Een paar jaar daarna gingen mijn vriend en ik samenwonen. We kregen samen een kind. Ongeveer een jaar daarna beleefde ik mijn eerste uittredingservaringen. Ik lag op bed en het gebeurde alleen als ik op mijn rug lag. Mijn lichaam begon weer helemaal te tintelen en mijn oren te suizen. Mijn lichaam raakte helemaal verlamd. Ik kon me niet meer bewegen en ik probeerde me ertegen te verzetten, omdat ik het eng vond. Ik wist niet wat er met mij gebeurde. Toen kreeg ik het gevoel dat ik uit mijn lichaam ging. Ik probeerde wat te zeggen, maar er kwam geen geluid uit mijn mond. Het leek alsof ik naast mijn bed zweefde, want ik zweefde vrij laag en ik kon mijzelf ook niet zien liggen, waarschijnlijk omdat ik op mijn rug lag. Alles wat rechts van me was kwam dichterbij. En ik kon niet verder komen dan het einde van mijn kamer.
Dit duurde altijd maar erg kort en het gebeurde wel een paar keer achter elkaar. Misschien omdat ik me verzette, kreeg het niet de kans om langer te duren. Maar dat weet ik dus niet. Ik beleef de ervaring iedere keer weer op dezelfde manier. De laatste keer kon ik me een beetje draaien en zag ik van de zijkant mijn bed. Maar alles blijft dan donker. Mijn vriend sliep gewoon door en had niets in de gaten. Ik plofte terug alsof ik in een diepte viel.
Zelf denk ik sterk dat het te maken heeft met het feit dat je lichaam in slaap valt en je geest nog klaarwakker is, omdat je bijvoorbeeld teveel nadenkt, terwijl je lichaam erg vermoeid is. Waarom ik dit denk? Ik had deze ervaringen gedurende de periode dat het niet zo goed tussen mijn partner en mij ging. Toen onze relatie beëindigd was, waren de uittredingen en de vreemde dromen ook over. Het moet te maken hebben gehad met mijn gemoedstoestand op dat moment en met wat je meemaakt.
Een enkele keer heb ik nog zo'n ervaring en ik vind het nog steeds eng. Ondanks dat ik weet dat er niets met me gebeurt, maar omdat ik dan wel weet dat me iets te wachten staat. Misschien weer een teleurstelling of iets waar ik tegen op zie. Wat vinden jullie er van? Kan dit een oorzaak zijn? Ik heb waarschijnlijk al die tijd aangevoeld dat de relatie over zou gaan en ik alleen met mijn zoontje verder zou moeten.
Andere ervaringen die ik heb zijn voorspellende dromen. Zo droomde ik een keer dat mijn vriendin een meisje kreeg en dat het een zware bevalling was. Drie dagen daarna kwam hij uit. Ook heb ik wel dromen die niet uitkomen. Ik droomde een keer over een buurmeisje dat dood ging. Nou ze leeft gelukkig nog steeds. Hopen dat hij niet uit komt.
Carien
© Alle rechten voor de schrijfster
Hoi Carien.
Het kan heel goed dat in een intense periode
de alertheid vergroot is en de openheid voor de astrale wereld en astrale
beleving groter dan normaal. Inderdaad ook tijdens grote vermoeidheid kan de
geest er extra gemakkelijk uitschieten. Toch denk ik niet dat dit alleen
voorbehouden hoeft te zijn aan die specifieke periode in je leven. Het heeft
te maken met een vergrootte gevoeligheid en die kan natuurlijk ook 'op
andere dagen' terugkomen.
Dank voor het delen van je ervaringen die
heel herkenbaar zijn voor mensen met bewuste uittredingservaringen, veel
succes en hartelijke groeten,
Sten
