Uittredingen
De eerste uittreding, althans de eerste na een reeks van jaren, die ik me goed voor de geest kan halen vond op 20 januari 1996 plaats.
Het was rond 02.15 uur. Ik bevond me in bed en was een boek aan het lezen. Ik dwong me min of meer om het respectievelijke hoofdstuk af te lezen alvorens in te tuimelen. Op een gegeven moment ben ik blijkbaar toch ingeslapen. Ik werd echter plotseling wakker (dit was overigens een zogenaamde 'false awakening') en voelde net alsof de bedsprei van me afgetrokken werd. In werkelijkheid gleed 'ik' zelf naar achteren en plots naar boven en raakte als een stuiterende ballon het plafond. Ik keek naar het bed beneden en zag iemand naast mijn vrouw Kitty liggen. Ik was zeer verbaasd: ik ontdekte dat ik dit zelf was, terwijl ik dit alles vanuit een onvertrouwd perspectief... namelijk van boven naar beneden gadesloeg.
Voordat ik dit goed en wel had waargenomen, voelde ik een heel sterke drang om naar het plafond van onze slaapkamer te kijken. Dat deed ik dan ook en plotseling ontstond er een grote spleet in het plafond. Naar links en rechts schoof dit plafond open. Een hele donkere sterrenhemel werd zichtbaar. En vervolgens schoot ik met de snelheid van een raket via een soort tunnel door de ruimte in de richting van een heel helder maar sereen wit licht. Dit bleek op een gegeven moment, naar mate ik dichterbij kwam een witte planeet te zijn omgeven met een krans van zacht blauw licht.
Nog steeds door die tunnelachtige omgeving schietend dacht ik op een gegeven moment dat ik straks 'de weg terug' misschien niet meer zou kunnen vinden. Opeens minderde ik spontaan vaart, de supermanachtige vluchtbeweging stopte, ik werd omringd met groene en bruine kleuren en hing even later aan het plafond in onze slaapkamer aan de raamkant wederom te stuiteren als een ballon. Ik keek naar mijn lichaam en werd onmiddellijk naar beneden getrokken en kon nog net zien dat ik via de zonnevlecht weer terug in het lichaam schoot. Toen ik weer in mijn lichaam zat en deze belevenis die alles bij elkaar misschien twee tot drie minuten heeft geduurd nog eens voor mijn geest probeerde te halen, ervoer ik heel duidelijk die gevoelsmix van angst, vertrouwdheid en nieuwsgierigheid. Vertrouwdheid omdat ik ogenblikkelijk wist dat ik deze zaken veel vaker heb meegemaakt dan ik me doorgaans bewust ben.
Het was dus niet alleen een bewuste uittreding maar ook een bewuste 'terugkomst'!
Ton
© Alle rechten voor de schrijver
