Uittredingen
Allereerst, wil ik even kwijt dat je een plezierige en informatieve site hebt. Het heeft me in ieder geval tot nadenken gestemd. ;-)
Ik was niet bewust aan het zoeken toen ik je site tegenkwam. Ik heb de site nog maar vluchtig kunnen doornemen daar ik momenteel aan het werk ben. Wel heb ik de tijd genomen om een aantal brieven lezen. Ik lees dat meer mensen bekend zijn met lucide dromen. Ik dacht zelf ook dat ik bekend was met lucide dromen, maar nu ik de brieven van anderen lees, vraag ik me toch e.e.a. af. Wanneer ik bewust ben in mijn droom, en dat komt op zich niet zo heel vaak voor (vroeger vaker, /- 2 jaar geleden), dan kan ik mijn droom totaal beheersen. Het komt wel eens voor dat je bewust denkt, maar dat je nog nauwelijks invloed hebt in je droom. Bijvoorbeeld: je wordt nog altijd achtervolgd en je bent nog altijd gebonden aan de wetten van de natuurkunde.
Ik heb wel eens meegemaakt dat ik gewoon door muren heen kon. Of dat ik een val (het komt wel eens voor dat ik droom dat ik in de ruimte hang en opeens met ontzagwekkende snelheid naar beneden, richting aarde, val) op het moment dat ik bewust werd, abrupt heb weten te stoppen. Ook is het me vaker gelukt om mijn fysieke voorkomen te wijzigen (bijvoorbeeld 2 x zo groot of extra ledematen zoals armen...dit kost overigens de nodige inspanningen en ik vermoed omdat dat komt doordat ik gewend ben dat een mens 2 armen, 2 benen etc. ... heeft). De mogelijkheden zijn oneindig. Ik heb zelf wel eens de tijd genomen om eens rustig in een droom rond de zweven en rond te kijken. Meest opvallende wat ik misschien meegemaakt heb is dat ik mijn droom gewoon als het ware uitzet en ik gewoon in een soort licht verkeer en dan gewoon beetje nadenk. Ik ben me dan volledig bewust van mezelf, ik weet dat ik droom en de rust is overweldigend. Meestal duren dit soort ogenblikken maar betrekkelijk kort. Mijn vraag: zijn er meer mensen die bewust zijn van zichzelf in die mate dat ze niet 'vastzitten' in hun droom?
Ik wil nog even kwijt dat dromen een uitstekend middel is om angsten te overwinnen. In je dromen kun je in de situaties die zich voordoen je precies gedragen zoals je zou doen in je echte leven. Ik heb ervaren dat het mogelijk is om in een droom een situatie anders aan te pakken. Dit werkt erg bevrijdend heb ik gemerkt, want ook in het 'echte' leven lukt het dan vaker om bepaalde gewoonten te overwinnen.
Ik kijk nu ook anders tegen het
leven. Veel mensen (en daar hoor ik zelf ook bij) zijn gewend om te
handelen zoals ze gewend zijn. Vaak denken veel mensen dat ze zijn zoals
ze zijn. Ik denk dat dat slechts ten dele waar is. We zijn zoals we zijn,
maar weten we eigenlijk wel wie we zijn? Dromen hebben mij geholpen om mij
te laten zien dat we meer kunnen dan we denken, niet alleen in dromen maar
ook in het 'echte' leven. Ik heb 'echte' tussen quoten gezet omdat een
droom natuurlijk ook onlosmakelijk met het leven verbonden is.
Ik vraag me af of er mensen zijn die dit herkennen...
In afwachting van een reactie en liefs,
Arnold
© Alle rechten voor de schrijver
Hoi Arnold.
Je verwoordt het heel goed naar mijn mening. Inderdaad: na honderden, niet te zeggen duizenden, ervaringen met dromen, uittredingen en wat dies meer zij verder, ben ook ik tot de conclusie gekomen dat de hele werkelijkheid, ik noem haar voor het gemak 'kosmos', één grote oneindige bundel(ing) is van dimensies, en elke is en kent zijn / haar eigen waarheid.
Ja, ook de schoonheid en wijsheid van dromen is enorm: inderdaad leveren zij instrumentaria aan om jezelf te leren kennen en ook om deze dimensie waarin je overdag leeft beter aan te pakken.
Bedankt voor je bijdrage!
Liefs,
Sten
Hoi
Arnold & Sten.
Ik wou even reageren op die brief van Arnold van 16 oktober jl.. Zijn vraag: "Zijn er meer mensen die bewust zijn van zichzelf in die mate dat ze niet 'vastzitten' in hun droom?" fascineerde me omdat ik dat zelf ook regelmatig heb in lucide dromen. Soms heb ik een lucide droom die ik niet echt zelf kan sturen en waarin van alles gebeurt waar ik helemaal niet op zit te wachten. Het komt ook regelmatig voor dat ik het wel voor het zeggen heb en op mijn gemak kan bepalen wat ik wil dat er gebeurt. Ik kan niet echt aangeven waar dit verschil door komt, maar het gebeurt gewoon. Bijvoorbeeld: dat je achtervolgd wordt en merkt dat je niet kunt wegvliegen!
