Hoi Sten,

iemand die ik ken geeft al een hele tijd zeer hoog over jou op, ben dus maar even op je site gaan kijken en zag dat je dus ook aan droomverklaringen doet. Kun je wat met de volgende?? Het is al weer wat jaren geleden maar hij laat me niet los. Het was ook te fijn aan de ene kant om te kunnen vergeten, aan de andere kant denk ik steeds dat ik er iets mee moet maar weet niet wat. In ieder geval bedankt voor de moeite.

Ik was plotseling in een zeer heldere lichte witte ruimte. Nee, het licht was niet pijnlijk aan de ogen of steriel, het was een wit van vrede en rust.
Om mij heen in een halve maanvorm stonden 12 personen, allen in het wit gekleed. De gezichten kon ik niet zien, volgens mij hadden ze zo'n grote capuchon op, maar dat gaf niet want het was goed.
degene die links voor me staat zegt: "Je gaat nu dood!" Oh, oké, wat jij wilt, denk ik bij mezelf. Geen angst, geen verbazing, het is heel normaal! Mijn gezin bestaat op dat moment niet voor me, dus ik kan me er ook geen zorgen om maken.

Ik voel mijn armen niet meer, ze zitten nog vast aan mijn lichaam, maar ik voel ze niet meer. Oh, die gaan al dood, denk ik bij mezelf. Dan mijn benen, idem dito, gek, eigenlijk sta ik er met vrolijke verbazing naar te kijken en ervaar het als een klein kind in de draaimolen.

Dan spreekt die ene weer en zegt: "Je moet door die deur." Ik zie dan pas voor mij een GIGA houten deur, reusachtig groot, zo'n oude kasteelpoort lijkt het wel.
Maar die deur is dicht! Dan slaat de angst en paniek toe, want wat is er achter die deur? Volledig ga ik in paniek, huilen, smeken en zak door mijn benen. Dan hoor ik geroezemoes, ze zijn aan het overleggen maar ik kan het niet verstaan, kan me ook niet schelen, ik ben te bang. Alsjeblieft, laat me niet door die deur gaan. Dan spreekt de ene weer: "Oké, je mag nog blijven."

Het gevoel in armen en benen komt weer terug en ik word wakker. Volledig ontspannen liggend op mijn rug en denk "dat heb ik weer" in eerste instantie.
Maar al vrij snel baal ik als een stekker, want het was daar toch vele malen fijner dan hier. Waarom mocht ik niet blijven, waarom durfde ik niet door die deur?

Hoi Treintje,

bedankt voor deze mooie brief!

Ik denk niet dat dit een droom was, eerder denk ik aan een uittreding. Je kunt immers ook uittreden zonder het proces van uittreden meegemaakt te hebben.

Wat een bijzondere uittreding! Aangezien je terug gekomen bent, was het kennelijk niet je tijd, ook al zeiden de wezens van het licht dat je 'dood' zou gaan. Ik denk dat het de bedoeling was dat je dit zou meemaken, zodat je bewuster zou gaan leven en je meer bewust zou worden van het feit dat 'sterven' overgaan is. Zo kun je eventuele angsten ook leren overwinnen, zodat je, als je echt overgaat (wanneer dat is, weten alleen de sterren) meer voorbereid bent.

Groetjes,

Sten