Uittredingen
Beste Sten,
Mijn naam is Debby en ik ben
geboren op 12 april 1978. Dit bericht mag van mij geplaatst worden op de
site, omdat ik denk dat het meerdere mensen is overkomen wat mij
overkomen is.
Ik ben al een aantal jaar geïnteresseerd in het paranormale gebeuren, maar de laatste maanden ben ik er ook intens mee bezig. Ik ben twee keer naar een paranormale beurs geweest en alle twee de keren werd mij verteld dat ik ontspannen op bed moest gaan liggen en mijn gedachten moest uitbannen. Ik heb dit één keer geprobeerd en dat heb ik geweten!
Ik stuur jou deze mail, omdat ik
ook een brandende vraag heb wat mij nou precies is overkomen. (Laat het
duidelijk zijn dat ik vóór mijn ervaring nog nooit van jouw site
of een andere site gehoord had over uittredingen).
Ik lag op bed op mijn rug met mijn
ogen dicht (volledig bij bewustzijn en volkomen wakker) mijzelf te
ontspannen, door mijn lichaamsdelen af te gaan vanaf mijn tenen. Ik deed
dit door aan mijn voeten te denken en ze volledig te ontspannen.
Langzaam ging ik zo omhoog. Misschien nog de moeite waard om te
vertellen, maar voordat ik mij ging ontspannen heb ik acht keer van
boven naar beneden over mijn lichaam gewreven van mijn keel tot aan mijn
buik met de vraag: "Lieve gids, wil je mij helpen en beschermen?.
(Dit heb ik ooit gelezen in het boek 'Het onzichtbare licht' van Evert
Hartman en ik weet niet of dit verzonnen is, maar het geeft een
rustgevend gevoel als je wrijft).
Maar goed, ik was inmiddels bij
mijn buik aangekomen om deze te ontspannen (na ongeveer een kwartier) en
toen stelde ik de vraag weer of mijn gids mij wou helpen en beschermen.
Vanaf dit moment gebeurde er iets wat ik nog nooit meegemaakt had en
waardoor ik een beetje bang werd (ik denk angst voor het
onbekende).
Op het moment dat ik de vraag
stelde, gingen mijn oren ontzettend hard suizen (zoals ik vroeger wel eens
had als ik hoge koorts had en ging ijlen). Ik kon dit suizen niet beïnvloeden
met mijn gedachten, want op geen enkele mogelijkheid kon ik meer
gedachten naar binnen laten. Ook voelde ik een ontzettende druk op mijn
hoofd (bovenop mijn kruin, waar je fontanel zit) en achteraf gezien kan
het ook trekken zijn geweest. Het was net of iemand met zijn hand op
mijn hoofd zat te duwen. Ik had tevens het gevoel alsof ik zweefde, maar
omdat ik nog helemaal wakker en bij was, voelde ik aan mijn dekbed en
voor mijn gevoel kon ik niet zweven want mijn dekbed lag nog op mij.
Ik had mijn ogen dicht op dit
moment, maar ik merkte dat er licht door mijn oogleden wilde komen
(terwijl de kamer pikdonker was).
Dit schrok mij nog het meest af,
want het idee om mijn ogen te openen en iemand in mijn kamer te zien (bijvoorbeeld
een geest of zo) zag ik niet zitten. Ik heb mijn oogleden nog verder
dichtgeknepen, tot trillend aan toe, maar het licht bleef door mijn
spleetjes van mijn ogen komen. Vanaf dat moment was ik zo bang, dat ik
mij omgedraaid heb op mijn zij en dat ik een liedje ben gaan zingen in
mijn hoofd om afleiding te zoeken. Mijn ogen gingen open en het gesuis
verdween.
Eén week later was ik op internet aan het surfen, toen kwam ik per toeval op jouw site. Ik vraag mij af of dit een voorbereiding was op een uittreding of kan het zijn dat mijn bovenste chakra zich opende (vanwege de druk op mijn hoofd)?
Eerlijk gezegd ben ik een beetje
bang dat als het me weer gebeurt, dat ik mijzelf niet meer durf te
ontspannen, want ik had een andere uitwerking verwacht.
Ik hoop dat je mij antwoord wilt
geven op mijn vragen en dat er maar veel mensen iets aan mijn verhaal
hebben.
Groetjes,
Debby
© Alle rechten voor de schrijfster
Beste Sten,
Mijn naam is Debby en net 5 minuten
geleden heb ik je een e-mail gestuurd met mijn ervaring. Toch wil ik nog
iets kwijt. Ik heb net het boek uitgelezen van Robert Monroe
'Uittredingen' en daarin vertelt hij over een kramp in zijn buik die niet
te verklaren is. Die kramp heb ik ook gehad, zo´n 6 keer in een half jaar
(daarna was het over, maar af en toe ben ik bang dat het nog terugkomt) en
ik had gehoopt dat Robert er een antwoord voor had. Jammer, want dat heb
ik dus ook niet. Het kwam vaak ´s avonds en dan moest ik echt op bed gaan
liggen, want ik kon niets meer. Met opgetrokken benen en een extra kussen
onder mijn rug lag ik te creperen van de pijn en om de vijf minuten moest
ik overgeven (er kwam niets uit als je het wilt weten).
Uiteindelijk val je in slaap van
uitputting en ´s ochtends kon ik niet naar school vanwege de spierpijn
die ervan overbleef. Ik hoop dat iemand mij kan vertellen wat dit is
geweest en of iemand dit ook heeft meegemaakt. (Misschien ook openen van
een chakra of zo, alleen erg pijnlijk?)
Bedankt.
Groetjes,
Debby
© Alle rechten voor de schrijfster
Je ervaringen zijn in ieder geval voor mij inderdaad heel herkenbaar. Je geeft zelf in feite al de antwoorden. Het lijkt mij inderdaad de voorbereiding op een uittreding en het 'openen' respectievelijk vergroten van je 'kosmische bewustzijn'. Misschien ga ik zelf "het spirituele" overigens wel "het kosmische" noemen, want soms merk je dat woorden niet helemaal juist zijn of te beladen. Het woord "paranormaal" heb ik voor mij zelf al 'afgedaan' en ik moet eerlijk zeggen dat ik het woord 'spiritueel' ook niet meer zo ideaal vind.
Wat betreft die kramp kan ik geen eenduidig antwoord geven. Het kan er direct mee te maken hebben of niet. Zelf heb ik ook wel eens vragen die niet beantwoord lijken te worden. Misschien is het ook goed zo. Maar als je echt vaak ziek bent, is het tijd om naar de dokter te gaan of zelf uit te zoeken of er lichamelijk niets mis is. Dat kun je dat tenminste uitsluiten. Maar ik heb begrepen dat je er geen last meer van hebt.
Heel hartelijk dank voor je twee waardevolle bijdrages en veel kosmisch succes :)
Sten