Zo'n
droom heb ik eens gehad toen ik nog een kind was. Ik liep in een droom in de
winkelstraat bij ons in het dorp en werd me plotseling bewust dat ik
droomde. Ik wilde eens uitvinden wat er zou gebeuren als ik iets deed wat
niet mocht. In het echte leven deed ik niet zoveel wat niet mocht, want ik
was veel te streng opgevoed door al die nonnen bij ons op de katholieke
school die met hel en verdoemenis dreigden! Ik liep een juwelier binnen en
zag een blauw glazen beeldje op de toonbank staan. Ik wilde dit meepikken en
zo de winkel uitlopen om te kijken wat er zou gebeuren. Tot mijn grote
schrik kwam ik, toen ik de hoek omrende, twee levensgrote muizen tegen die
me tegenhielden. En ik wilde wakker worden, want ik was doodsbenauwd voor
die beesten, maar dat lukte me niet in eerste instantie. Daar ben ik toen zo
van geschrokken dat ik me zelfs in mijn lucide dromen die ik daarna had,
steeds keurig gedroeg! (Dat is nu wel een beetje over trouwens!)
Ook de opmerking van Arnold dat dromen een uitstekend middel is om je angsten te overwinnen komt mij bekend voor, want ik heb nogal eens - als ik me bewust ben dat ik droom - dingen gedaan om mijn angsten te overwinnen, zie mijn brief 1 en 2 die je gepubliceerd hebt. Ook die laatste alinea van de brief van Arnold waarin hij schrijft: "Weten mensen eigenlijk wel wie ze zijn?" herken ik. Ik heb herinneringen uit mijn hele vroege jeugdperiode. Van de meeste mensen begrijp ik dat ze zich de periode voor hun kleutertijd niet bewust kunnen herinneren. Ik heb dat wel. Ik kan me van heel vroeger herinneren dat ik me toen al afvroeg waarom ik Reny was en niet mijn zus of broer. Ik had kennelijk toen al zoiets van een bewustzijnsbesef. Ik vroeg me namelijk af waarom ik alleen vanuit mezelf kon denken en doen en niet vanuit een ander mens. In mijn herinneringen van toen zat iets vastgebakken van dat ik het voorheen ook op een andere manier kon of dat ik in meerdere mensen en dingen kon zijn of zoiets. Ik weet niet zo goed hoe ik het moet verwoorden. Het heeft me dan ook een hele tijd bezig gehouden. Toen ik ontdekte dat andere kinderen dat niet hadden (of het althans niet toegaven dat te hebben of het misschien wel zijn vergeten) ben ik erover opgehouden, omdat ik merkte dat anderen het een beetje gek vonden. En ik was maar al te bang dat ze mij ook gek zouden vinden!
Ik heb tot mijn vijfde jaar in Hilversum gewoond in een pension aan de Rossinilaan waar destijds heel veel gerepatrieerde Nederlandse-Indische gezinnen werden ondergebracht. Ik kan me voorvallen herinneren van toen ik een peuter was van een jaar of 2, 3. Dat pension was een soort omgebouwde villa met een torentje en een hele grote tuin in de vorm van een kuil. Ik ga daar nog regelmatig (1 x per jaar) wandelen omdat het zo'n mooie omgeving is en omdat ik dat huis zo mooi vind. Zo weet ik nog dat er bij ons in de tuin in Hilversum een keer een slang gevonden werd. Een onschuldig exemplaar, waarschijnlijk een ringslang ofzo. Maar hij werd wel doodgemaakt volgens mij. En ik moet dat toen erg zielig gevonden hebben, want 's nachts droomde ik dat ik aan de buitenmuur van onze kamer (daar was een kraan) af stond te wassen en die slang hielp mij met afdrogen en ik vond hem reuze aardig. In het echt hoefde ik toen nog niet af te wassen, want daar was ik veel te klein voor (3 ofzo). Ik waste in die droom ook geen vaat, maar poppenkleren en het is erg onlogisch dat die door een slang afgedroogd zouden worden! Maar die droom is me altijd bijgebleven.
Ook
weet ik nog dat ik een jaar of 3 was en 's nachts dacht dat ik wakker werd,
en in de kamer waar ik sliep, liepen herten, konijnen, muizen etc.. Ik was
toen heel bang van al die dieren, vooral omdat ze voor mij zo groot waren en
zo levensecht. Dat zal toen ook al een lucide droom geweest zijn. Ik heb
mijn leven lang al vaak lucide dromen gehad. Meestal zijn het prettige
dromen, die ik zelf enigszins kan sturen. Maar ik heb ook wel eens dat ik in
omgevingen terecht kom waar ik helemaal niet wil zijn. Dan zit ik vast in de
modder waar ik loop of ik zit in hele louche buurten. Ik kan me een lucide
droom herinneren dat ik naar een testbeeld op tv keek en in mijn droom dacht
ik aan de film Poltergeist. Ik liep naar de tv om te proberen wat er zou
gebeuren als ik daar met mijn vinger aan zat, net als in de film. En tot
mijn verbazing ging ik omhoog en bleef tegen het plafond hangen. (misschien
was dit wel een uittreding trouwens, maar dat ik het niet besefte) De kamer
was schemerig omdat alleen de tv aanstond en buiten knipperde een
neonreclame. Toen zag ik ineens dat mijn dochter doodsbang achter een stoel
zat verstopt. Ik werd boos, omdat ik haar niet kon troosten en iets had mij
kennelijk omhoog getrokken. Doordat ik boos werd kon ik ineens wel naar
beneden. Dat deed mij beseffen dat je gewoon een eigen wil hebt, ook als je
droomt. En dat je dat kunt gebruiken om invloed uit te oefenen op een
situatie, ook op een situatie in de wakkere wereld. Ook dat herkende ik van
Arnolds brief. Eigenlijk herken ik heel veel van wat hij schrijft. [...]
Groetjes
en veel liefs van
Reny
