Zelf heb ik al zo lang ik me kan herinneren "last" van paranormale belevingen. Ik heb altijd contact gehad met andere wezens, wist dingen van tevoren (vnl. ongelukken) en kan uit treden.
Dat laatste kan ik pas sinds 8 jaar.
Mijn dochter had toen een ongeluk gehad en lag al een paar weken in het ziekenhuis. Ik was op een gegeven moment erg moe en was even op bed gaan liggen. Ineens voelde ik dat ik uit mijn lichaam werd gezogen. Ik vergelijk het altijd met een stuk plastic folie dat los werd getrokken. Een rare vergelijking maar zo voelde het. Het begon bij mijn voeten en eindigde bij mijn hoofd. Omdat ik daar geen ervaring mee had, schrok ik. Maar al gauw vond ik het heerlijk. Ik zweefde een beetje in een hoekje van mijn kamer en voelde me zo relaxed, even geen stress van ziekenhuis bezoeken meer, gewoon helemaal licht.
Al gauw deed ik het zelf elke dag. Ik wist al hoe ik mezelf moest hypnotiseren, en dat gebruikte ik om uit te treden. en nog steeds als ik gestressed ben of niet kan slapen doe ik dat, het gaat bijna als vanzelf en ik ben daarna zo ontspannen dat het slapen vanzelf gaat.
Ik heb ook een keer gehad dat ik niet uittrad, maar dat er ineens allemaal gedaantes naast mijn bed stonden. Eerst dacht ik dat ik droomde maar dat was echt niet zo. Zij vertelde me dat ik mee moest. en hoe ik me ook verzette, ik wilde niet, maar ik moest. Ze vertelde me dat ik naar de dood zou gaan, en dat vond ik eng. Maar ik werd min of mee gezogen en toen werd ik ook helemaal ontspannen en voelde me net een veertje dat rond dwarrelde, zo'n fijn gevoel.
Dit klinkt allemaal misschien raar, ik praat er ook niet vaak over. Eigenlijk wilde ik vroeger vaak van dat paranormale af. Mensen keken me raar aan als ik op een kilometer afstand waarschuwde om uit te kijken op een bepaald kruispunt omdat er een ongeluk was gebeurd. Bovendien gingen andere mensen me allerlei vragen stellen en alles wat ik zei werd aan een paranormaal kapstokje gehangen. Nu kan het me niet meer zo schelen, ik gebruik het niet, maar als er weer eens wat gebeurt of als ik iets weet, vind ik dat ook niet meer erg!
Groetjes,
Denise
© Alle rechten voor de schrijfster
