Beste Sten.
Op dit moment ben ik bijna 18 en woon in Nederland.
Je boek, geef ik eerlijk toe, vond ik in de eerste instantie niet indrukwekend. Maar nu ik bijna een jaar verder ben moet ik je mijn verontschuldigingen geven. Je boek heb ik gekocht en was ik gaan lezen, omdat Astraal projecteren me heel erg aansprak. Het gaf me toen ik ervan hoorde en vertrouwd gevoel terug die ik kwijt was. Namelijk het gevoel niet gek te zijn.
Zelf heb ik niet tot weinig AP ervaring. Als de keren dat ik het denk gehad te hebben al echt mee mogen tellen. Namelijk een keer rolde ik uit bed, mijn kamer was Licht en alles lag zoals dit de avond ervoor was achter gelaten. Helaas dook ik ook weer gelijk mijn bed in, omdat ik niet helemaal helder kon denken.
Ook ontwaakte ik deze zomer uit een droom, waarbij ik door landbouw velden liep in Frankrijk.. waar ik op dat moment was. Het moment dat ik dit besefte, was maar heel kort. Vlak bij mij voelde ik een vertrouwd persoon… die me in mijn jeugd zich een paar keer in dromen heeft laten zien en me tevens beschermt en troost als ik daar om vraag (wat ik zelden doe). Het duurde niet lang, ik schat dat het zo'n 5 seconde heeft geduurd, voor hij me weer terug naar mijn lichaam stuurde. Ook zat hij een keer naast me terwijl ik vast lag te slapen. Ik werd plots wakker en voelde mijn hele lichaam (of beter gezegd geest) helemaal schudden en trillen. Omdat ik bang ben dat ik aangevallen kon worden en dat me pijn gedaan kon worden, verzette ik me uit alle macht.
Nu baal ik hier zo ontzettend van. Hoewel het ook een les voor me was. Een les weer vertrouwen te krijgen. Vertrouwen in anderen en mijzelf. Helaas door omstandigheden heb ik mijzelf nooit helemaal vertrouwd… liefgehad. Maar dit heb ik wel nodig… zoals iedereen dat nodig heeft. Hoe kan je anders van andere houden als je dit niet eens van je zelf kan?
Waarom ik nu schrijf en wat ik probeer te zeggen is… Van de week had ik een serie dromen. Dromen waar je ook echt gevoelens bij hebt. Ik bevond in een van de dromen in mijn geboortehuis. Het huis waar mijn vader nu woont (gescheiden ouders). Mijn vader wil ik niet meer zien, maar dat is verder niet echt van belang. Ik was dus in het huis, waar ook mijn vader was. Mijn vader zoals ik ooit van hem hield. Maar ik had een tam, groen vogeltje (parkietje) op mijn hand zitten. Voor dit beestje voelde ik zo veel liefde. De droom erna was er een baby, die door het water was meegenomen. We voelden geen pijn dat dit kind misschien wel de dood zou vinden, maar ik voelde me juist bevrijd. Het tamme vogeltje staat in dromen voor gelukkige momenten uit het verleden. En zelf denk ik dat ik een deel van mijn kindertijd heb los weten te laten. Stukje bij beetje.
Het is moeilijk uit te leggen dat ik jouw gevoelens, die je in het boek heb probeert uit te leggen ook steeds mee ga begrijpen. Misschien niet hoe je het zelf voelt, maar wel mijn eigen gevoelens.
Beste Sten,
Dank je voor jouw woorden…. Zelf hoop ik ook te mogen projecteren. Vooral omdat ik weer vertrouwen heb en niet snel meer bang ben. Dat ik mijn vleugels mag spreiden in de wereld die ik zo vaak in mijn dromen heb gezien. Dat ik met de vogels mag vliegen en mag leren. Zowel van mijn gidsen als van al het anderen.
Dank je Sten!
Solens Vän (vriend van de zon)
|
