Uittredingen
Ik ben zelf (ook) met een boek bezig. Mijn opzet is o.a. de reïncarnatieleer uit de taboesfeer van het christelijke geloof te krijgen.
Mijn allereerste uittreding is bijna gelijk aan die van jou. Ik was ook zeven jaar en aan mijn amandelen geopereerd, alleen was het bij mij niet in de operatiekamer maar weer terug op zaal, dat ik mezelf vanuit een hoek van het plafond zag liggen. Ik was verbaasd dat mijn lichaam daar beneden in het bed lag en ikzelf tegen het plafond zat "geplakt". Ik vroeg me af HOE terug te komen in mijn lichaam, toen bedacht ik om maar "gewoon" weer te gaan slapen en dat lukte. Even later werd ik wakker en was alles weer gewoon.
Evenals jij droom ik ook heel veel. Mijn dromen zijn in het verleden EN in de toekomst. Soms ervaar ik dat ik er "bij" ben en ervaar dat steeds meer als "uittredingen". Mijn kerkelijk leven heb ik een jaar geleden losgelaten, (niets mis mee trouwens, voor anderen), maar ik kon er niet!!meer mee uit de voeten.
Ik heb nogal wat herinneringen van voor m'n geboorte. Wanneer ik dat wel eens in "onze" kringen deelde, was dat OF occult of van satan, totdat je uiteindelijk tegen een muur blijft lopen, dan ga je automatisch naar andere wegen zoeken. Nu komen er steeds meer mensen op mijn pad met dezelfde ervaringen en daar ben ik blij mee. Ik denk dat onze "nieuwe wereld" begint met een geestelijk ontwaken zoals jij (dat wellicht wat meer) en ik dat (misschien wat minder) ervaren. Het spirituele ontwaken staat voor de deur. Ik ben al een stukje ouder dan jij en moeder van drie grote kinderen. 21-16 en 11 jaar oud.
Leeftijd is echter niet belangrijk. Alles komt op het juiste moment. Het laatste jaar heb ik erg veel gelezen en ben onnoemelijk veel aan het ontdekken. Begrippen als tweelingzielen en begeleidende geesten zijn dingen welke een jaar geleden nog niet mogelijk voor me waren. [...]
Hartelijke groeten,
Carla.
© Alle rechten voor de schrijfster
Een paar weken geleden alweer las ik de brieven in deze rubriek, erg indrukwekkend allemaal.
Zoals ik al eerder schreef droom ik in het verleden en in de toekomst. Hier een voorbeeld van een aantal weken terug.
Droom: Jong was ik, hoe jong weet ik niet, maar ik moest duidelijk tegen mijn "belagers" opkijken, ze waren in het zwart gekleed. Ik werd gestraft omdat ik iets had gedaan wat niet mocht. In eerste instantie was ik geblinddoekt, maar deze doek werd verwijderd bij de plek "des onheils". Dit was een grote gemetselde put. Instinktief voelde ik aan wat er ging gebeuren en zo gebeurde het ook . M'n enkels werden aan elkaar gebonden en op m'n kop lieten "ze" me in de put zakken. In het lichtschijnsel wat in de put viel, zag ik de grove handgebakken stenen, oud en verweerd en de vieze muffe geur van de put doordrong m'n hele wezen. Daarna zakte m'n hoofd in een prutachtige smurrie.
Op het moment dat ik bezig was te stikk!en, haalden ze (de goedzakken) me weer naar boven, daar werd ik nogal ontredderd, bevrijd van de enkeltouwen. In een van de twee mannen herkende ik een persoon uit dit leven (familielid). Achterom kijkend zag ik een nieuw slachtoffer aankomen, eveneens geblinddoekt, maar zittend in een kar. Het was niet moeilijk te raden wat ook hem te wachten stond.
Walgend van deze handelingen werd ik wakker. Het was half vier in de ochtend en ik merkte dat ik niet zomaar wakker was geworden, maar van de pijn, of liever gezegd, rare pijnlijke elektrische stroomstoten(spiertrekkingen) in m'n enkels. Nooit eerder had ik dit zo ervaren. Ook had ik het vreselijk benauwd, het was of ik de adem uit m'n tenen moest halen. Ik stond op om wat oefeningen te doen en weer in bed terug bedacht ik me dat ik 'm (de droom) eerst maar in m'n boekje moest opschrijven, want stel dat ik 'm de volgende morgen zou zijn vergeten. (haast niet denkbaar, maar enfin) Nadat ik zo ruim een uur bezig ben geweest, liep het! al richting vijf uur voordat ik weer indommelde.
Een aantal mensen waaronder mijn man vertelde ik de volgende dag deze droomgebeurtenis en twee dagen later mijn vriendinnen van de mandalaclub (mandalatekenen= tekenen vanuit het middelpunt). Het meest vreemde komt nog. Anderhalve week later ga ik bij een andere vriendin schilderen, zij heeft kasten vol (spirituele) boeken en ook dit keer drukte ze me er twee in de handen. "Voor je vakantie", zei ze. Ik bedankte haar en beloofde d'r dankbaar gebruik van te maken. 's Avonds thuis bladerde ik de dunste van de twee even door en tot mijn stomme verbazing las ik halverwege het boek een kopie van mijn droom. Exact dezelfde gebeurtenis verteld door een man in "regressietherapie". Het enige verschil met mijn droom was dat ze hem niet ophaalde, maar "loslieten", de afloop laat zich raden.
Toeval??????
Groetjes,
Carla
© Alle rechten voor de schrijfster
Mijn visie op dit soort dromen is het volgende: Onze ziel is eeuwiglevend, bij een incarnatie, waarbij onze ziel de vrije keus heeft, is er een wet welke onze herinnering (voor tijdelijk) afbreekt, voor DIT stoffelijk; anders zouden wij TE zwaar belast deze verdere "leerschool" moeten doorstaan. Gebeurtenissen welke ons emotioneel zo diep hebben aangegrepen, zijn schijnbaar niet los te koppelen van onze diepste kern, of misschien willen we "hem" bewust niet loskoppelen om er op wat voor een manier ook mee "klaar te komen", of hem te verwerken, "los te laten".
Daar komt nog bij (althans zo ben ik het op dit moment aan 't ontdekken) dat wij ook tot een zgn. "groepsziel" behoren en in die hoedanigheid zouden we dan ook ervaringen van anderen kunnen meedragen, net zoals de individuele cellen van ons bloed behoren tot een en dezelfde bloedbaan, zo behoort onze ziel, alhoewel op zichzelf staand, ook tot een groter zielsverband.
Zo zou het ook te verklaren zijn dat veel mensen dezelfde gevoelens, verlangens, gedachten of dromen hebben. Ik vind het heel moeilijk dit met woorden uit te leggen (vandaar ook dat in de astrale wereld mensen (geesten) met gedachten communiceren???), omdat ik dit net aan het leren ben en ik het op dit moment alleen nog maar kan verklaren als een soort "zielsgeheim", er gaat een wereld voor me open.
Veel geheimen liggen ook in het "tijdloze" van VOOR EN NA ons stoffelijke, wat in ons gevoel in 1500 was kan in realiteit toekomst zijn, snap je?? (ikzelf nog maar nauwelijks) Hoe het ook zij, we zijn MET ELKAAR bezig te ontdekken, de hoogte, en diepte, de lengte en de breedte van de grootheid van God=LIEFDE; want alles komt voort en is onderweg naar de volkomen liefde.
Groetjes,
Carla
© Alle rechten voor de schrijfster
