen.

Dit vind ik trouwens een van de mindere aspecten van dit soort werk, omdat het altijd een grote impact op mij heeft om zulke ongelukken te zien. Lichamen liggen er doorgaans niet zo fleurig bij, dit is trouwens niet humoristisch bedoeld, ik kan alleen geen ander woord vinden.

Het meisje begon een verhaal over dat ze het zo erg vond dat haar bromfiets kapot was en dat ze bang was dat haar ouders boos zouden zijn. Ik kan je verzekeren dat dan je hart wel even breekt als jij al weet dat ze er niet meer is. Heel langzaam heb ik haar door het doen van een aantal experimentjes die je alleen voor elkaar kunt krijgen als je in je onstoffelijke lichaam bent, erop voorbereid dat ze niet meer in leven was. Nadat ze begreep dat ze niet meer in leven was, verschenen Aurora en haar eigen beschermengel, ook een vrouwelijke engel trouwens, en stonden we met z'n vieren op de stille weg. Ik  besefte dat het nu allemaal wel goed zou komen en dat mijn taak er hier opzat, dus ik keerde weer terug naar mijn fysieke lichaam.

Het blijven schokkende ervaringen maar het is zulk dankbaar werk dat ik het niet meer zou willen missen. Ik ben de Kosmos dankbaar dat ze mij de kans geeft om dit werk te doen.

Groeten,

Dick Noordzij


 


© Alle rechten voor de schrijver