Uittredingen
Hallo Sten,
sinds ongeveer een half jaar ben ik me bewust van mijn uittredingen (oftewel 'tripjes', zoals ik ze in mijn omgeving noem, om het een beetje luchtig te houden). Voorheen noemde ik dit mijn angstdromen, omdat ik tijdens een uittreding in die negatieve sfeer zoals jij schrijft in je boek, bleef hangen en niet wist wat dit was (ik zorgde dat ik zo snel mogelijk wakker werd), en niet wist dat ik van daaruit in een positieve energie kon komen. Per toeval vond ik een boek in de bieb over bijna-dood-ervaringen, en na dat te hebben uitgelezen ben ik op diezelfde plank andere boeken gaan uitzoeken, waaronder een boek van Monroe en vervolgens jouw boek 'Door het raam'. Ik vond het boek van Monroe best zware kost, en zonder deze uit te lezen ben ik in jouw boek begonnen, dat ik vervolgens bijna in één keer heb uitgelezen!
Tot die tijd had ik dus alleen 'angstdromen': achteraf trad ik dus uit, maar ik hing blijkbaar vlak boven mijn lichaam, want ik bleef in een zeer negatieve energie waar elke keer één of twee 'wezens' met me in gevecht gingen (o.a. handen om mijn keel leggen, of letterlijk bovenop me liggen en met me vechten zodat mijn astrale lichaam op een gegeven moment naast mijn bed op de grond in gevecht was met dit 'wezen'). Maar, en daar wil ik je eigenlijk toch wel voor bedanken, de eerste avond nadat ik in jouw boek was begonnen en besefte dat mijn 'angstdromen' uittredingen waren, trad ik weer uit en heb ik me uit de negatieve energie, waar ik weer in zat, kunnen bevrijden door in gedachten hierboven te gaan zweven, en dat lukte. Toen ik me hiervan bewust was heb ik mijn astrale lichaam een halve slag gedraaid (wat een heel gaaf gevoel was) om mijzelf in bed te kunnen zien liggen!
De volgende dag heb ik jouw boek uitgelezen, ik kreeg werkelijk tranen in mijn ogen van ontroering toen ik las wat voor prachtige dingen jij tijdens sommige uittredingen ziet. En diezelfde avond heb ik weer een 'tripje' gemaakt, en ben ik expres door het raam gegaan: ik heb toen boven de zee, en boven prachtig groene planten gezweefd met een niet te omschrijven gevoel!Maar ik wilde je eigenlijk ook een vraag stellen: is het voor mij ook mogelijk om tijdens een uittreding met mijn beschermengel(len) te spreken? Of kan je daar geen antwoord op geven, of misschien moet dit zich vanzelf voordoen.
En tijdens mijn uittredingen zie ik soms mensen (zielen?) die ik niet ken, maar soms ook mijn vader of mijn vriend (dan zie ik bijvoorbeeld mijn vriend in ons computerkamertje, maar dan hoor ik later dat hij daar niet geweest is, het kon hem dus niet zijn! Weet jij hoe dat kan? En soms zie ik kinderen. Ik ben de laatste keer bij een klein meisje gaan staan en heb gevraagd hoe ze heette. Ze gaf me antwoord en zei 'Isabella'. Is dit meisje dan ook een ziel/geest?
Goed, bedankt voor de tijd die je genomen hebt om deze brief te lezen, en hopelijk kan jij mijn vragen beantwoorden.
Groetjes,
Birgit
© Alle rechten voor de schrijfster
Lieve Birgit.
Dank je voor je interessante relaas.
Je kunt zeker wel met beschermengelen spreken, hoewel dit makkelijker is in gedachten, dan tijdens uittredingen, is althans mijn ervaring. Maar dit kan persoonlijk zijn. Mijn beschermengelen houden zich, in ieder geval zichtbaar, bijna angstvallig op de achtergrond; kennelijk willen ze niet in het spontane verloop van je leven interfereren, en je niet afleiden van je aardse 'taken'. Je kunt het van te voren vragen, of je erop concentreren, misschien zal je dan daadwerkelijk een beschermengel vragen kunnen stellen. Een geest vragen te stellen, is al een stuk gemakkelijker (dus iemand die niet de taak heeft jou dag en nacht te begeleiden). Maar nogmaals: misschien is dit bij jou anders. Daarom kan ik eigenlijk alleen maar zeggen: probeer het uit, experimenteer, varieer in je 'tactieken' en kijk wat het doet, of het iets doet.
Ik heb dat ook wel eens, dat mijn vader 'meespeelt' in een met uittredingen verwante ervaring...zelf breek ik mijn hoofd daar niet meer zo over. Ik verklaar het aan de hand van het bestaan van tijdloze dimensies, dus het speelt zich af buiten deze aardse tijd, misschien ervoor, misschien na dit aardse leven, wie zal het zeggen. Dat die persoon er even niets van weet of ergens niet was, neemt niets weg van de betekenis van de ervaring. Het kan zich immers in een tijdloze dimensie afspelen. Het meisje Isabella kan op dezelfde manier zowel op de aarde leven als elders in een tijdloze dimensie. Maar misschien leeft ze niet (op dit moment) op de aarde.
Veel liefs, dank voor je lieve woorden en een heel gelukkig 2004 (het is nu 3 januari nu ik dit schrijf),
Sten
